วัดปากน้ำและอานุภาพธรรมกาย : หน้า 59/120

วัดปากน้ำรอดตัวได้ด้วย "อานุภาพ- ธรรมกาย" เจ้าคุณพระมงคลเทพมุนี ท่านมีสัจจะอยู่ประการหนึ่งคือว่า ลง ปักเจตนาลงไปแล้ว ใครจะคัดค้าน อย่างไรเป็นไม่ยอมฟังเสียง ตั้งใจ แล้วต้องทำดังตั้งใจ เช่นการเลี้ยง พระทั้งวัด ซึ่งมีจำนวนตั้ง ๔๐๐ รูป เริ่มต้นแต่จำนวน ๓๐๐- ๑๐ จนถึงจำนวน ๑๐๐ ใครจะค้านท่าน ก็เฉยเสีย มีแต่พูดว่าเลี้ยงได้ซิน่า ๆ ท่านก็เลี้ยงของท่านไป ซึ่งคนอื่น ๆ คุณพระพุทธศาสนา ควรแก่การเคารพ กราบไหว้ ดีต่อดีไปพบกันเข้า ท่าน ก็รู้จักกันด้วยญาณทัศนะ เรื่องอย่าง นี้ผู้เขียนเข้าใจว่าเพราะ "อานุภาพ เมอ เขาหนักใจแทนท่าน แต่เจ้าคุณวัด อย่าทอดทิ้ง ขอให้ทำไปเถิดไม่ ไม่เคยพบเคยเห็นกันมาก่อนเลย ปากน้ำาพูดถึงการเลี้ยงพระ พระคุณ ตกต่ำ มีแต่ความเจริญยิ่งขึ้น แม้ ฝ่ายทางวัดปากน้ำ อ.ภาษี ท่านยิ้มเสมอ พูดด้วยหน้าตาแจ่มใส ท่านสิ้นชีวิตแล้ว กิจการของวัดจะ เจริญ จ.ธนบุรี เล่า เจ้าอาวาสคือ เป็นเรื่องที่ถูกใจพระคุณท่าน ใครจะ เจริญกว่าตัวท่านยังมีชีวิตอยู่ เพราะ เจ้าคุณพระมงคลเทพมุนีก็ไม่ใช่ย่อย พูดอย่างไรก็ไม่ถอยหลัง พระคุณท่าน แม้ถึงท่านมรณภาพแล้ว ก็มีโอกาส แอบสั่งลูกศิษย์ว่า ให้ไปนมัสการ พูดว่า เชื่อพระบารมีของพระพุทธ ช่วยวัดได้มากกว่ายังมีชีวิตอยู่ เพราะ หลวงพ่อวัดคลองเลียบ ท่านปฏิบัติ ศาสนาจึงต้องสู้ และสู้ได้อย่างสบาย ทำหน้าที่ช่วยเหลืออย่างเดียว ท่าน ธรรมสูงมาก ใจ เป็นเรื่องประหลาดเหมือนกัน พอ พูดด้วยความมั่นใจอย่างนี้ เวลานี้ อีกหนึ่งถึงสามวันข้าวสารจะหมด ก็ ยังเป็นไปตามคำพูดของหลวงพ่อ บังเอิญให้มีผู้นำมาถวายสืบต่อกัน วัดปากน้ำ เสมอ พอจะหมดก็มา ๆ หลวงพ่อ ผู้เชี่ยวชาญพระกรรมฐาน ธรรมกาย” เรื่องได้ยินมาแต่สงขลา รู้เรื่องนี้ พูดอย่างภูมิใจว่า เห็นไหม ท่านติดต่อกันได้ด้วยญาณ จะเป็น โดยไม่คิดว่าจะได้ยินอย่างนี้ ญาณอะไรข้าพเจ้าไม่ทราบ คือเมื่อ พิจารณาถึงบาลีใน อัคคัญญสูตร ได้ทราบว่าทางพระกรรมฐาน ๕-๖ ปีล่วงมาแล้ว ผู้เขียนได้ไปวัด พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิก ชี้ทางให้ท่านดำเนินงาน ท่านได้ใช้ มงคลเทพาราม อำเภอหาดใหญ่ วรรค เล่ม ๑๑ ฉบับสยามรัฐ ที่ ความสงบทางใจจนเกิดญาณอันหนึ่ง จังหวัดสงขลา ในงานกุศลที่วัดนั้น กล่าวไว้ในข้อ ๕๔ ความย่อว่า ข้าพเจ้าคิดว่า คงเป็นอนาคตังสญาณ และมีโอกาสไปวัดคลองเลียบ เขา วาเสฏฐะสามเณร และภารทวาชะ รู้เหตุการณ์ได้อย่างประหลาด ใคร เล่าอภินิหารของสมภารวัดคลองเลียบ สามเณร เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า พระ จะทำสมาธิขั้นไหนก็ไม่มีใครจะรู้ถึง ว่าเสี้ยน เมื่อข้าพเจ้าไปนั้นท่านมรณ- องค์ทรงตรัสถามว่า ถูกพวกพราหมณ์ การปฏิบัติของกันและกันได้ เว้นไว้ ภาพเสียแล้ว เขาเล่าให้ฟังว่า เจ้า ว่าอย่างไรบ้าง เพราะเธอเป็นเชื้อ แต่ผู้มีธรรมปฏิบัติเสมอกัน การ อาวาสไม่ยอมรับรองพระภิกษุวัด พราหมณ์มาบวช สามเณรทั้งสอง เลี้ยงพระนี้เป็นผลของกรรมฐาน คือ ไหน ๆ ทั้งสิ้น ชอบสันโดษ มีพระ กราบทูลว่า ถูกพวกพราหมณ์ด่า ทางสมาธิแนะแนวให้ เจ้าคุณพระ วัดปากน้ำไปหา ท่านออกไปต้อนรับ อย่างสมใจ เหยียดหยามมากมาย มงคลเทพมุนีพูดกับศิษยานุศิษย์ ถามว่าลูกศิษย์อาจารย์สดวัดปากน้ำ รวมความว่า ข้าพระพุทธเจ้าเกิดใน เสมอ ๆ ว่า กิจการใดที่ท่านดำเนิน กรุงเทพฯ หรือ อาจารย์คุณมีไฝที่ สกุลพราหมณ์ที่สูงศักดิ์ในสกุลที่ ไว้แล้ว ขอให้ช่วยกันทำกิจการนั้น ๆ หน้าเม็ดเท่าพุทรา ความจริงท่าน ประเสริฐสุด แล้วมาบวชในสำนัก พฤศจิกายน ๒๕๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร ๕๗