ความฝันในลานบุญ : หน้า 61/140

ความฝันในลานบุญ “เนื้อที่ของวัดปัจจุบันมีประมาณ ๑๒๐๐ ไร่ เป็นที่ดินซึ่งได้มาด้วยอำนาจ บุญ อีกจํานวน ๑๐๐๐ ไร่ แปลงสุดท้าย ที่จะเป็นอาณาเขตของวัด อยู่ในระหว่าง สัญญา เธออธิบายขณะที่ผมขับรถวน ไปรอบ ๆ “ที่ตรงนั้น ถูกเตรียมไว้สำหรับ ปลูกต้นกัลปพฤกษ์ ฉันฝันไว้ว่าเมื่อถึง เวลากัลปพฤกษ์ให้ดอกรุ่นแรก ฉันกับ ลูกคงมีโอกาสได้มาปักกลดอยู่ธุดงค์ ด้วยกัน ดวงตาของเธอทอประกายแห่ง ความสุข เหมือนกับว่าสิ่งที่เธอพูดถึง กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า “ผมขอมีส่วนอยู่ในความฝันนั้น สักคนได้ไหม? เต็มใจ “ค่ะ” เสียงรับคำทั้งเอื้อเฟื้อและ “อันที่จริงเนื้อที่ของวัดดูกว้างมาก นะ” ผมพูดตามที่เห็น “ค่ะ ที่กว้าง ๆ อย่างนี้ เมื่อถึงวัน ทำบุญใหญ่ เช่น วันมาฆบูชา วัน วิสาขบูชา และวันทอดกฐิน ซึ่งเป็น เสมือนวันนัดพบกันครั้งใหญ่ประจำปี ๆ ละ ๓ ครั้งของเหล่ากัลยาณมิตรและนัก แสวงบุญทั้งหลาย ในวันนั้นพื้นที่ทั้ง หมดของวัดเกือบทุกตารางนิ้ว จะถูก ประทับด้วยเท้าของบุคคลในวัยต่าง ๆ กัน ที่มาจากทั่วสารทิศ รถบัสคันใหญ่ ที่จอดเป็นแถวยาวมีระเบียบอยู่กลางทุ่ง คือสิ่งยืนยันว่า มีบุคคลมากมายได้มา ร่วมในพิธีทำบุญ... ที่น่าแปลกก็คือจะไม่มีเสียงดังอีก ทึกครึกโครม ไม่มีความสับสนวุ่นวาย ใด ๆ เกิดขึ้น เพราะทุกอย่างจะดำเนิน ไปอย่างเป็นขั้นเป็นตอน มีระเบียบ ด งาม เหมือนภาพที่เกิดขึ้นในความฝัน ครั้นเราตื่นภาพนั้นก็หายไป เหลือไว้ แต่ความทรงจำที่ทำให้เราเปี่ยมไปด้วย ความสุขทุกครั้งที่ระลึกถึง... เสร็จจากงานในวันแรก วัดก็จะ คืนสู่สภาพปกติ คือ กว้าง สงบ เงียบ สง่า และสะอาด ไม่มีคราบความสกปรก หรือความไร้ระเบียบใด ๆ หลงเหลืออยู่ ผู้ที่อยู่ในวัดก็จะทำหน้าที่ประสานงาน ต่อไป ไม่มีคำว่า “หยุด” หรือ “เหนื่อย” จะมีก็แต่ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แจ่มใส การทำงานและการฝึกสมาธิ คือหัวใจของนักสร้างบารมี ที่แสดง ออกด้วยความอดทนและการเสียสละ อยู่ตลอดเวลา ขณะฟังเธอพูด ภาพจากจอทีวี ที่ผมเคยเห็นแต่ไม่เคยใส่ใจนั้น กลับ ปรากฏชัดขึ้นมาในความทรงจำ ช่วย ให้ผมสร้างมโนภาพตามที่เธอเล่าได้ชัด เจนโดยตลอด “การก่อสร้างทุกอย่างที่นี่ ถ้าดู เพียงผิวเผินอาจจะเห็นว่าทำอย่าง เรียบ ๆ ง่าย ๆ แต่สำหรับคนที่มีพื้น ความรู้ทางนี้มาบ้าง ต่างก็ยอมรับว่า มี การเน้นความมั่นคง แข็งแรง ประณีต ถูกต้องตามหลักวิชาการทุกประการ ซึ่ง สิ่งเหล่านี้ต้องอาศัยการควบคุมดูแลอย่าง ใกล้ชิด และเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดค่า ใช้จ่ายสูง ๆ ทั้งนั้น เริ่มต้นสิ่งแรกก็คือ ต้องปรับพื้นที่จากสภาพเป็นที่ขังน้ำใน หน้าฝนเพื่อทำนา ให้กลายมาเป็นที่ดอน ตลอดแปลง" “น่าทึ่งจริง ๆ ที่พระภิกษุไม่กี่รูป สามารถทำงานใหญ่ ๆ หนัก ๆ ปฏิบัติ ธรรมได้ลึกซึ้ง และยังมีเวลาถ่ายทอด อบรมธรรมะให้สาธุชนจำนวนมากได้ เป็นประจำสม่ำเสมออย่างนี้ จากสภาพ การที่ผมเห็น วัดต้องมีค่าใช้จ่ายที่สูงมาก ถามจริงๆ เถอะ วัดประสบปัญหาเรื่อง ค่าใช้จ่ายบ้างไหม?” “ผู้ที่เข้าถึงธรรมะแล้วมีเป็น จำนวนมาก ท่านเหล่านี้จะทุ่มเททั้งชีวิต เพื่อสร้างสมบารมี ด้วยการทำหน้าที่เป็น กัลยาณมิตร ช่วยชี้ทางสว่างและ โอกาสในการตักตวงบุญให้กับสาธุชน ทั้งหลาย การที่ทุกท่านยอมเหนื่อยแต่ ไม่ยอมท้อถอย ประกอบกับบารมี ธรรมของหลวงพ่อธัมมชโย คุณยาย อาจารย์ เมตตาธรรมของหลวงพ่อ ทัตตชีโว ตลอดจนความเคร่งครัด ปฏิบัติจริงของพระภิกษุทุกรูปในวัด เป็นเสมือนหนึ่งหลักชัยที่ช่วยให้วัดผ่าน พ้นปัญหาทุกอย่างไปได้ด้วยดีเป็นระยะ ๆ “วันแรกที่ผมได้กราบหลวงพ่อ เจ้าอาวาส ผมยอมรับด้วยใจทันที ว่า ท่านคือสัญลักษณ์แห่งความสุข ความสงบ เป็นสัญลักษณ์ที่ประกอบ ไปด้วยเลือด เนื้อ และชีวิต แบบมนุษย์ ทั้งหลายในโลกปัจจุบัน ถ้าทุกประเทศ ในโลกมีบุคคลอย่างท่านกระจายอยู่ เพียงแห่งละหนึ่ง โลกเราก็คงจะมีแต่ สันติสุข “ท่านเน้นเสมอนะคะว่า....โลกจะ มีสันติสุข ถ้าทุกคนเข้าถึงธรรมกาย.. “ผมอยากจะช่วย...” เสียงพูดของผมไม่มั่นคงนัก “อะไรคะ?...” "ถ้าท่าได้ ผมอยากให้พ่อบริจาค เงินเพื่อชำระค่าที่ดินส่วนหนึ่งที่ยังอยู่ใน สัญญา อาจจะเป็นเงินจำนวนมาก แต่ก็ ไม่ถึงกับทำให้ฐานะของพ่อกระทบกระ เทือน... Kalyanamitra.org ๔๗