การสร้างบารมี : หน้า 14/120

สร้างไปเถอะ ทำไปเถอะ แล้วเอา ดวงบุญนั้นมากลั่นเป็นบารมี ดวง บุญมากลั่นเป็นบารมีนะ บุญมีคืบ หนึ่ง เต็มเปี่ยมเท่าดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ทีเดียว เอามากลั่นเป็น บารมีได้นิ้วเดียว เท่านั้นเอง กลมรอบตัวเท่านั้นแหละ กลั่นไป อย่างนี้แหละทุกบารมี ไปจนกว่า บารมีนั้นจะเต็มส่วน แล้วก็บารมีที่ จะเป็นอุปบารมี เอาบารมีนั้นแหละ คืบหนึ่งเต็มส่วนเอามากลั่นเป็นอุป อย่างนั้น เรียกว่า ความเป็นพุทธเจ้า ไชยแสนกัลป์ ๑๖ อสงไขยแสนกัลป์ บารมีได้นิ้วเดียว แล้วเอาอุปบารมี นั้นแหละ คืบหนึ่ง กลมรอบตัวเอา นะ ไม่ใช่เป็นของได้ง่าย ของได้ยาก สามจำนวนนี้ แต่ว่าสร้างบารมีกว่า มากลั่นเป็นปรมัตถบารมีได้นิ้วเดียว เมื่อพระสีธาตุราชกุมารเป็น จะเป็นพระพุทธเจ้านะ ไม่ใช่เป็น บารมี ก็ดี อุปบารมี ก็ดี ปรมัตถบารมีก็ดี วัดผ่าเส้นศูนย์กลาง กลมรอบตัวทุกบารมีไป มีทั้ง ๓๐ ทัศ จึงจะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า ยาก พระองค์จึงได้ ทุลุลภา จ ขณสมฺปตฺติ ที่ จะถึงด้วยทานสมัย เป็นของได้ยาก อีกประการหนึ่ง ที่ ๓ ถึงพร้อมด้วย ทานด้วยสมัยเป็นอย่างใด พระพุทธ พุทธเจ้าได้ ก็เพราะอาศัยเบื้องต้น ของง่าย ให้ทานทีเดียว ทั้งเป็นสุเมธดาบส ทานบารมี ทานอุปบารมี ท่านกำหนดจะเป็นพระพุทธเจ้านึก ทานปรมัตถบารมีเป็นทั้งนั้นศีลบารมี อยู่แต่ในใจ ๓ อสงไขย แต่ออก ศีลอุปบารมี ศีลปรมัตถบารมีเป็น นักเรื่องนี้ยากนัก วาจาว่า ข้าพเจ้าปรารถนาจะเป็น ทั้งนั้น เนกขัมมบารมี เนกขัมมอุป- ทรงโปรดออกพระโอษฐ์ว่า พุทธปา พระพุทธเจ้าในอนาคตกาลภายภาค บารมี เนกขัมมปรมัตถบารมี ปัญ- โท จ ทุลุลโภ ความบังเกิดขึ้นของ เบื้องหน้า ปรารถนาอย่างนี้แล้วก็อีก ญาบารมี ปัญญาอุปบารมี ปัญญา พระพุทธเจ้าเป็นของได้ยากดั่งนี้ ๔ อสงไขย ได้รับพยากรณ์แล้วเมื่อ ปรมัตถบารมี วิริยะบารมี วิริยะ ครั้งเป็นสุเมธดาบส เมื่อพระ- อุปบารมี วิริยะปรมัตถบารมี ขันติ พุทธทีปังกรได้ทรงพยากรณ์ไว้เช่น บารมี ขันติอุปบารมี ขันติปรมัตถา นั้นแล้ว ต่อไปอีก ๔ อสงไขยแสน บารมี สัจจบารมี สัจจอุปบารมี กัลป์ รวมทั้งหมด สร้างบารมีทั้งหมด สัจจปรมัตถบารมี อธิษฐานความ เจ้ามาอุบัติตรัสขึ้นในโลกนี้ พูดถึง ๒๐ อสงไขย หนึ่งแสนกัลป์ ที่ ตั้งใจมั่น อธิษฐานบารมี อธิษฐาน ทานสมัยนี้ เราไปเกิดเสียบ้านนอก พระสีธาตุราชกุมารได้ทำสูงขึ้นไป อุปบารมี อธิษฐานปรมัตถบารมี เมืองดอนรอนแขมแรมไพร สิบวัน กว่านี้ ปรารถนาเป็นพระพุทธ เมตตาบารมี เมตตาอุปบารมี พันปี ไม่พบภิกษุสามเณรผ่านไป เจ้าพิสดารออกไปแล้วก็ 4 อสง- เมตตาปรมัตถบารมี อุเบกขาบารมี ไขยแสนกัลป์ นี้หลักการอย่างนี้ อุเบกขาอุปบารมี อุเบกขาปรมัตถ- เสียข้อหนึ่ง แล้วพระพุทธเจ้ามาอุบัติ เรียกว่า ๑๖ อสงไขยแสนกัลป์นะ บารมี เต็มสามสิบทัศ ต้องแยกพิสดารออกไปอีก ตาม แต่ว่าบารมีหนึ่ง กว่าจะ จำนวนอีกเท่าหนึ่ง เรียกว่าปรารถนา ได้เป็นบารมีนะ ไม่ใช่เป็นของง่าย บารมีท่านสูง สามพวกนี้แหละที่จะ ทานบารมีเต็มดวงนะ ดวงบุญที่เกิด ได้เป็นพระพุทธเจ้า แต่อย่างย่อลง ไปก็ ๔ อสงไขยแสนกัลป์ ๔ อสง ๑๒ ก ล ย า ณ ม ต ร จากการบำเพ็ญทาน ได้เป็นดวงบุญ ดวงบุญใหญ่โตเล็กเท่าไหร่ไม่ว่า ทางนั้นสักหนหนึ่ง นี่เป็นอขณะสมัย เกิดในโลกโน้นไปเกิดเป็นสัตว์นรกเสีย ก็เป็นอขณะสมัยเสีย ไปเกิดเป็นสัตว์ เดรัจฉานเสีย พระพุทธเจ้ามาอุบัติ เกิดขึ้นในโลก ก็เป็นอขณะสมัยเสีย ไปเกิดเป็นเปรต อสุรกายเสีย ก็เป็น อขณะสมัยอีกเหมือนกัน พระพุทธ พฤศจิกายน ๒๕๓๔