ประวัติอัจฉริยสาวก วารสารกัลยาณมิตร ปี 2530 ฉบับที่ 4 หน้า 95
หน้าที่ 95 / 140

สรุปเนื้อหา

ประวัติอัจฉริยสาวก วศิน อินทสระ พระอานนท์ พุทธอนุชา กับโกกิลาภิกษุณี ในที่สุด เมื่อเห็นว่าจ ห็นว่าจะสะกด ใจไว้ไม่อยู่แน่แล้ว นางจึงตัดสิน ใจลาพระศาสดา พระอานนท์ และเพื่อนภิกษุณีอื่น ๆ จากวัด เชตวันเมืองสาวัตถี มุ่งหน้าสู่ โฆสิตารามเมืองโกสัมพี ด้วย คิดว่า "การอยู่ห่างอาจจะเป็น ยารักษาโรครักได้บ้างกระมัง” นางจากเขตว้นด้วยความอาลัย อาวรณ์เป็นที่ยิ่ง อุปมาเหมือนมารดา ต้องจ่าใจจากบุตรสุดที่รักของตัวฉันใด ก็ฉันนั้น นางอยู่จำพรรษา ณ โฆสิตาราม ซึ่งโฆสิตมหาเศรษฐีสร้างถวายพระ พุทธองค์ สามเดือนที่อยู่ห่างพระอานนท์ ดวงจิตของนางผ่องแผ้วแจ่มใสขึ้น การ ท่องบ่นสาธยายและการบำเพ็ญสมณ ธรรมก็ดีขึ้นตามไปด้วย นางคิดว่าคราว นั่งงดอาลัยในพระอานนท์ได้เป็นแน่แท้ แต่ความรักย่อมมีวงจรของ ชีวิตมักจะเป็นอย่างนี้เสมอ เมื

