การชมพระวิหารน้อย : หน้า 88/120

พอขาออกมาน้าน้อยพาเข้าประตู พระวิหารน้อยด้านหลัง เพื่อทะลุออก มาทางด้านหน้า น้าน้อยแกล้งหัน มาถามฉันว่าสนใจมั้ย โธ่! ถามได้ ฉันก็สนทุกเรื่องแหละถ้าเป็นเรื่อง โบราณสถาน วัตถุ น้าน้อยจึงให้เวลา ฉันถ่ายรูปเช่นเคย น้าน้อยแนะให้ฉันเดินออก ไปนอกประตูหน้าก่อน ฉันเห็นป้าย "เชิญนมัสการพระจุฬามณีเจดีย์ พระพุทธรูปโบราณ และท้าวจตุ โลกบาล” ฉันดูแล้วก็เดินเข้ามา บอกน้าน้อยว่า เขาเขียนว่ากระไร น้าน้อยไม่ว่ากระไรเพียงแต่อมยิ้ม แหม! ก็น้าน้อยรู้แล้วนี่นาว่าในนี้มี อะไร คงเบื่อคำถามของฉันเลยให้ ฉันไปอ่านเองเสียก่อน อย่างไรก็ตาม น้าน้อยได้เล่าว่าอาคารที่เรากำลังเดิน ชมภายในอยู่นี้เป็นพระวิหารเก่าแก่ บานประตู-หน้าต่างด้านนอกของวิหารน้อย ฝีมือช่างสมัยรัชการลที่ ๕ ขนาดเล็ก สันนิษฐานว่าสร้างใน มาลัยที่ไปเที่ยวนรก-สวรรค์ แล้วกลับ ประตูหลังถือปืน ฉันสังเกตว่าไม่สวม สมัยกรุงศรีอยุธยา รูปทรงเตี้ย มีมุข มาโปรดเทศนาให้คนฟังตามที่เจ้าฟ้า- รองเท้าเลย เอาเท้าแอบหลังก้อนหิน หน้าและหลัง ฉันดูมุขด้านหน้า กุ้งทรงนิพนธ์ เห็นปล่อยว่าง มีแต่ตู้ไม้เขียนว่า รอบตัวทหารเป็นลายดอกไม้ใบไม้ บานหน้าต่างด้านนอก ประตูด้านหน้ามี ๒ ช่อง น้าน้อยว่าฝีมือช่างสมัยรัชกาลที่ ๕ DONATION วางอยู่บนโต๊ะเตี้ย ๆ ด้านหลังก็ ๒ ช่องเท่ากัน บานประตู จ้ะ ส่วนด้านในเป็นภาพสีรูปนาย คงชวนฝรั่งทำบุญกระมัง ส่วนมุข ด้านนอกมีรูปเขียนลงรักปิดทอง ทวารบาล ด้านหลังประดิษฐานพระมาลัย (อย่างที่มักเรียกว่า ลายรดน้ำ) เป็น เป็นลายรดน้ำรูปดอกไม้ที่เขาร้อยเป็น พระภิกษุที่เฝ้าพระวิหารท่านบอก รูปทหารใส่หมวก คล้ายหมวกกะโล่ พวงระย้าคล้ายอุบะ ส่วนด้านในเป็น ฉันเข้าใจว่าคงเป็นพระ บานประตูหน้าทหารถือหอก บาน ภาพสีรูปฉัตรเบญจาและดอกไม้ร่วง เช่นนั้น ๔๖ ก ล ย า ณ ม ต ร พฤศจิกายน ๒๕๓๔