ธรรมกถา : หน้า 135/140

- ธรรมกถา สมฺมาปุญฺโญ ภิกขุ บุคคลใด ปรารถนาพ้นทุกข์โดยฉับพลัน ปรารถนาบรรลุธรรมโดยสะดวกและ เป็นสุขแล้ว พึงปฏิบัติตาม “บทธรรม” ที่มีอยู่ใน “โมกขุปายคาถา” นี้เถิด โมกขุปายคาถา สพฺพวัตถุตตม์ นตฺวา พุทฺธธมฺมคณฑิตย์ เชคุจฺฉกายมจุจานํ โมกฺขุปาย์ วทามิห์ ปาฏิโมกข์ ปูเรตพฺพ์ อโถ อินฺทฺริยสํวโร ข้าพเจ้าขอนมัสการ ๓ รัตนะ คือ พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ อันเป็นวัตถุอุดมกว่าวัตถุทั้งปวงแล้ว จะบอกอุบายเป็นเครื่องพ้นแก่เหล่าชนผู้มีร่างกายอันน่า เบื่อหน่าย ปาฏิโมกขสังวรศีลควรให้บริบูรณ์ อินทรียสังวรศีลด้วย อาชีวสฺส อโถ สุทฺธิ อาชีวปาริสุทธิศีลด้วย อโถ ปจฺจยนิสฺสิต จาตุปาริสุทฺธิสีลํ กาตพฺนํ ว สุนิมุมล์ กรณากรเณเหว ภิกฺขุนา โมกฺขเมสินา พุทธานุสสติ เมตตา จ อสุภ มรณสฺสติ อิจฺจิมา จตุรารกฺขา กาตพฺพา จ วิปัสสนา วิสุทฺธธมฺมสนฺตาโน อนุตฺตราย โพธิยา โยคโต จ ปโพธา จ พุทโธ พุทโธติ ญายเต นรานรติรจฺฉาน- เภทา สตฺตา สุเขสิโน สพฺเพปิ สุขิโน โหนฺตุ สุขิตตฺตา จ เขมิโน ปัจจยสันนิสสิตศีลด้วย ปาริสุทธิศีลทั้ง ๔ (นี้) อันภิกษุผู้แสวงหาโมกขธรรม ควรกระทำให้บริสุทธิ์ โดยการทำและการไม่ทำ (คือ ทำตามพระพุทธานุญาต ไม่ทำตามที่ทรงห้าม) จตุรารักษ์เหล่านี้ คือพุทธานุสติ เมตตา อสุภะ มรณัสสติ และวิปัสสนาควรกระทำ พระพุทธเจ้า พระองค์มีพระสันดานบริบูรณ์ด้วยพระธรรม อันบริสุทธิ์ อันสัตวโลกมารู้สึกว่า พุทธะ ๆ ดังนี้ เพราะพระปัญญา ตรัสรู้อย่างยิ่ง เพราะประกอบสัตว์ไว้ในธรรม และเพราะ ทรงปลุกสัตว์ผู้หลับอยู่ให้ตื่น ดังนี้ชื่อว่าพุทธานุสติ) สัตว์ทั้งหลาย ต่างด้วยมนุษย์ อมนุษย์ และดิรัจฉาน เป็นผู้แสวงหาความสุข ขอเหล่าสัตว์แม้ทั้งปวง จงเป็นผู้ถึงความสุข และเป็นผู้เกษมสำราญ เพราะถึงความสุข (ดังนี้ชื่อว่า เมตตาภาวนา) Kalyanamitra.org mo