การเดินทางและการสังเกต : หน้า 121/140

ได้รู้คำอธิบายเกี่ยวกับธรรมะที่น่าสนใจ เพิ่มอีกหลายคำ จอยไม่ทราบว่าเป็น เพราะแม่ขี้เกียจอธิบายหรือเป็นวิธีฝึก ให้จอยคุ้นกับการเปิดหนังสือธรรมะก็ ไม่ทราบ แต่ก็นับว่าเป็นผลดีกับจอย โดยเฉพาะเมื่อต้องมาเขียนสารคดีเรื่องนี้ จอยก็พอมั่นใจที่จะพูดเกี่ยวโยงไปถึง เรื่องธรรมะได้บ้างเล็กน้อย เมื่อเราเริ่มเดินทางออกจากเมือง ไทย และแวะที่ท่าอากาศยานในโต เกี่ยวเป็นแห่งแรก จอยก็เริ่มสังเกตเห็น ความแตกต่างของเพื่อนมนุษย์ นับตั้ง แต่การแต่งกายคลุมตัวมิดชิดเพื่อกัน ความหนาว การเดินอย่างเร่งรีบ การพูด ภาษาแตกต่างออกไป ตลอดจนความ สับสนวุ่นวายของคนโดยสารเครื่องบิน หลายสาย เดินสวนทางกันไปมาเหมือน มดเหมือนปลวก จอยสังเกตดูสีหน้า ท่าทางของแต่ละคน ไม่เห็นค่อยแจ่มใส เบิกบานเลย คล้าย ๆ กับว่าทุกคนมุ่ง หน้าไปสู่ธุรกิจที่ตัวเองก็คงไม่อภิรมย์นัก จอยนึกขึ้นอยู่ในใจว่า เอ! แล้วเขาต้อง ทิ้งบ้านเรือนเดินทางมาทรมานทรกรรม ทำไม อยู่บ้านเมืองของตัวให้สบายไม่ ดีกว่าหรือ และความคิดก็สะดุดหยุดลง เพียงแค่นี้ เมื่อกลับมาคิดถึงตัวเองว่า “แล้วเราล่ะมาทำไม พลอยให้แม่ลำบาก ลำบนไปด้วย" จอย การเดินทางเมื่อแรกมา ต้องนั่งขดตัวอยู่ในเครื่องเป็นระยะเวลา นาน เพราะเราบินตรงมาลงที่ดัลลัสใน รัฐแคลิฟอร์เนีย เครื่องบินแวะเติม น้ำมันหลายแห่ง แต่ไม่ให้คนลง และ แวะที่ซีแอตเติลด้วย เพื่อนแม่หลาย คนแนะนำให้เลือกเส้นทางมาซีแอตเติล แล้วต่อเครื่องบินไปชิคาโก เพื่อตรง ไปวิสคอนซินเลย เพราะย่นย่อระยะเดิน ทางมากกว่าเส้นทางที่แม่เลือกถึง ๔ ชั่วโมง และไม่ต้องพักค้างคืนด้วย เป็น การทุ่นค่าใช้จ่ายค่าโรงแรมและอาหาร อีก ๒ มื้อ จอยก็เห็นด้วยกับคำแนะนำ นี้ เพราะอยากไปให้ถึงรัฐวิสคอนซิน เร็ว ๆ แต่แม่ไม่เห็นด้วย บอกว่า “ช้าแต่แน่นอนดีกว่าเร็วแล้วพลาด เครื่องบิน” แม่อธิบายว่า ที่ซีแอตเติล เครื่อง- หนึ่งของสหรัฐอเมริกา แม่พูดยิ้มๆ ว่า “หากตกเครื่องบินต้องพักแรมที่ ซีแอตเติลก็ไม่กระไรหรอก แต่ถ้ากระ เป๋าของเราติดอยู่บนเครื่องบินลำที่เรา เดินทางมาน่ะซี จะเอาเสื้อผ้าที่ไหนใส่ สู้ไปลงปลายทางเอาเสียเลย ช้าหน่อยก็ จะเป็นไรไป ยังดีที่เราได้พักผ่อนคืนหนึ่ง ก่อนเดินทางต่อ" ในที่สุดเครื่องบินลำเดิมก็พาเรา บินจอดขนถ่ายกระเป๋าเดินทางเพียงชั่ว | ระหกระเหินมาถึงสนามบินปลายทาง ครู่ เราจะต้องค้นหากระเป๋าเดินทาง เพียง ๓ ใบ ในท่ามกลางกระเป๋าเดิน ที่ดัลลัสตอนพลบค่ำ จอยนึกสงสาร The University of Wisconsin, Madiso BASCOM HALL ทางนับพันใบ แล้วต้องต่อเครื่องบิน สายใหม่ไปชิคาโกให้ทันภายในเวลา ๒ ชั่วโมง เส้นทางในสนามบินที่นี่จะมี ช่องทางเดินเพื่อต่อไปเครื่องบินสาย ต่าง ๆ และเส้นทางเดินเหล่านี้ก็สับสน วกวนจนน่าเวียนหัว เพราะซีแอตเติล เป็นชุมทางสายการบินที่ใหญ่ที่สุดแห่ง สายการบิน Thai International ที่พา จอยและแม่เดินทางมาถึงนี้ พร้อมกับผู้ โดยสารอีก ๗-๘ คน คิดในใจว่า ไทย เราไปเจรจาเสียเปรียบเขาอย่างไรหรือ จึงได้ถูกจำกัดสิทธิให้มาลงปลายทางที่ ดัลลัส ซึ่งเป็นเมืองเล็ก ๆ แทนที่จะได้ลง ปลายทางที่เมืองชุมทางที่มีผู้โดยสาร มาก เช่นสายการบินต่างประเทศอื่น ๆ ๑๑๗