ความคิดเกี่ยวกับชีวิตและบุญกรรม : หน้า 120/140

๑๑๖ ทักทายของเขานั้นมันกลิ่นออกมาจาก หัวใจจริง ๆ เพราะถ้าวันใดฟ้าใส แม้ หิมะจะตกปรอย ๆ แต่เมื่อมีแดดอ่อน ๆ ชาวตะวันตกเขาก็ถือว่าวันนั้นเป็นเช้าที่ อากาศดีที่สุดแล้ว น่าจะทักทายกันได้ อย่างเบิกบาน แต่ถ้าวันใดท้องฟ้ามืด- มัว หิมะตกจนแทบจะมองไม่เห็นหน้ากัน คำว่า Good morning ก็ดูจะจางหายไป โดยปริยาย เหลือแต่คำว่า “How are You?” จากคนที่คุ้นเคยกัน สำหรับ คนทั่ว ๆ ไปนั้นไม่ต้องพูดถึง ต้องรีบ ก้มหน้าก้มตา ให้ถึงอาคารที่มีความ อบอุ่นโดยเร็ว เหลือเกิน ที่เราเกิดมาในสภาพบ้าน เมืองที่มีดินฟ้าอากาศพอดี ๆ ไม่ หนาวจัด และไม่ร้อนจัดเกินไป และ เรียกได้ว่าอาหารการกินค่อนข้างจะ อุดมสมบูรณ์ จนเป็นคำขวัญติดปาก มาแต่โบราณว่า “ในน้ำมีปลา ในนา มีข้าว” ที่สำคัญก็คือ เรามีพระพุทธ ศาสนาเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวประจำใจ ทำให้คนไทยรู้จักอดทน อดกลั้น และรู้จักความพอดีในชีวิต เราจึง อยู่รอดกันมาได้ยืนนาน โดยไม่ต้องจับ อาวุธเข้าประหัตประหารกันเหมือนบ้าน นับหมื่นทุกปี แม้บางประเทศที่ไม่มีภัย ธรรมชาติ แต่ก็ประสบภาวะแห้งแล้ง กันดารจนขาดแคลนอาหารถึงกับมีคน อดอาหารตายเป็นประจำ สิ่งที่เรา ๆ ได้ยินได้ฟังมาจนเคยชินเช่นนี้ จอยคิด ว่ามันมักจะผ่านโสตประสาทของคน ส่วนมากไปเฉย ๆ เพราะเราอยู่สุข สบายจนไม่ได้คิดถึงว่าสิ่งเหล่านี้ได้เกิด ขึ้นแก่มนุษยชาติอยู่ตลอดเวลา กลับมานั่งรำพึงรำพันถึงแต่ความทุกข์ เรา เพียงน้อยนิดของตนเอง ซึ่งหากจะเทียบ กับความทุกข์ทรมานของเพื่อนร่วมโลก อื่นเมืองอื่นเขา แม้จะมองดูตัวอย่าง แล้วก็ยังนับว่าไกลกันมากนัก ความคิด 20 เหล่านี้ฝังติดอยู่ในใจจอยตั้งแต่อยู่เมือง ไทยแล้ว เมื่อดูข่าวทั่วโลกจากโทรทัศน์ ได้เห็นภาพเหล่านี้เป็นประจำ ก็ให้หวน นึกถึงความเป็นคนโชคดีของคนไทยเรา จอยได้มาเห็นโลกกว้างขึ้น ก็เข้าใจในเรื่อง ชีวิตและเรื่องบุญกรรมของมนุษย์ได้ดีขึ้น และไม่ประหลาดใจแล้วว่าทำไม บางประเทศ จึงเกิดภูเขาไฟระเบิดถล่มคนตายนับร้อย นับพันแทบทุกปี แต่จริง ๆ นะคะแม่ มนุษย์เรา ไม่ ว่าจะชาติไหน ภาษาไหน มีพื้นฐานชีวิต สุขสบายหรือลำาบากยากแค้นอย่างไร ก็ มีความรู้สึกนึกคิดเหมือน ๆ กันหมด คือรักสุขเกลียดทุกข์ ต่างกันแต่ว่า ใคร จะมีโชควาสนาได้มาเกิดในปฏิรูปเทส คือถิ่นที่เหมาะสมแก่การอยู่อาศัยทั้ง ดินฟ้าอากาศ พืชผลผลาหาร ตลอด จนความมั่นคงในการได้พบพระศาสนา ซึ่งจะทำให้บุคคลนั้น ๆ ได้มีโอกาส ศึกษาธรรมะ ได้รู้จักและเรียนรู้ในสิ่งที่ เรียกว่า ความทุกข์และความสุขอันแท้ จริงในโลก คนไทยเราก็ช่างโชคดี รอบ ๆ บ้านเราก็ยังเห็นได้ชัด จอยได้ มาเห็นโลกกว้างขึ้น ก็เข้าใจในเรื่องชีวิต และเรื่องบุญกรรมของมนุษย์ได้ดีขึ้น และไม่ประหลาดใจแล้วว่าทำไม บาง ประเทศจึงเกิดภูเขาไฟระเบิดถล่มคน ตายนับร้อยนับพันแทบทุกปี ทำไมบาง ประเทศจึงเกิดแผ่นดินไหวบ่อย ๆ จน ผู้คนปลูกบ้านพักอาศัยถาวรไม่ได้ ต้อง โยกย้ายหนีภัยธรรมชาติตลอดเวลา เข้า ทำนองอยู่ไม่เป็นที่ และทำไมประเทศ ที่มีพลเมืองหลายร้อยล้านคน แย่งกันกิน กันอยู่ก็แสนเข็ญแล้ว ยังต้องถูกอุทกภัย กวาดล้างชีวิตผู้คนไปอีกจำนวนนับพัน จอยเคยได้ฟังหลวงพ่อธัมมชโย และ หลวงพ่อทัตตชีโวท่านกล่าวสอนลูก ศิษย์บ่อย ๆ ว่า “คนไทยนี้มีโชคดีมหาศาล ที่ ได้เกิดมาอยู่ในดินแดนที่เป็นปฏิรูปเทส ที่ไม่ต้องเผชิญภัยธรรมชาติทุกรอบปี เหมือนบ้านเมืองอื่นเขา เราไม่อดอยาก ขาดแคลน และประการสำคัญ เรายัง เกิดมาในเมืองที่พระพุทธศาสนารุ่งเรือง มั่นคงที่สุดอีกด้วย และผู้ที่มีโชคดี ที่สุดในโลกก็คือผู้ที่รู้ค่าของธรรมะ จน สามารถนํามาใช้ประคับประคองชีวิต ตนได้ตั้งแต่เกิดจนตาย เมื่อจอยได้ยินคำแปลก ๆ แต่น่า สนใจเช่นนี้ จอยก็อดถามแม่ไม่ได้ว่า คำนี้สะกดอย่างไร และมีความหมาย อย่างอื่นอีกหรือไม่ คำตอบของแม่ก็คือ “เธอไปค้นเอาเอง ในพจนานุ กรมพุทธศาสน์ก็มีกล่าวไว้ และจากหนังสือดังกล่าว จอยก็ Kalyanamitra.org