การเสด็จมาของพระศาสดา : หน้า 96/140

๔๒ ภิกษุณีรูปนั้นกล่าว วันที่รอคอยก็มาถึง พระศาสดา มีพระภิกษุสงฆ์อรหันต์หมู่ใหญ่แวดล้อม เสด็จถึงกรุงโกสัมพี พระราชาธิบดีอุเทน และเสมามหาอ่ามาตย์ พ่อค้าประชาชน สมณพราหมณาจารย์ ถวายการต้อนรับ อย่างมโหฬารยิ่ง ก่อนถึงซุ้มประตู โฆสิตารามประมาณกึ่งโยชน์มีประชาชน จํานวนแสนคอยรับเสด็จ มรรดาดารดาษ ไปด้วยกลีบดอกไม้นานาพันธุ์หลากสี ที่ประชาชนนำมาโปรยปรายเพื่อเป็น พุทธบูชา ในบริเวณอารามก่อนเสด็จถึง พระคันธกุฎี มีภิกษุและภิกษุณีจำนวน มากรอรับเสด็จ ทุกท่านมีแววแห่งปีติ ปราโมช ถวายบังคมพระศาสดาด้วย ความเคารพอันสูงสุด พระอานนท์ ตามเสด็จพระพุทธองค์ด้วยกิริยาที่งดงาม มองดูน่าเลื่อมใส ทุกคนต่างชื่นชม พระศาสดาและพระอานนท์ และผู้ที่ ชื่นชมในพระอานนท์เป็นพิเศษก็เห็นจะ เป็นโกกิลาภิกษุณีนั่นเอง ทันใดนางได้เห็นพระอานนท์ ความรักซึ่งสงบตัวอยู่ก็ฟังขึ้นมาอีก คราวนี้ดูเหมือนจะรุนแรงยิ่งกว่าคราว ก่อน เพราะเป็นเวลาสามเดือนแล้วที่ นางมิได้เห็นพระอานนท์ ความรักที่ ทำท่าจะสงบลงนั้น มันเป็นเหมือนคุณชาติ ซึ่งถูกริดรอน ณ เบื้องปลาย เมื่อขึ้น ใหม่ย่อมขึ้นได้สวยกว่า มากกว่า และ แผ่ขยายโตกว่า ฉะนั้น นางรีบกลับสู่ห้องของตน บัดนี้ใจ ของนางเริ่มปั่นป่วนรวนเรอีกแล้ว จริง ทีเดียว ในจักรวาลนี้ไม่มีไฟอะไร ร้อนแรงและดับยากเท่าไฟรัก ความ ร้กเป็นความเรียกร้องของหัวใจ มนุษย์เราทำอะไรลงไปเพราะเหตุเพียง สองอย่างเท่านั้น คือเพราะหน้าที่อย่าง หนึ่ง และเพราะความเรียกร้องของหัวใจ อีกอย่างหนึ่ง ประการแรก แม้จะทำ สำเร็จบ้าง ไม่สำเร็จบ้าง มนุษย์ก็ไม่ ค่อยจะเดือดร้อนเท่าใดนัก เพราะคน ส่วนมากหาได้รักหน้าที่เท่ากับความสุข ส่วนตัวไม่ แต่สิ่งที่หัวใจเรียกร้องนี่ ถ้าไม่สำเร็จ หรือไม่สามารถสนองได้ หัวใจจะร่ำร้องอยู่ตลอดเวลา มันจะ ทรมานไปจนกว่าจะหมดฤทธิ์ของมันหรือ มนุษย์ผู้นั้นตายจากไป โกกิลาภิกษุณีกำลังต่อสู้กับสิ่ง สองอย่างนี้อย่างน่าสงสาร หน้าที่ของ นาง คือการทําลายความรักความใคร่ บัดนี้นางเป็นภิกษุณี มิใช่หญิงชาวบ้าน ธรรมดา นางจึงต้องพยายามกำจัดความ รักความใคร่ระหว่างเพศให้หมดไป แต่หัวใจของนางก๋าลังเรียกร้องหาความ รัก