ปัญหาทางเศรษฐกิจและการครองชีพ : หน้า 51/120

ภาษีสังคมของคุณครู ตอนเข่งอยู่ในน้ำชะลอมอยู่ในน้ำนะ ครั้งแรก หลวงพ่อธัมมชโยเป็นผู้ น้ำเต็มเข่งนะลูก แต่ยกขึ้นมาแล้วน่ะ ชวนเข้า ช่วงแรกนั้น มีเรื่องกระทบ ผ้าป่า ถาม : ในขณะนี้ครูบาอา- เหลือแต่เข่ง น้ำไม่มี ส่วนได้น้อย กระทั่งกับผู้บังคับบัญชาเหมือนกัน จารย์กำลังประสบปัญหาเศรษฐกิจ เหลือมากนั้นเหมือนอะไร เหมือน เสร็จแล้ววันนั้นตอนที่จะไปวัดครั้งแรก อย่างมาก เพราะมีภาษีสังคมเยอะ เอากะลาหรือขัน หรือช้อนคันเล็ก ๆ กินเหล้าไปด้วยเมื่อตอนกลางคืน รายได้อย่างอื่นไม่มี เงินเดือนน้อย แต่ว่าไม่รั่ว ไปตักน้ำ เมื่ออยู่ในน้ำน่ะ ตอนเช้าไปพึ่งสร้างยังตึง ๆ อยู่ พอไป ไม่พอใช้ ต้องประสบปัญหาหนี้สิน ก็ยังกะลาหนึ่ง วันหนึ่ง ช้อนหนึ่ง ถึงวัดก็มีรุ่นน้องเขามาชวนไปทอด รุงรังกันทั้งนั้น โดยเฉพาะครูภาค แต่ยกขึ้นมาแล้ว ก็ยังเต็มอยู่นั่นเอง อีสาน หลวงพ่อจะมีวิธีแนะนำใน ผู้ที่มีรายได้มากน่ะ แต่ว่า ยังกิน "พี่ทอดผ้าป่ากันนะ บุญจะ เหล้าอยู่ ขออภัย กินของที่สุนัขยัง ได้ช่วยให้กิจการงานที่ทำเจริญ ตอบ : หลวงพ่อเองเมื่อ ไม่กิน นี่ก็เป็นรูรั่วอย่างหนึ่ง เนื่องจากมีเรื่องที่ขุ่นอยู่ในใจ เป็นฆราวาส ก็เจอกับปัญหานี้เหมือน เล่นไพ่ ของไม่น่าเล่นก็ แล้วก็ยังไม่สร่างเมาดี คือขุ่นเกี่ยว กัน ตัวเองแก้ไม่ได้ แม่เลยมาแก้ให้ เล่นกัน นี่ก็เป็นรูรั่วอีกอย่างหนึ่ง กับผู้บังคับบัญชาอยู่แล้ว ก็เลย แก้ให้ตกด้วย เมื่อก่อนจะบวช เมื่อ ไปลงอ่างซะบ้าง เอ้า... บาร์ซะบ้าง ตอบเปรี้ยงกลับไปเลย ทั้งโง่ ทั้งเซอ ก่อนจะเข้าวัด เมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว การครองชีพอย่างไรครับ รายได้ก็ไม่มากนัก ได้เดือนหมื่น กว่าบาท คนเดียวด้วย แต่ว่าไม่ พอใช้ วันหนึ่งแม่ก็เรียกไป โยม แม่ว่าอย่างนี้เป็น "ลูกเอ๊ย รายได้เท่าไหร่ไม่ สำคัญ สำคัญว่าเหลือเท่าไหร่” ก็เลยเถียงแม่ "โธ่แม่ ได้ มากมันก็เหลือมาก ได้น้อยมันก็ เหลือน้อย" อบ 1. ว่าไปอย่างนั้น แม่ก็ตอบไป "ลูกเอ๊ย ได้มากเหลือมาก ได้น้อยเหลือน้อย แม่คงไม่สนับสนุน นี่ก็เป็นรูรั่วอีกอย่างหนึ่ง ตกลงเอาเข้า อยู่ในใจ ในตัวเสร็จ บ้าด้วยเมาด้วย ให้ไปเรียนต่อต่างประเทศหรอก แต่ แล้ว รูรั่วจริง ๆ น่ะ ก็คืออบายมุข ก็ตอบน้องเขาไปว่า มาก เพราะในโลกนี้ หลาย ๆ คนได้มาก นั่นแหละ "อบายมุข” เรียนกันมา "ฮู... บุญไม่เห็นมันจะช่วย แต่ว่าเหลือน้อย หรือไม่เหลือ ในขณะ เยอะ แต่ไม่เคยเอาไปปฏิบัติกัน อะไรได้เลย พี่ก็ทำอยู่เป็นประจำนะ ที่อีกหลาย ๆ คน ได้น้อยแต่เหลือ แล้วก็เลยมาอ้างภาษีสังคงสังคม อ้าง แต่ว่าก็ยังไม่วายมีเรื่องกับผู้บังคับ เพราะอย่างนี้ล่ะ แม่จึงได้ อย่างนี้ไม่จบ อาตมาโดนโยมแม่ บัญชา บุญช่วยอะไรพี่ไม่ได้หรอก" สนับสนุนให้ไปเรียนต่อต่างประเทศ” ตำหนิหนัก ๆ วันนั้นแล้ว ก็เริ่ม นี่ออกไปนั้นเชียว คุณยายอาจารย์ เสร็จแล้วแม่ก็ขยายความ เข้าวัด ปรากฏว่า เมื่อเริ่มอุดรูรั่ว โยมแม่ว่าอย่างนี้ "ลูกเอ๊ย ได้มาก อย่างนี้แล้ว เมื่อยี่สิบปีที่แล้ว มีเงิน แล้วเหลือน้อยเหมือนอะไร เหมือน ทำบุญได้เดือนละ ๕-๖ พัน ขณะ ท่านได้ยิน ท่านพูดมาทำนองนี้คือ จะให้จำทุกคำนะ จำไม่ได้ มันพึ่ง สร่างเมา แต่ท่านพูดทำนองนี้ คุณ เอาเข่งตักน้ำ เอาชะลอมตักน้ำ เมื่อ ที่ก่อนหน้านั้นไม่พอใช้ เมื่อเข้าวัด เป็นคนเมื่อกี้นี้ที่บอกว่าบุญช่วยอะไร พฤศจิกายน ๒๕๓๔ กั ล ย า ณ ม ต ร ๔๙