หัวข้อประเด็น

- ประวัติอัจฉริยสาวก

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ประวัติอัจฉริยสาวก วศิน อินทสระ พระอานนท์ พุทธอนุชา กับโกกิลาภิกษุณี ในที่สุด เมื่อเห็นว่าจ ห็นว่าจะสะกด ใจไว้ไม่อยู่แน่แล้ว นางจึงตัดสิน ใจลาพระศาสดา พระอานนท์ และเพื่อนภิกษุณีอื่น ๆ จากวัด เชตวันเมืองสาวัตถี มุ่งหน้าสู่ โฆสิตารามเมืองโกสัมพี ด้วย คิดว่า "การอยู่ห่างอาจจะเป็น ยารักษาโรครักได้บ้างกระมัง” นางจากเขตว้นด้วยความอาลัย อาวรณ์เป็นที่ยิ่ง อุปมาเหมือนมารดา ต้องจ่าใจจากบุตรสุดที่รักของตัวฉันใด ก็ฉันนั้น นางอยู่จำพรรษา ณ โฆสิตาราม ซึ่งโฆสิตมหาเศรษฐีสร้างถวายพระ พุทธองค์ สามเดือนที่อยู่ห่างพระอานนท์ ดวงจิตของนางผ่องแผ้วแจ่มใสขึ้น การ ท่องบ่นสาธยายและการบำเพ็ญสมณ ธรรมก็ดีขึ้นตามไปด้วย นางคิดว่าคราว นั่งงดอาลัยในพระอานนท์ได้เป็นแน่แท้ แต่ความรักย่อมมีวงจรของ ชีวิตมักจะเป็นอย่างนี้เสมอ เมื่อใครคน หนึ่งพยายามดิ้นรนหาความรัก เขามัก จะไม่สมปรารถนา แต่พอเขาทำท่าจะหนี ความรักก็ตามมา ความรักจึงมีลักษณะ คล้ายเงา เมื่อบุคคลวิ่งตาม มันจะวิ่งหนี แต่เมื่อเขาวิ่งหนี มันจะวิ่งตาม ณ ด้วยกฎอันนี้กระมัง เมื่อนางหนี รักออกจากเชตวันและมาสงบอยู่ กรุงโกสัมพีนี เมื่อออกพรรษาแล้ว ข่าว การเสด็จสู่กรุงโกสัมพีของพระผู้มีพระ ภาคก็แพร่สะพัดมา ซึ่งเป็นการแน่นอน ว่า พระอานนท์จะต้องตามเสด็จมาด้วย ชาวโกสัมพีทราบข่าวนี้ด้วยความ ชื่นชมโสมนัส ภิกษุสงฆ์ต่างจัดแจง ปัดกวาดเสนาสนะ เตรียมพระคันธกุฎี ที่ประทับของพระศาสดา พระเจ้าอุเทน เอง ง ไม่ค่อยจะสนพระทัยในทางธรรม นัก ก็อดที่จะทรงปรีดาปราโมชมิได้ เพราะถือกันว่า พระศาสดาเสด็จไป ณ ที่ใด ย่อมน่าความสงบสุขและมงคล ไปสู่ที่นั้นด้วย การสนทนาเรื่องการ เสด็จมาของพระศาสดา มีอยู่ทุกหัวระแหง แห่งกรุงโกสัมพี ศาสดาคณาจารย์ มันเอง จนกว่ารักนั้นจะสิ้นสุดลง เจ้าลัทธิต่าง ๆ ที่เตรียมผูกปัญหาเพื่อ ทูลถาม บางท่านก็เตรียมถามเพื่อให้ พระศาสดาจนในปัญหาของตน บาง ท่านก็เตรียมถามเพียงเพื่อเทียบเคียง ความคิดเห็นเท่านั้น หมู่ภิกษุสงฆ์ปิติ ปราโมชเป็นอันมาก เพราะการเสด็จมา ของพระศาสดาย่อมหมายถึงการได้ยิน ได้ฟังมธุรภาษีตจากพระองค์ด้วย และ บางท่านอาจจะได้บรรลุคุณวิเศษเบื้องสูง เพราะธรรมเทศนานั้น ใครจะทราบบ้านเล่าว่า ดวงใจ ของโกกิลาภิกษุณีจะเป็นประการใด เมื่อบ่ายวันหนึ่ง เพื่อนภิกษุณีน่าข่าว มาบอกนางว่า - โกกิลา ท่านทราบไหมว่า พระศาสดาจะเสด็จมาถึงนี่เร็ว ๆ นี้ “อย่างนั้นหรือ?” นางมีอาการ ตื่นเต้นเต็มที่ "เสด็จมาองค์เดียวหรือ อย่างไร?- "ไม่องค์เดียวดอก ใคร ๆ ก็รู้ว่า เมื่อพระพุทธองค์เสด็จมาจะต้องมีพระ เถระผู้ใหญ่มาด้วย หรืออาจจะมาสมทบ ทีหลังก็ได้ แต่ท่านที่ต้องตามเสด็จ แน่คือพระอานนท์พุทธอนุชา" "พระอานนท์" นางอุทาน พร้อม ด้วยเอามือทาบอก “ทําไมหรือ โกกิลา ดูท่านตื่นเต้น มากเหลือเกิน?" ภิกษุรูปนั้นถามอย่าง สงสัย “เปล่าดอก ข้าพเจ้าดีใจที่จะได้ เฝ้าพระศาสดาและฟังพระธรรมเทศนา ของพระองค์ ดีใจจนควบคุมตัวไม่ได้” นางตอบเลี่ยง “ใคร ๆ เขาก็ดีใจกันทั้งนั้นแหละ โกกิลา คราวนี้เราคงได้ฟังธรรมกถา อันลึกซึ้ง และได้ฟังมธุรภาษิตของพระ มหาเถระ เช่นพระสารีบุตร และพระ มหากัสสปหรือพระอานนท์เป็นต้น Kalyanamitra.org 770
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More