หน้าที่กับความเรียกร้องของหัวใจ อย่างไหนจะแพ้จะชนะก็แล้วแต่ความ เข้มแข็งของอำนาจฝ่ายสูงหรือฝ่ายต่า ผู้หญิงนั้นลงได้ทุ่มเทความรักให้แก่ใคร แล้ว ก็มั่นคงเหนียวแน่นยิ่งนัก ยากที่ จะไถ่ถอน และความรักที่ไม่มีทางสม ปรารถนาเลยนั้นเป็นความปวดร้าวอย่าง ยิ่งสำหรับผู้หญิง ดวงใจของเธอจะระบม บ่มหนอง ในที่สุดก็แตกสลายลงด้วย ความชอกช้ำนั้น อนิจจา! โกกิลา แม้ เธอจะรู้ว่าความรักของเธอไม่มีทางจะ สมปรารถนาได้เลย แต่เธอก็ยังรักสุดที่ จะหักห้ามและไถ่ถอนได้ อีกคืนหนึ่งที่นางต้องกระวน กระวายรัญจวนจิตถึงพระอานนท์ นอน พลิกไปพลิกมา นัยน์ตาเหม่อลอยอย่าง ไร้จุดหมาย นาน ๆ จึงจะจับนิ่งอยู่ที่ เพดานหรือขอบหน้าต่าง นางรู้สึกว้าเหว่ เหมือนอยู่ท่ามกลางป่าลึกเพียงคนเดียว ทำไมนางจึงว้าเหว่ในเมื่อคืนนั้นเป็น คืนแรกที่พระศาสดาเสด็จมาถึง ราชา มหาอามาตย์และพ่อค้าคหบดีมากหลาย มาเฝ้าพระผู้มีพระภาคเหมือนสายน้ำ ที่หลั่งไหลอยู่มิได้ขาดระยะ มันเป็น เรื่องของผู้หญิงที่ผู้ชายน้อยคนนักจะ ภิกษุณีโกกิลาถอนสะอื้นเบา ๆ เข้าใจและเห็นใจ เมื่อเร่าร้อนและกลัดกลุ่มถึงที่สุด น้ำตา เท่านั้นที่จะช่วยบรรเทาความระทม ขมขื่นลงได้บ้าง เพื่อนที่ดีในยามทุกข์ สำหรับผู้หญิงก็คือน้ำตา ดูเหมือนจะ ไม่มีอะไรอีกแล้วจะเป็นเครื่องปลอบ ประโลมใจได้เท่าน้ำตา แม้มันจะหลั่งไหล จากขั้วหัวใจ แต่มันก็ช่วยบรรเทาความ อึดอัดลงได้บ้าง เนื่องจากผู้หญิงถือว่าชีวิตเป็น ส่วนหนึ่งของความรัก ตรงกันข้ามกับ ผู้ชายซึ่งมักจะเห็นว่าความรักเป็นเพียง บางส่วนของชีวิตเท่านั้น เมื่อเกิดความ รักผู้หญิงจึงทุ่มเททั้งชีวิต และจิตใจ ให้แก่ความรักนั้น ทุ่มเทอย่างยอมเป็น ทาส โกกิลาเป็นผู้หญิงคนหนึ่งในโลก เธอจะหลีกเลี่ยงความจริงในชีวิตหญิง ไปได้อย่างไร พระดำรัสของพระศาสดาซึ่ง ทรงแสดงแก่พุทธบริษัทเมื่อสายัณห์ ยังคงแว่วอยู่ในโสตของนาง พระองค์ ตรัสว่า “ไม่ควรปล่อยตนให้ตกอยู่ ภายใต้อำนาจแห่งความรัก เพราะ การพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก เป็นเรื่องทรมาน และเรื่องที่จะ บังคับมิให้พลัดพรากก็เป็นสิ่งสุด วิสัย ทุกคนจะต้องพลัดพรากจาก สิ่งอันเป็นที่รักที่พอใจ ไม่วันใดก็ Kalyanamitra.org