การทำบุญและสามัคคี : หน้า 63/120

แสดงธรรมเรื่องสามัคคี เพื่อผูกใจ ศิษยานุศิษย์ไว้ นอกจากนั้นแล้วแต่ จะเห็นสมควร การกุศลเทศน์แจง สิ้นสุดลงแล้ว ต้องใช้จ่ายทำอาหาร เลี้ยงพระภิกษุสามเณรร่วม ๔๐๐ รูป เลี้ยงประชาชนผู้มาร่วมการกุศลถวาย พระนั่งแจงอีกองค์ละ ๑๐ บาท ซื้อ สบงถวายอีกรูปละหนึ่งผืน เมื่อหัก ค่าใช้จ่ายออกแล้วเป็นความอัศจรรย์ อย่างยิ่ง ในงานนั้นมีเงินเหลือสุทธิ ๑๐๐,๐๐๐ บาทเศษ (หนึ่งแสน ภาษิตว่า พฤติธรรม ๕๐๐ บาทเท่านั้น บาทเศษ) ได้ผลเกินคาดหมาย ทุกคน เผาศพหลวงพ่อแน่นอน ดีใจด้วย เอาไปปีละ ๕๐๐ บาท ไตรหนึ่งไตร ก็เกิดความปลื้มปีติในผลของการกุศล กันทุกคน ความจริงเราพูดเฉพาะเรา คนอื่นเขา ครั้งนั้นการวิตกว่าจะไม่มีทุนทำศพนั้น หลวงพ่อวัดปากน้ำ ท่าน ไม่ไถ เขาขอร้องเรี่ยไร ส่วนผู้เขียน เป็นอันตัดออกไป ทั้งนั้นและทั้งนี้ ก็ หนักในธรรม เคร่งครัดในพระวินัย นี้ต้องไถเอาไป ถ้าไม่ไถก็คงไม่บริจาค เพราะ "อานุภาพธรรมกาย” ของ หาตัวจับยากและหาตัวจับยากจริง ๆ แต่ก็ดีใจ เป็นโอกาสให้เราได้ทำบุญ เจ้าคุณพระมงคลเทพมุนีนั้นเอง ซื่อตรงต่อพระวินัยทั้งต่อหน้าและ บ้าง ถ้าไม่เช่นนั้นมัจฉริยะก็คงค้าง ประสิทธิ์ประสาทให้ เราจะไม่เชื่อ ลับหลัง ฉะนั้นแม้มรณภาพไปแล้ว ติดดวงใจ แคะไม่ออก ควักยาก อย่างไร ในเมื่อระลึกถึงพระพุทธ ศิษยานุศิษย์ก็ยังได้พึ่งอาศัย สิ่งใด ขอเตือนว่าขึ้นปีใหม่อย่าลืมมาไถ ที่เป็นงานของหลวงพ่อ คืองานใน ผู้เขียนเรื่องนี้ เตรียมไว้ให้ทุกปีเชิญ ธมฺโม หเว รกุขติ ธมฺมจารี วัดสิ่งนั้นก็มีผู้พอใจช่วยเหลือ มีแต่ มาไถเถิด ไม่ว่าอะไร ความจริงเขา ธรรมแล ย่อมรักษาผู้ประ- ความเต็มใจ นอกจากพระเถระใน ไถเราเพียง วัดจะมีความสำคัญแล้ว คณะ ถึงที่เราไถเขาบ้างไม่ถึง ๑,๐๐๐ บาท ต่อมาความคิดเกิดขึ้นว่าวัด อุบาสิกาก็มีความสำคัญไม่น้อย เป็น คิดดอกเบี้ยในตัวเสร็จ น่าปลื้มใจ นี้จะอยู่ได้ด้วยอภินิหารของหลวงพ่อ มือเป็นเท้าหาทุนให้แก่วัดเหมือนเมื่อ เวลาทอดกฐินคนเต็มวัด ถ้าใครไม่ ควรจะเก็บศพไว้ประจำวัด ถ้าเผา หลวงพ่อยังมีชีวิตอยู่ ทุกคนมีความ เชื่อขอเชิญมาดู เวลาทอดกฐินวัด ศพแล้ว ประชาชนผู้เคารพนับถือ หวังดีต่อหลวงพ่อทุกลมหายใจเข้า ปากน้ำ ได้ยินคนพูดว่า ทอดกฐิน จะหมดห่วงและกระจายไป แล้วจะ ออก อุบาสิกาทุกคนก็เป็นอย่างนั้น วัดปากน้ำน่าปลื้มใจมาก สบายใจดี พากันลืมวัดปากน้ำ ถ้าเอาศพไว้ไม่ ร่วมใจกันส่งเสริม ถ้าเราจะสังเกต อาหารก็บริบูรณ์ อยากให้ถึงฤดู พระราชทานเพลิง ประชาชนยังมี เมื่อถึงฤดูทอดกฐิน คณะวัด ทอดกฐินเร็ว ๆ จะได้มาอีก จิตคิดถึงอยู่ จะต้องพยายามมา ปากน้ำร่วมใจกันทอด มีกติกาว่า ความเจริญของวัดปากน้ำ นมัสการศพ คล้าย ๆ กับมาเยี่ยม ใครเป็นหัวหน้าต้องบริจาคเงินส่วน ที่ได้รับอยู่ในเวลานี้ เป็นผลงานของ หลวงพ่อ จะรู้สึกว่าท่านยังมีชีวิตอยู่ ตัวหนึ่งหมื่นบาท เวลานี้มีผู้สมัคร หลวงพ่อวัดปากน้ำ ที่ท่านได้กระทำ แต่ยังหลับไม่ตื่น จะผิดกับเมื่อยังมี เป็นหัวหน้าถึง ๑๒ คน เป็นเวลา เมื่อยังมีชีวิตอยู่ แม้มรณภาพไปแล้ว ชีวิตอยู่เพียงพูดไม่ได้เท่านั้น และ ๑๒ ปี นับแต่ปี พ.ศ.๒๕๑๒ เป็น ใคร ๆ ก็ตั้งใจมาทำบุญ บางคน จะมาเลี้ยงพระถวายหลวงพ่อด้วยเมื่อ ต้นไป เขามีสมาชิกออกกันคนละ ไม่เคยรู้จักและไม่เคยมาวัดปากน้ำเลย ตกลงใจเช่นนั้น ได้ปรึกษาคณะศิษย์ ๕๐๐ บาท ทำอย่างนี้มาหลายปี แต่หลวงพ่อไปเข้าฝันให้มาทำบุญ ต่างเห็นชอบร่วมกัน จึงประกาศไม่ ผู้เขียนเรื่องนี้ถูก น.ส.ตรีธา มาไถ อย่างนั้นอย่างนี้ก็มี เมื่อมาทำความ พฤศจิกายน ๒๕๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร ba