งานหลักของชีวิต : หน้า 53/128

ค่าของคนนั้นอยู่ที่ผลของงาน และงานที่สำคัญที่สุดของ ชีวิตก็ไม่มีงานอะไรที่จะสำคัญไปกว่า “งานสร้างบารมี” อย่าลืมว่า วานทุกอย่างในไตกนี้มีคนทำแทนเราได้ เสมอ ยกเว้นอย่างเดียว คือวานสร้างนารมีที่ใครๆ ก็ว่า แทนเราไม่ได้ ในเดือนกันยายนนี้ เป็นเดือนสุดท้ายในการรับราช การของผู้ที่ครบเกษียณอายุ ซึ่งในแต่ละปีจะมีผู้ที่ต้องเกษียณ ออกไปเป็นจำนวนมาก และคงมีบางท่านที่เคยชินกับการ ทําางานมานาน เมื่อถึงคราวเกษียณก็อาจรู้สึกเคว้งคว้าง เหมือนดังว่าชีวิตขาดอะไรไป ขออย่าให้เป็นเช่นนั้นกันเลย เพราะแท้ที่จริงแล้ว การได้เกษียณหมายถึง การได้รับรางวัด หรือได้รับโบนัส ชีวิต ที่ควรได้หลังจากที่ได้ทํางานมาเป็นเวลานาน อันที่จริง ชีวิตช่วงนี้ก็มิใช่ชีวิตที่ขาดหาย แต่เป็น ช่วงชีวิตสุดท้ายที่จะต้องพยายามเดิมชีวิตนี้ให้เป็นชีวิตที่เต็ม บริบูรณ์ ให้มีคุณค่าสมกับการได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ด้วยการ รู้จัก “หยุด” รู้จัก “นิ่ง” “หยุด” ใบเบื้องต้น หมายถึงการหยุดท่า ความชั่ว และบาป อกุศลต่างๆ ไปจนถึงการหยุดดิ้นรนไขว่คว้าหา สิ่งที่มิใช่สาระอิกต่อไป “หยุด” ในเบื้องกลาง หมายถึงการรู้จักเอาใจที่วิ่งชัด ส่ายไปมา ให้มาหยุดนิ่งสนิทอยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่ง ถ้าหยุดได้ถูกส่วนก็จะเข้าถึงธรรมกาย “หยุด” ในเบื้องปลาย หมายถึง “หยุดในหยุด” คือ การหยุดเข้าไปในกลางของกลางๆๆ เข้าถึงธรรมที่ละเอียด ประณีตและมีความสุขยิ่งขึ้นไปตามลำดับ การรู้จักว่าหยุด ท่า นิ่งได้นี้แหละ ถือว่าเป็นโบนัส ก้อนโต ที่มีความหมายและให้ความสุขยิ่งกว่า “เงิน” หรือ “กล่อง” ที่ผู้คนส่วนใหญ่มัวไปเสียเวลาแสวงหากันมาทั้งชีวิต เสียอีก มาถึงตรงนี้ ก็ใคร่ขอกราบวิงวอนท่านผู้หลักผู้ใหญ่ใน บ้านเมืองที่มีความพยายามในการดำเนินการต่ออายุราชการ ในบางสายงานกันมาแทบทุกยุคทุกสมัยว่า ขออย่าได้คิด กระทำ ในสิ่งที่จะกลายเอนการลบล้างแบบแผนที่ดีงามของ สังคมเลย ได้โปรดให้โอกาสแก่คนที่ทำงานรับใช้บ้านเมืองมาจน ถึงอายุ 50 ปี ได้มีเวลาพักผ่อน และแสวงหาความสงบสุข ในนั้นปลายชีวิตของท่านกันบ้างเถิด จริงอยู่ รัฐบาลอาจมีความสามารถที่จะดำเนินการ ต่ออายุราชการ แก่ข้าราชการหน่วยงานส่วนใดที่จำเป็นก็ได้ แต่อย่าลืมว่า ทั้งรัฐบาลชุดนี้หรือรัฐบาลชุดไหน ก็ไม่สา มารถ ที่จะต่อชีวิตให้แก่ข้าราชการคนใดคนหนึ่งที่ก๊วคราว จะคายให้ยืดออกไปได้แม้เพียงสักหนึ่งวินาที เพราะชีวิตนี้เป็นของน้อย อยู่กันได้ไม่ถึงร้อยปีก็ต้อง ตายจึงควรที่จะต้องใช้ทุกๆเวลานาทีที่ผ่านไปให้คุ้มค่าที่สุด อีกทั้งจะต้องรู้ว่า การทำ หยุด ท่า นิ่งนี้ คืองานหลักของชีวิต หาใช่งานอดิเรกอย่างที่หลายๆ คนเข้าใจไม่ การทำ มาหา กิน การสร้างเนื้อสร้างตัวนั้นต่างหาก ที่เป็นงานรองที่ต้อง ท่า เพื่อประคับประคองชีวิตให้ต่ำ เนินไปควบคู่กับงานหลัก รู้อย่างนี้แล้วก็ขอให้ริบร่ำรวยกันเร็วๆ จะได้มีเวลามี จังหวะละจากงานรองมาทำ งานหลักกันอย่างเต็มที่ โดยไม่ จ่า เป็นต้องรอไปเกษียณจนถึงอายุ 50 ปี เพราะจะมีชีวิต มีเวลาไปถึงขนาดนั้นหรือไม่ ก็ไม่แน่ ทางที่ดีจึงควรเร่งทำ งานหลักกันเลียตั้งแต่วันนี้ โดยเฉพาะท่านที่ครบเกษียณอายุ 50 ปีแล้ว ก็ต้อง เร่งท่างานหลักให้หนักมากกว่าคนอื่น เพราะเวลาเหลือน้อย เต็มที่แล้ว อะไรที่ละได้ก็ให้ละ อะไรปล่อยวางได้ก็รีบปล่อย วาง อย่ามัวเสียเวลากับสิ่งที่ไม่มีสาระอีกต่อไป ขอให้ดูแบบอย่างของท่านผู้หนึ่ง ซึ่งมีความมุ่งมั่นต่อ งานหลักนี้อย่างจริงจัง โดยทุกเวลานาทีที่ผ่านไป ให้ท่าน ใจหาย และปรารถนาที่จะให้มีใครมาช่วยแบ่งเบาภาระอัน เพื่อท่านจะได้มีเวลาไป สำคัญบางอย่างของท่านไปบ้าง ทุ่มเทกับงานหลักของชีวิตอย่างเต็มที่ จนถึงกับต้องปรารภ กับใครต่อใครว่า “ให้โอกาสฉันเสียพี น่าชื่นใจเหลือเกินที่ดูเหมือนเวลานี้ ใครต่อใครต่าง ก็เห็นพ้องต้องกันว่า ถึงเวลาแล้วที่จะ “ให้โอกาสท่านเสียที” เพราะเข้าใจดีว่างานที่ท่านกำลัง อยู่นั้น เป็นงานที่สำคัญ ยิ่งต่อมวลมนุษยชาติอย่างแท้จริง และถ้างานนี้สำเร็จก็จะ น่า มาซึ่งความสุข ความสำเร็จของชาวโลกทั้งหลาย ซึ่งก็ หมายถึง “โบนัส" ชีวิตก้อนใหญ่ของพวกเราทุกๆ คนด้วย เช่นกัน ๕๑ กัลยาณมิตร กนยายน ๒๕๓๗