ความจริงของชีวิตและการปรับปรุงตนเอง : หน้า 85/128

ความแก่และความตายนั้น ากลางใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโล เหมือนภูเขาดิลาล้วนสูง จรดเมฆ กลิ้งมาจากทิศทั้ง ธะ และแล้วก็หมุนบดสัตว์ทั้งหลาย ให้แหลกละเธียดเป็นจุณวิจุณไป ไม่มีสัตว์ไดเลยที่จะรอดพ้นจาก การย่ำยีของภูเขาใหญ่ และความตายนั้น แม้อย่างนี้ สัตว์ทั้งหลายก็ยังประมาท มัวเมาเอาตัวเข้าไปประกอบกรรมทำชั่วต่างๆ มนุษย์ทั้ง หลายก้าวไปสู่ความตายอยู่ทุกวัน ๆ แต่ยังประมาทมัวเมา เบียดเบียนกันก่อทุกข์ให้แก่ก้ม เหมือนหมูเป็ดไก่ถูกน รวมๆ กันไปที่มา แต่มันก็ยังจิกก็กัน หารู้ไม่ว่าอีกไม่ ข้านี้ มันก็จะถูกฆ่าให้ตายหมด จะเบียดเบียนกันทำไม ริษยาหาโทนให้นทำไม” นุ่นชอบข้อความนี้ เพราะรู้สึกว่าในเมื่อความจริง ชีวิตคนก็เป็นแบบนี้ เราควรที่จะมองดูแต่ตนเอง ปรับปรุง แก้ไขตนเอง และไม่ควรที่จะถือสาผู้อื่น ให้มองแค่เรื่อง ของเราเอง มองเข้าไปในกลางของกลางของตัวเรา นั่น เป็นสิ่งที่เราจะต้องทำ เพราะเรื่องของเราเอง เรายังรู้ได้ น้อยเหลือเกิน แล้วเวลาที่เราตรึก เรื่องที่ไม่ดีต่างๆ ก็เข้า มาแทรกได้ยาก หรือไม่ก็คิดว่า เรื่องพวกนี้ทำให้เราเสีย เวลาโดยไม่จําเป็น ถ้าหากนำ ไปเทียบกับเป้าหมายก็เล็ก น้อยไปเลย นุ่นจดข้อความดีๆ ไว้เยอะ แต่จดแล้ว เสีย อย่างคือไม่ค่อยได้อ่าน แต่มีหลายอย่างคือ อ่านแล้วสบาย ใจ อ่านแล้วน่า มาเป็นข้อคิดได้ เอามาใช้ได้ ตรึกธรรมะได้ กันยายน ๒๕๓๙ สละอารมณ์ที่ไม่ดีได้ บางทีนั่นนึกถึงหลวงพ่อ ก็ต้องอ่าน โอวาทแทน ต้องตรึกธรรมะมองไปในกลางให้เห็นหลวงพ่อ แต่นั่นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก หยุดใจรักษาใจอย่างเดียวก็พอ แย่ตรงที่ว่า ส่วนมากมันจะไม่หยุดอย่างเดียว ชอบง หรือไม่ก็ขี้เกียจเรื่อยเลย ข้อ! มีด สอนของหลวงพ่อที่นั่น ชอบมากเลยคือ “กาม มันจะดึงใจของเราให้ตกไปในชั่งที่ หยาบที่สุด จิตเราจะหยาบไม่มีโอกาสได้ศึกษาวิชชาธรรม กายเลย มันเป็นเรื่องที่ราปรุงแต่งกันขึ้นมาเองทั้งนั้น ถ้าเราไม่สนใจมัน เราก็จะล้มันได้ จะ ให้เราเข้าถึง วิชชาธรรมกายให้อย่างง่ายๆ และศึกษาให้อย่างทั่วถึง ดังนั้นอย่าให้ปีแม้สักขณะจิตหนึ่ง ที่ใจเราแวบไปกระแส โลก เพราะเราอยู่ในสภาวะเหนือโลกแล้ว” แม้แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเอง พระองค์ก็ตรัสไว้ว่า “กามเหมือนความฝัน” คือตื่นขึ้นมาแล้วก็หายไป ไม่ใช่ ของจริง และตรัสอีกว่า “กามเป็นกับดักของมาร เป็นเหยื่อ ส่อของมาร เป็นบ่วงแห่งมาร เป็นแดนแห่งมาร เป็นที่หา กินของมาร เป็นเหตุให้ธรรมฝ่ายขาวเหือดแห้ง” กามคุณมี ๕ อย่าง คือ รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส หากใครติดในกามคุณแล้ว ความทุกข์ย่อมตามมา กาม เป็นสิ่งสํ คัญที่ท่า ให้ชาวโตกอึดดีตและไม่แสวงหาของจริง ที่ทำ ให้หลุดพ้น คือ วิชชาธรรมกาย แล้วก็ ให้ใจหลุด จากกลาง ใจไม่นิ่ง ไม่หยุด ไม่เข้าถึงธรรม นุ่นพิจารณา ตามเนื้อความแล้วก็รู้สึกว่าเป็นจริงตามที่ สอนทุกอย่าง ถ้าหากเราคิดอยู่ในกระแสโลก เราก็ต้องวนเวียนอยู่กับ ความทุกข์อย่างนี้ เราจะไปเอาของไม่จริงมาทำ ให้เป็นของ จริงได้อย่างไร ดังนั้น เราก็ต้องไม่อึดติดอยู่ในสิ่งนี้ และ ควรที่จะแสวงหาธรรมกาย ศึกษาวิชชาธรรมกาย เพื่อตัว เราเอง และเพื่อผู้อื่นในภายหลัง แม่อย่าลืมเล่าเรื่องสภาธรรมกายสากลให้ละเอียด นะคะ นุ่นอยากทราบมาก แม่คะ บางทีนั่นก็เป็นทุกข์ใจ ว่าเมื่อไหร่ธรรมะจะละเอียดสักที แล้วก็ขอบไปเปรียบ เทียบกับคนอื่นทุกทีเลย นั่นกลัวว่า เวลาใจถูกดูดแล้วจะ ปล่อยลงไปไม่ได้ แล้วจะไม่ก้าวหน้า บางทีก็รู้สึกว่า ถ้าจะ หยุดให้ได้ ๑๐๐% นี่ยากจังเลย กลัวทำ ไม่ได้นะคะ ถ้าจะ ฉยาณมดร