การเกิดและการดำเนินชีวิต : หน้า 42/120

ตะวันรุ่ง...(ต่อจากหน้า ๒๙) หรือเพราะเหตุของสิ่งแวดล้อมใด ๆ แม่จะไม่เคยโทษผิดนั้นให้ ก็ตาม กับใคร แต่จะพร่ำสอนว่า ชีวิตนั้น มีผิดถูก ทุกข์ สุข ปะปนกันอยู่เสมอ หรือถูกตลอด ไม่มีใครผิดตลอด ในขณะเดียวกันก็ไม่มีดีไปทั้งหมด หรือไม่ดีไปทั้งหมด ทุกคน ทุกสิ่ง ทุกอย่าง จะมีดีและชั่ว ผิดและถูก ปะปนกันทั้งนั้น สำคัญอย่างเดียว คือใจของเรา จะต้องไม่หม่นหมอง สิ้นหวัง ไปกับเหตุการณ์เหล่านั้น ตรงข้ามให้คิดเสมอว่า โอกาสยังมี ไม่ใช่การอวยชัยให้พรอย่างเลื่อน ที่เราพกติดตัวมา สำคัญตรงที่ว่า พรุ่งนี้...เราจะลืมความไม่ดีของทุกคน ลอย.. ไม่ว่าถนนจะเรียบราบ หรือทุรกันดาร ทุกสิ่งเสียให้สิ้น เก็บเอาไว้แต่ความ การเกิด คือการปะทุขึ้น อย่างไร เรา...ท่านต่างจำเป็นจะต้อง ทรงจำที่จะนำมาเป็นอุทาหรณ์เท่านั้น ของหนึ่งชีวิต ที่พกพาเอาสัมภาระ เดินไป...เดินไป...บนถนนนั้นอย่าง จงอย่าเก็บเอาอารมณ์ หรือความ มาหนักอึ้ง ทั้งส่วนบาปที่จะส่งผล เป็นสุข และยังต้องสร้างสิ่งที่จะเป็น เสียใจ คั่งแค้นเอาไว้ เพราะตั้งแต่ แปรสภาพเป็นกรรมร้าย เป็นความ ต้นเหตุแห่งความสุข ความดี สำหรับ ทุกข์ยากใด ๆ ทั้งส่วนบุญที่จะเปลี่ยน อนาคตไปพร้อม ๆ กันอีกด้วย จะทำลายตัวเราเอง แน่นอน..ต้องเหน็ดเหนื่อย วันเกิด วันครบรอบวันเกิด หรือการฉลองวันเกิด จึงไม่มีอะไร มากไปกว่า การได้ทบทวนถึงวันเวลา แม่บอกว่าให้ทิ้งทุกสิ่งทุก เป็นความสุข ความดีงาม อย่างไปกับคืนอันยาวนาน ด้วยการ กรรมดีทั้งหลาย ทุกชีวิตต่างพกพา อดทน และไม่ง่าย......! สวดมนต์ ไหว้พระ ทำสมาธิ แล้ว เอามาคล้าย ๆ กันคือทั้งบาป และบุญ หลับให้สนิท..รอการเกิดใหม่พรุ่งนี้ ต่างกันแต่เพียงปริมาณ และความ พร้อมตะวันอันสว่างไสว ในขณะ สมดุลในอัตราส่วนเท่านั้น เดียวกัน ก็ให้เตรียมตัวรับการเกิดใหม่ และนี่ก็คือ ต้นเหตุ ของ ที่ผ่านพ้นมา นับตั้งแต่วาระแรก วันใหม่ด้วยการให้ของที่ดีเลิศกับผู้ ความแตกต่างของพวกเราทั้งหลาย ของการปะทุขึ้นแห่งชีวิตของเรา... บริสุทธิ์ คือการใส่บาตรด้วยอาหาร ทั้งในด้านปัญญา ความรู้ ความคิด ว่าได้ผ่านสุข ทุกข์มาอย่างไร หวานคาวที่ตระเตรียมด้วยใจอัน ความประพฤติ บริวาร และทรัพย์ ผิดพลาด ถูกต้องแค่ไหน ประณีต ให้กับพระภิกษุในวันรุ่งขึ้น ศฤงคาร ที่ไม่อาจกำหนดได้ เพราะ ทุกวันดำเนินตามจุดประสงค์ที่เรา เป็นสิ่งที่ได้กระทำผ่านพ้นมาแล้วใน ตั้งไว้เป็นระยะ ๆ ได้หรือไม่...ทำไม นั่นเอง และนี่ก็คือสิ่งที่ได้มา มา อดีตชาติ เป็นแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องราว เกี่ยวกับการเกิดในครั้งนี้ ๆ ชีวิต และอะไรเป็นสาเหตุของการทำได้ และ การเกิด คือการที่จำต้อง ไม่ได้ ของความสุข ทุกข์ ดำเนินชีวิตต่อไปให้เป็นสุขให้ได้ ทั้ง ความถูก ผิดนั้น...ซึ่งหากทบทวน ว่าเมื่อชีวิตได้ดำเนินต่อมา กับตนเองและผู้อื่น บนถนนโลกีย์ที่ พิจารณาอย่างเป็นกลางที่สุด ทุกคน เรื่อย ๆ ความรู้ ความเข้าใจในเรื่อง มีทั้งขรุขระ เป็นหลุมเป็นบ่อ เฉอะ จะได้คำตอบเหมือนกันว่า ตัวเรา.. ของการเกิดก็ยิ่งทวีมากขึ้นเป็นลำดับ และเป็นโคลนตม หรือว่าราบเรียบ ใจเรา เท่านั้น ที่เป็นเหตุให้เกิดสิ่ง ไม่ใช่แต่เพียงการเกิดที่เทียบกับดวง สวยงามด้วยทิวทัศน์สองข้างทาง สลับ ต่าง ๆ ดังกล่าว ตะวัน ไม่ใช่การฉลองวันเกิดด้วย สับเปลี่ยนกันไปมา ซึ่งถนนนั้นที่ วันเกิด จึงเป็นวันที่เราจะ การเลี้ยงดู และเป่าเทียนบนขนมเค้ก จริงก็คือการแปรสภาพจากบุญบาป ได้เริ่มต้นใหม่ วันที่เราจะทิ้งของ ๔๐ ก ล ย า ณ ม ต ร พฤศจิกายน ๒๕๓๔