การเข้าถึงอุตตริมนุสสธรรม : หน้า 58/120

แต่ผู้จะเข้าถึงอุตตริมนุสส - องค์ทรงกล้าปฏิญาณได้ ก็เพราะ หลุดพ้นนั้น ท่านก็วางไว้ถึง ๓ ขั้นคือ ธรรมต้องเป็นคนมีบารมีธรรมสูง มี ได้ญาณทัศนะ รู้ความจริงแล้ว นี้ ความเพียรมากงามทั้งปริยัติ งามทั้ง เป็นข้อความที่จำต้องคนึงถึงเป็นบท ปฏิบัติ งามทั้งศีลาจารวัตร ต้องมี มาติกาก่อน สัจจธรรมประจำสันดาน ไม่ใช่วิสัย ๑. ตทังควิมุตติ ๒. วิขัมภนวิมุตติ ๓. เจ้าคุณวัดปากน้ำ ตาม ๓๐๐ สมุจเฉทวิมุตติ เจ้าคุณวัดปากน้ำจะเข้าขั้น ของคนพอดีพอร้าย ต้องเป็นคนใจ เสียงพูดกันว่ามีเมตตาธรรมสูง มี ไหนเราก็ยังไม่ทราบ แต่ก็ควรคิดไว้ กล้าเสียสละ มีเมตตาธรรมสูง สังคหธรรมยอดเยี่ยม กล้าพูดว่าได้ ก่อนว่า สำนักวัดปากน้ำ สอนมา เจ้าคุณพระมงคลเทพมุนี ธรรมกาย กล้าเอาธรรมกายมาสอน นาน พูดมานานแล้ว ธรรมวัดปากน้ำ วัดปากน้ำ เป็นคณาจารย์กล้าพูด ให้การศึกษาทั้งทางปริยัติ ทั้งทาง ก็ยังไม่เสื่อม มีแต่เพิ่มผู้ปฏิบัติยิ่งขึ้น กล้าสอน ไม่มีความครั่นคร้ามต่อ ปฏิบัติแก่พระภิกษุสามเณรในวัด ท่านยังตั้งเจตนาไว้ว่าจะรับพระภิกษุ ใครผู้ใด เมื่อเห็นดีอย่างไร ก็ปฏิบัติ ปากน้ำไม่น้อยกว่า รูป สอบ สามเณรให้เข้าศึกษาถึง ๕๐๐ รูป ตามความเห็น น่าจะมีความบริสุทธิ์ นักธรรมและบาลีในสนามหลวงได้ เฉพาะวัดปากน้ำ ลักษณะนี้น่าจะมี ใจตามความรู้ความเห็น แม้พระ จำนวนตั้ง ๑๐๐ ลองคิดตรึกตรอง อะไรดีอยู่มาก ถ้าเป็นเจตนาลวงโลก พุทธเจ้า เมื่อจะทรงประกาศสัจจธรรม ดูบ้างว่า ในประเทศไทยวัดไหนทำ คงอยู่ไม่ได้ถึงเพียงนี้เท่าที่เคยพบมา ก็ตรัสแก่เบญจวัคคีย์ว่า เมื่อญาณ ประโยชน์ศาสนาถึงขนาดนี้ ถวาย พระอาจารย์ที่ลามกอยู่ได้ เพียง ๕- ทัศนะยังไม่บริสุทธิ์ตราบใด เราก็ อาหารบิณฑบาตแก่พระภิกษุสาม 5 ปีก็สาบสูญไป แต่วัดปากน้ำ ไม่อาจจะปฏิญาณความเป็นพระสัม- เณรทุกวัน ทุกเวลาเป็นจำนวนตั้ง หน้าโลกอยู่ได้โดยไม่ตกต่ำ ก็น่าจะ พุทธะแก่สมณพราหมณ์ ประชาชน ถึง ๔๐๐ รูป ใครบ้างทำได้ มีอะไรดีเป็นหลักประกันอยู่มาก แก่เทวดาและมนุษยโลก กับทั้งเทว อย่างนี้ โลก มารโลก พรหมโลกได้ ที่พระ ๓๐๐ พวกเราที่มาพิจารณาโทษ อันการปฏิบัติธรรมเข้าถึง ของวัดปากน้ำทั้งหมดนี้ ความจริง ๕๖ กั ล ย า ณ ม ต ร ก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญทางพระกรรมฐาน มากนัก รู้พอรักษาตัวได้ ความรู้ ทางธรรมปฏิบัติก็มีความลุ่มลึกสุขุม แตกต่างกัน แม้ขั้นพระอรหันต์ก็ยัง ต่างกันโดยคุณสมบัติ อุตตริมนุสส ธรรมนั้นผู้ปฏิบัติจึงได้ฟังถึง ต้อง สามารถดำเนินปฏิปทาทางจิต มี วิริยะอุตสาหะอย่างอุกฤษฎ์ พวกเรา ยังปฏิบัติไม่เข้าขั้นเช่นนี้จะไปลงโทษ ผู้เชี่ยวชาญในพระกรรมฐานได้อย่างไร เอาความรู้อะไรไปลงโทษเขา ที่ประชุมยอมรับความเห็น นั้น และให้พระเถระรูปนี้มาสอบสวน เป็นความลับ และท่านมาในฐานะ เป็นผู้สนใจในการปฏิบัติธรรม ในที่ สุดเรื่องร้ายก็ไม่เกิดขึ้น และไม่ถูก สงสัยในแง่อุตตริมนุสสธรรมอีกต่อไป การเป็นดังนี้ก็เท่ากับว่า หลวงพ่อ พฤศจิกายน ๒๕๓๔