การปฏิบัติธรรมและการนั่งสมาธิ : หน้า 23/120

ดอกไม้ประดับเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้ ออก ๆ ความจำมันไม่ทะลุปรุโปร่ง สัมพุทธเจ้าพอจำได้แต่กระท่อน ไม่มีอะไรไปแฝงไปสิ่ง เพราะไม่ใช่ มันขาดห้วงขาดตอนกระท่อนกระแท่น กระแท่นเต็มที่ เสียแล้ว แม้ส่วนที่จำได้ก็ ไม้ยืนต้น จะมีก็แต่เพลี้ยแต่หนอน เพราะอยู่ในสภาพสัตว์ และที่สำคัญ ปฏิบัติได้ไม่ดีเท่าที่ควร เพราะอยู่ พระภิกษุรูปนั้นท่านถือเคร่ง คือขึ้น ที่สุด อยากจะฝึกสมาธิแต่ว่าทำไม่ ในภาพที่เป็นสัตว์ ใช้ฤทธิ์แปลงตัว ชื่อว่าต้นไม้มีใบสีเขียวละก็ ฉันไม่ ได้ หาศูนย์กลางกายภายในไม่เจอ เป็นคนเพื่อจะนั่งสมาธิ ก็หาศูนย์ แตะต้อง ทีนี้พอใกล้มรณะก็มาคิด - ทำไมไม่เจอ ก็เอาตัวเรา กลางกายไม่เจอ แถมนั่งหลับเสียอีก ทบทวนแล้วก็ตกใจ ตายจริงเราไป เป็นเกณฑ์ก็แล้วกัน รูปร่างเป็นคน เหมือนใคร เหมือนพวกเราบางคน ทำอาบัติเอาไว้ครั้งนั้น ไปทำบาปเอาไว้ ได้สัดส่วน จะหาศูนย์กลางกายเหนือ นั่งสมาธิโงก ๆ เล็ก ๆ ที่แรกนั่งตรง สาหร่ายตะไคร้น้ำขาดกระจุยอย่าง สะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ หาง่ายไหม เผลอแผล็บเดียวหัวคะมาโขกพื้น นั้นไม่รู้จะเป็นการทำลายบ้านผีสาง ไม่ง่าย หืดขึ้นคอเชียว นั่งหลับมาก นางไม้หรือเปล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบายใจ โงกเงกกันแล้วล่ะ หลับ ๆ ตื่น ๆ รูปร่างที่ไม่พอเหมาะต่อการ และเนื่องจากท่านอยู่ป่าเพียงลำพัง มาเป็นปี ๆ หาศูนย์กลางกายไม่เจอ ปฏิบัติธรรม ใครได้มาท่านกล่าวว่า ไม่มีใครอธิบายให้ท่านเข้าใจ ท่าน แต่นั่นเป็นพญานาคตัวยาวเป็นกิโล ได้เครื่องพันธนาการ เพราะมันคือ จึงมีแต่ความกังวลไปจนถึงวันละโลก เมตร เกล็ดโตกว่าตึกโตกว่าบ้าน โซ่ตรวนประเภทหนึ่งที่ถาวร อย่างพวก คือเสียชีวิตในขณะที่ไม่สบายใจ ใจ ถึงแม้จะแปลงตัวเป็นคนได้แต่ลึก ๆ เรานี่โชคดี เกิดมาได้รูปร่างเป็นคน ขุ่นมัว และเนื่องจากใจขุ่นมัว พอ มันยังเป็นนาคอยู่ เพราะฉะนั้นนั่ง เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม ถ้าลองมี ตายแทนที่จะได้ไปสวรรค์ เพราะ สมาธิเท่าไหร่ก็หาศูนย์กลางกายไม่เจอ ใครสักคนพอเกิดปั๊บก็มีกระดองเต่า บวชมาถึง ๒๐,๐๐๐ ปี กลับไม่ได้ แล้วพวกนาคนี้ยังมีเวรติดตัวมาอีก มาสวมขวับเข้าให้จะเป็นยังไง หน้า ไป คนใจขุ่นมัวขณะสิ้นใจ ไปทุคติ อย่างทำให้นั่งสมาธิไม่ได้ผล เวร ก็อย่างนี้แหละแต่โผล่มาแค่คอ ไป ทั้งนั้น แต่ท่านรูปนี้ไม่ตกนรก ใจที่ ประจำของสัตว์พวกพญานาคคือ ไหนก็คลานไป เอาเถอะชาตินี้ต่อ ขุ่นมัวเพราะความกังวล ความสงสัย ความขี้เซา พวกนี้หลับเก่ง หลับไป ให้มีสติปัญญามากมายมหาศาลแค่ แหนงใจตัวเองว่าทำผิดพระวินัย บีบ ที่หมดเวลาไปเป็นพันปี รู้สึกตัวตื่นที่ ไหนก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะรูปร่าง บังคับให้ไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน อ้าว! พันปีแล้วหรือนี่ มันไม่ให้ พญานาคตนนี้เกิดมา แต่ว่าเนื่องจากรักษาศีลบวชเป็นพระ พระภิกษุรูปนี้พอไปเกิดเป็น พร้อมกับเครื่องพันธนาการที่ขัดขวาง มานาน ถึงพลาดมาเกิดเป็นสัตว์ก็ พญานาคก็เสียใจ ตายจริงมาได้รูป ต่อการปฏิบัติธรรม แต่กายละเอียด เป็นเจ้าของสัตว์ คือพญานาค แทน ร่างอย่างนี้ คำสอนของพระสัมมา ของพญานาคเป็นคน เช่นเดียวกับ ที่จะเป็นงูเขียว งูเห่า ก็ไม่เป็น ได้ไป เป็นพญานาค พญานาคนตัวโตแค่ไหน ท่านบอกว่าเฉพาะเกล็ด ๆ เดียวโต กว่าบ้านโตกว่าตึก เพราะฉะนั้น พญานาคนี้ตัวโตเหลือเกิน แล้วก็ อายุยืนมากด้วย พอไปเกิดเป็น พญานาคเข้า ธรรมะที่เรียนมาก บท ๆ กับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า องค์ที่ไปบวชอยู่ด้วยนั่นแหละ ถึง แม้จะพอจำได้ แต่ว่าจำได้ไม่หมด จำได้แต่คำถาม แต่คำตอบนึกไม่ พฤศจิกายน ๒๕๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร ๒๑