ข้อความต้นฉบับในหน้า
กันทั้งสองฝ่าย
ของวัดดำรงอยู่เหมือนเจ้าอาวาสยัง ดีใจที่วัดปากน้ำทรงตัวอยู่ได้ ใครก็
ได้กราบเรียนสมเด็จสังฆ- วิตกแทน
๓
และทางการ
๔ เดือน ปี
1 เจ้าคณะจังหวัดธนบุรี วัด มีชีวิตอยู่ เจ้าคุณอย่าขว้างทิ้ง ช่วย พูดว่าแย่ ๆ ไปตาม ๆ กัน ผู้เขียน
อนงคาราม ขอร้องให้ผู้เขียนเป็นผู้ ปกครองไว้
รู้สึกขอบพระคุณที่ทุกท่านถามถึงและ
รักษาการตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดปาก
น้ำ ท่านพูดว่าถ้าผู้เขียนเรื่องนี้รับไว้ นายกว่า เป็นเรื่องที่ควรวิตกดัง เมื่อเจ้าคุณพระมงคลเทพ
จะควบคุมวัดปากน้ำได้ จะเป็น พระคุณปรารภถึง ถ้าพระเดชพระ มุนีมรณภาพ จำได้ว่าเป็นวันที่
ประโยชน์แก่พระศาสนาอย่างยิ่ง คุณจะให้เกล้าชี้แจง ก็เห็นว่าวัด กุมภาพันธ์ ๒๕๐๒
ขอให้เห็นแก่พระภิกษุสามเณรเถิด ปากน้ำจะทรงตัวอยู่ได้ต้องอาศัย คณะสงฆ์ได้แต่งตั้งให้ผู้เขียนเป็นผู้
ขอให้ควบคุมไว้ก่อนจนกว่าจะแน่ใจว่า สามัคคีเป็นรากฐาน ต้องค่อยตะล่อม รักษาการในตำแหน่งเจ้าอาวาสวัด
พระในวัดจะมีจิตใจมั่นคงและสามัคคี ไม่ให้แตกสามัคคีกันทั้งพระทั้งคฤหัสถ์ ปากน้ำ เมื่อวันที่
กัน เรื่องการเลี้ยงพระนั้นหนักใจ อุบาสกอุบาสิกา ถ้าเรารักษาสามัคคี เดียวกัน ได้ก่อให้เกิดความหนักใจ
จะเป็นไปได้สักเพียงไหน เมื่อสิ้น ธรรมไว้ได้ก็ไม่น่าจะตกใจ ถ้าแตก อย่างมาก เรื่องที่หนักใจมากก็คือว่า
เจ้าอาวาสเสียแล้ว ถ้าเจ้าคุณรับ สามัคคีกัน ก็เป็นการยุบตัวเอง ได้เคยเห็นและสังเกตมาว่าแทบทุกวัด
ปกครองไว้ก่อน คงมีหวังจะทรงตัว หมดทางป้องกัน
เมื่อเจ้าอาวาสที่มีคนนับถือมากมรณ
อยู่ได้
สมเด็จสังฆนายกพูดว่า ก็ ภาพลง ส่วนมากลูกศิษย์แตกกัน
ท่านมายอผู้เขียนเข้าอย่าง เห็นจะเป็นเจ้าคุณนั่นแหละ เป็นผู้ เกิดจากการอวดดีบ้าง แย่งกันจะ
นั้น สมัยนั้นการปกครองคณะสงฆ์ สร้างสามัคคีในวัดปากน้ำ วัดพระ เอาหน้าเพื่อเห็นแก่ประโยชน์ส่วน
มีสมเด็จสังฆนายก ๆ พลอยมาส่ง เชตุพนฯ เจ้าคุณยังสามารถปกครอง ตัวบ้าง โดยยกเอาศพเป็นโล่หากิน
เสริมเข้าอีกเรื่องก็จำใจรับในปกครอง ได้เรียบร้อย คงจะทำได้ในวัดปากน้ำ ผู้เขียนก็หนักใจเช่นนั้น โดย
ของผู้เขียน เรื่องก็ไม่มีใครคัดค้าน เช่นเดียวกัน ในเบื้องต้นขอให้เจ้าคุณ ไม่ทราบว่าศิษย์ของหลวงพ่อวัดปาก
ความจริงผู้เขียนเรื่องนี้ก็ไม่มีความ ดูแลไว้ก่อน กาลต่อไปค่อยพิจารณา น้ำ จะมีปฏิกิริยาเป็นอย่างไร เมื่อ
สามารถดังคนอื่นเข้าใจ เมื่อรับแล้ว กันภายหลังท่านพูดคาดคั้นให้ผู้เขียน ต้นไม้ใหญ่ล้มแล้วนกที่ไหนจะมาจับ
พระเถระในวัดปากน้ำก็ปฏิบัติงาน เรื่องนี้รับภาระด้วยความวิตกกังวล แม้จะมาจับก็ไม่มีต้นไม้จับเสียแล้ว
กันเอง หาเลี้ยงกันเอง งานการอะไร พระเถรานุเถระที่รู้จักผู้เขียน หมายความว่าไม่มีที่พึ่ง ต่างคนจะ
เกิดขึ้น เขาก็ช่วยทำทุกอย่าง ผู้เขียน เรื่องนี้ ถามถึงความเป็นไปของวัด ต้องกระจัดกระจายไป จะทิ้งความ
เป็นเจ้าอาวาสแต่ในนาม คอยสังเกต ปากน้ำแทบทุกองค์ และแสดงความ หนักใจไว้ให้แก่ผู้เขียนในฐานะเจ้า
การณ์เท่านั้น
สมเด็จสังฆนายกวัดเบญ
จมบพิตรคือ สมเด็จพระวันรัต ต่อ
มาได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระ
สังฆราช วิตกเรื่องวัดปากน้ำนี้มาก
เกรงว่าจะรักษาฐานะไว้ไม่อยู่ได้
ปรารภกับผู้เขียนว่า เจ้าคุณพระ
มงคลเทพมุนี พระเถระรูปนี้ทำ
ประโยชน์แก่คณะสงฆ์มาก เป็นผู้
สามารถจริง ๆ หาตัวเทียบได้ยาก
เจ้าคุณธรรมวโร จงช่วยปกครองไว้
ให้ดี และมีวิธีใดบ้างเพื่อให้ฐานะ
พฤศจิกายน ๒๕๓๔
กั ล ย า ณ ม ต ร ๕๙