การนั่งสมาธิและการพัฒนาจิตใจ : หน้า 84/128

ชิ เกตรง ลูกที่ 1แม่มาเทสุดในโลเไ มหาสมุทรทั้ง ๔ ยังน้อยกว่าทำตาของคนผู้ซึ่งท่องเที่ยว อยู่ในสังสารวัฏ ต้องร้องไห้เพราะถูกทุกข์ทับถมยังมาก กว่าน่า” ในมหาสมุทรนั้น เมื่อเป็นเช่นนี้ท่านจะมัวประมาท อยู่ท่าไม่เล่า” อ่านแล้วรู้สึกว่า ต้องรีบตรึกในทันทีทันใด นั่นเองก็ คิดว่า ชีวิตคนโดยเฉพาะชีวิตในทางธรรมนี่สั้นเหมือนกัน วันคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ถ้ามัวประมาทก็จะทำ ให้เสีย เวลา จะทำอะไรก็ให้รีบๆ ท่าเสีย ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ ท่า สำหรับนั่นเอง ก็อยากที่จะนั่งสมาธิให้ดีขึ้น เมื่อใดมี สติก็พยายามตรึกให้ได้ตลอด พยายามนึกถึงพระเดชพระ คุณหลวงพ่อ และคำสอนของท่าน ไม่อยากจะคิดเรื่องอื่น เวลานั่งสมาธิก็จะนึกถึงคำ สอนของท่านที่ว่าให้ทำ ความ พอใจในทุกๆ ประสบการณ์ แล้วจะรู้สึกว่าใจนิ่งได้มากขึ้น นั่นอยู่ที่พนาวัฒน์แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ เพราะ ยังไงป่าสมถวิลก็ยังอยู่ที่นี่ นั่นมีปัญหาอะไรก็ไปคุยกับคุณ ป่าได้ และนั่นก็ยังรู้สึกว่า หลวงพ่ออยู่ใกล้ๆ นุ่นตลอดเวลา เวลาทำ สิ่งใดที่ไม่ควร นั่นจะคิดว่าอย่าทำ อย่างนี้ ท่า อย่างนี้ไม่สมกับที่เป็นลูกหลวงพ่อ แล้วนั่นก็จะพยายามไม่ ท่า สิ่งนั้นอีก จริงๆ แล้ว นุ่นว่าที่พนาวัฒน์นี่เหมาะกับการ นั่งสมาธิมาก ยิ่งช่วงนี้เป็นฤดูฝน ถ้าหากอยู่ที่วัด นุ่น จักรยานยังไม่ค่อยแข็ง เกรงว่าจะเกิดอุบัติเหตุและทุกๆ คนก็ชอบที่นี่มาก นั่งกันได้ดีขึ้น เนื่องจากบรรยากาศ สิ่ง แวดล้อม แล้วก็อะไรอีกหลายๆ อย่าง นุ่นอยากให้คุณแม่ ขึ้นมาอยู่ที่นี่จัง เพราะที่นี่สงบดี มีห้องสมุดด้วย นั่น เข้าไปยืมหนังสือธรรมะได้บ่อยๆ อ่านหนังสือแล้วได้ข้อ คิดเยอะดี อย่างที่นั่นเขียนไปเมื่อกี้นี้ นั่นจะเขียนเล่าอีก ข้อความที่นุ่นชอบนะคะ อันนี้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็น ผู้ตรัสเช่นเดียวกันค่ะ “ความแก่และความตายนั้นเหมือนภูเขาศิลาล้วน สูง จรดเมฆ กลิ้งมาจากทิศทั้ง ๔ และแล้วก็หมุนบดสัตว์ทั้ง หลายให้แหลกละเอียดเป็นจุณวิจุณไป ไม่มีสัตว์ใดเลยที่ จะรอดพ้นจากการย่า อีของภูเขาใหญ่ กล่าวคือ ความแก่ กัลยาณมิตร ทัวิว\, \: กันยายน ๒๕๓๙