การศึกษาและความสามารถของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ : หน้า 36/140

560 หนังสือ” เห็นจะเป็นเพราะโปรดการอ่าน หนังสือมาก และทรงเปรื่องปราดมาก จึงเป็นเหตุให้ทรงนิพนธ์เรื่องสั้นมีชื่อว่า “ฉันชอบหนังสือ” ลงพิมพ์ในหนังสือ จิตรลดา พ.ศ. ๒๕๑๓” ถือหลักเสมอภาคทั่วหน้ากันหมด ดังเป็น ที่ประจักษ์ครั้งแรกที่ทรงได้รับพระราช ทานรางวัลในการสอบประโยคประถม ตอนปลาย (ป.๗) ได้ที่หนึ่งของประ เทศไทย ทางโรงเรียนได้ส่งกระดาษ สอบของพระองค์ท่านให้ทางกระทรวง ๓๒ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ทรง เข้ากับพระสหายได้อย่างสนิทสนม ทรง วางพระองค์อย่างนักเรียนทั่วไป เวลา เสวยพระกระยาหารก็เสวยเช่นเดียวกับที่ ศึกษาธิการพิจารณาตรวจ และอีกครั้ง ในการสอบมัธยมศึกษาตอนปลาย ซึ่ง กระทรวงศึกษาธิการได้จัดสอบและตรวจ กระดาษข้อสอบเอง โดยที่ครูถวายพระ อักษรมิได้มีโอกาสเห็นเลย ก็ทรงได้เป็น ที่หนึ่งของประเทศไทย พระองค์ทรงร่วมช่วยเหลือกิจกรรม จัดให้นักเรียนทั่วไป ไม่มีพิเศษแต่อย่างใด ทรงดำเนินพระชนม์ชีพอย่างนักเรียน สามัญ มีพระนิสัยประหยัด เมื่อครั้ง ทรงจบการศึกษาชั้นประถมปีที่ ๕ คณะ ครูซื้อกระเป๋านักเรียนที่ทำด้วยหนังแท้ ของโรงเรียนด้วยทุกครั้ง เช่น ทรง เย็บแน่นหนาถวายในวันคล้ายวันประสูติ ทรงใช้กระเป๋าใบนั้นตลอดจนจบชั้น มัธยมศึกษา และยังใช้ต่อถึงขั้นมหา วิทยาลัย ถ้ามีรอยขาดตามตะเข็บก็จะ โปรดให้ช่างเย็บไว้ทรงใช้ต่อไป เมื่อทรงพระเจริญขึ้น มีวิชาต้อง เรียนเพิ่มหลายอย่าง แทนที่จะทรงเบื่อ หน่ายกลับรับสั่งว่าสนุกดี ทรงศึกษาได้ ดีทุกวิชา ทรงเลือกเรียนแผนกศิลปะ แต่ขณะเดียวกันก็ทรงขอเรียนทางวิทยา ศาสตร์ด้วย ทรงสนพระทัยในการเรียน มาก จึงทำให้ตำแหน่งที่หนึ่งเป็นของพระ องค์ท่านมาเกือบตลอดเวลาทรงศึกษา มีอยู่เพียงหนึ่งหรือสองครั้งที่ไม่ทรงได้ที่ หนึ่ง แทนที่จะเสียพระทัย กลับรับสั่งอย่าง นักกีฬาว่า “ให้คนอื่นเขาได้บ้าง” ทรง ได้ที่หนึ่ง เพราะพระปรีชาสามารถมิใช่ เป็นการถวายตำแหน่ง โดยเพิ่มคะแนน พิเศษในฐานะพระองค์ท่านเป็นเจ้านาย แต่ประการใด เพราะโรงเรียนจิตรลดา วาดภาพไว้จำหน่ายในงานประจำปีของ โรงเรียน แขกผู้เข้าชมงานต่างแย่งซื้อไว้ เป็นที่ระลึก จนภาพฝีพระหัตถ์ได้จำ หน่ายหมดทุกครั้ง ทรงร่วมแสดงถวาย หน้าที่นั่ง มีทั้งรำไทย บัลเล่ต์ ดนตรี ทรงร้องเพลงฉ่อยได้อย่างน่าฟัง เมื่อ เสร็จงาน ก็จะมีการทำความสะอาด สถานที่ พระองค์ท่านทรงพระดำเนิน มาจากพระตำหนักแต่เช้า เพื่อทรงช่วย เหลือครูและนักเรียนทำความสะอาดใน บริเวณที่มีงาน ขณะที่ทรงทำงานก็มี แต่รอยแย้มพระโอษฐ์แจ่มใส มิได้ทรง แสดงพระอาการว่าเหน็ดเหนื่อย “ทรงปฏิบัติพระองค์เหมือนนักเรียน ธรรมดาคนหนึ่ง บางครั้งก็ทรงทำงาน มากกว่าเด็กอื่น บางคนอาจจะนึกไม่ถึง ว่า ท่านเป็นเจ้านายแต่ทรงทำได้ เช่น กวาด เช็ดพื้น ทำความสะอาด ยกโต๊ะ เก้าอี้ เก็บให้เรียบร้อย และเสด็จมาร่วม งานแต่เช้า พระองค์ท่านทรงพระเมตตา Kalyanamitra.org