บรรยากาศรอบพระอุโบสถน้อย : หน้า 92/120

เศษกระดาษขวดน้ำพลาสติกเกลื่อน สนามหญ้าและทางเดิน ต้นพิกุล ต้นอโศก ออกผลประหลาดเป็น ถุงพลาสติกมีน้ำสีต่าง ๆ เหลืออยู่ สักวันหนึ่งก็คงถูกลมพัดตกลงพื้น สนาม แล้วก็คงปลิวไปสู่แม่น้ำ ทำให้ฉันคิดถึงเพลงเจ้าพระยากับ ตาวิเศษที่ว่า "...เพียงทิ้งกันคนละชิ้น เจ้าพระยาก็สิ้นแล้ว...” เอ๊ะ! แม่น้ำเจ้าพระยาที่ ชาวไทยเคยอาศัยมานานแสนนาน จะสิ้นแล้วจริง ๆ หรือนี่ ฟังแล้วใจ หายนะเบญจ์ แล้วคงเป็นอย่างนั้น จริง ๆ ถ้าพวกเรายังมักง่ายกันอย่างนี้ ฉันได้ยินเสียงน้าน้อยถอน ใจเฮือกใหญ่ขณะที่กวาดตามอง ร้านค้าเหล่านั้น ก็แหม... มันน่า รำคาญตาจริง ๆ นะเบญจ์ ร้านค้า พระบรมรูปพระเจ้าตากสินมหาราช ประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถน้อยหน้าฐานชุกชี เขาตั้งขนานทางเดินซึ่งก็แคบพอสวน เพราะวัดนี้งามเด่นก็ตรงองค์ปรางค์ อ้าวทีเดียว ขณะที่ฉันเดินตามน้าน้อย ณ ขณะที่ กันได้เท่านั้น คนขายก็ยืนบนทางเดิน นี่แหละ คนจะเดินต้องเบี่ยงตัว ไม่งั้นก็ชนกัน นอกจากนี้ยังรำคาญเสียง ออกมา ตาของฉันก็มองโน่นสังเกต ร่มกันแดดและผ้าใบกันฝนก็ระเกะ คนขายที่ตะโกนคุยกัน ด่ากัน บ้าง นี่ไปเรื่อยก็เลยได้เห็นศาลาแบบเก๋ง ระกะไปหมด จนบดบังความงามของ ก็เช้า คนซื้อด้วยการต้อนหน้า จีนที่อยู่ริมเขื่อนหน้าวัด ๒ หมู่ วัดจะถ่ายรูปพระปรางค์ให้เห็นงาม ๆ ต้อนหลังอย่างน่าเกลียด ฉันเห็น หมู่แรกอยู่ตรงต้นพระศรีมหาโพธิ์ เต็มองค์คงไม่ได้ ถ้าถ่ายก็จะได้ร่ม แล้วก็ต้องถอนใจเฮือกใหญ่หลาย ใกล้ทางที่ฉันออกมานั่นแหละ อีกหมู่ ขาด ๆ ผ้าใบเก่า ๆ แถมมาด้วย เฮือกเชียวละ แล้วก็รีบก้าวตามน้า หนึ่งต้องเดินไปอีกราว ๕๐-๖๐ เมตร ทางวัดน่าจะจัดระเบียงให้ดีกว่านี้นะ น้อย ซึ่งเดินอย่างชนิดที่เรียกว่า มี ๓ หลังนะ อยู่ริมแม่น้ำเหมือนกัน ๙๐ ก ล ย า ณ ม ต ร พฤศจิกายน ๒๕๓๔