ข้อความต้นฉบับในหน้า
เศษกระดาษไป เผาไฟ มีหนังสือ
ปนอยู่หลายเล่ม เลือกดูเห็นหนัง
สื่อของวัดปากน้ำ เกี่ยวแก่วิธีปฏิ
บัติกรรมฐานก็ชอบใจ จึงขอเด็กไป
อ่าน เมื่อเวลาอ่านเกิดความเลื่อม
ใสจึงรีบเดินทางมา กว่า สิบวันจึง
ถึงกรุงเทพฯ
ได้ถามว่า คุณเดินอย่างไร
ต้องใช้เวลาสิบกว่าวัน ขึ้นโดยสาร
รถไฟ วันกับคืนก็ถึงกรุงเทพฯ คุณ
มารถอะไร ต้องใช้เวลาถึงสิบวัน
นั่นก็เป็นเพราะ
พระรูปนั้นตอบว่า ผมไม่มีค่าพาหนะ ศรัทธาของประชาชนไม่เสื่อมไม่ตก ในวัดเดียวกันนั่นก็เป็นเพราะคนทุจริต
ขึ้นรถ จึงเดินมาตามลำพัง พัก อันนี้เป็นอจินไตย ความสำเร็จกิจ หลอกลวงเขาเอาไปเป็นประโยชน์
มาตามวัดบ้าง บ้านบ้าง กว่าจะถึง ของวัดปากน้ำ ข้าพเจ้าเข้าใจว่า ส่วนตัว พระของขวัญของวัดปากน้ำ
กรุงเทพฯก็หลายวัน เมื่อได้ฟังดังนั้น เพราะ "อานุภาพธรรมกาย” แน่แท้ มีอิทธิฤทธิ์มาก
ก็เลื่อมใส จึงส่งมาให้ศึกษาที่วัด พระของขวัญนั้น เจ้าคุณ "อานุภาพธรรมกาย"
ปากน้ำตามประสงค์ สังเกตว่าแกดี พระมงคลเทพมุนี ท่านสร้างด้วย รูปหล่อเจ้าคุณพระมงคล
ใจที่ได้เข้าเรียนดังตั้งใจ เพราะสงสาร ดอกไม้บูชาพระท่านแจกให้บุคคลผู้ เทพมุนี ที่ประดิษฐานบนกุฏิประดิษ
ว่า
ถึงกับลงทุนเดินทางโดยเท้า ทำบุญ จะทำมากเท่าไรก็รางวัลให้ ฐานศพหลวงพ่อนั้น หล่อด้วยทอง
รอนแรมมาจนถึงกรุงเทพฯ นี่ก็เป็น องค์เดียว ไม่ให้เกิน ๑ องค์กับผู้ ปลอน โดยนายช่างศิลปากร เป็น
"อานุภาพธรรมกาย” เหมือนกันที่ บริจาค ๑ คน หลับ รูปหล่อที่เหมือนกับองค์จริง เพราะ
พระของขวัญของหลวงพ่อ
หล่อก่อนท่านมรณภาพ มีคนเลื่อม
ใสบูชากันมาก เวลานี้หูตาหน้ามอง
ไม่เห็น เมื่อเอานิ้วไปกดที่จีวร จะ
รู้สึกทันทีว่านิ่มไปทั้งองค์ เป็นเหตุผล
ก็ได้ชื่อว่าเห็นธรรมกาย มีบาลีใน ที่วัดดีกว่า พระที่นำออกให้เช่าข้าง ที่เนื่องมาแต่ "อานุภาพธรรมกาย”
พระธรรมบทว่า "โย โข วกกล ธมุม นอกนั้นเป็นอุบายหากินด้วยการหลอก เหมือนกัน
ชักจูงมา
การปฏิบัติจนเห็นธรรมก็ต้อง เวลานี้จวนหมดแล้ว พระของขวัญ
เห็นพระพุทธเจ้า เพราะธรรมกาย ของวัดปากน้ำอาจารย์ห้ามไม่ให้นำ
คือพระพุทธเจ้า ผู้ได้เห็นพระพุทธเจ้า ไปแจกนอกวัด บอกว่าให้เขามาเช่า
นั้นชื่อว่าเห็นธรรม”
ปสฺสติ, โส ม ปสฺสติ ดูกรวักกลิ ลวงของบุคคลผู้เห็นประโยชน์ส่วนตัว เรื่องธรรมกายภาค
ผู้ใดแล เห็นธรรม ผู้นั้นชื่อว่าเห็น มีผู้มาเล่าให้ฟังว่า คณาจารย์ น.ส.ตรีธา เนียมขำ อาราธนาให้
เราตถาคต ผู้ใดเห็นเราตถาคต ผู้ ผู้หนึ่งแจ้งแก่คนทั่วไปว่า พระของ เขียน จึงเขียนตามใจที่เห็นชอบ มี
ขวัญวัดปากน้ำผสมกระดูกผี สู้ของ เรื่องแทรกประกอบด้วย เพราะเกี่ยว
พระธรรมกายยังมีอยู่ ก็ ตัวเองไม่ได้ อันนี้เป็นนโยบายหลอก เนื่องถึงกัน ขอยุติลงเพียงนี้ ภาค ๒
เท่ากับว่าพระพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์ ลวงประชาชน เพื่อให้เกิดความเสีย คงจะมีต่อไป อีกกี่สิบปีนั้นยังกำหนด
อยู่ เพราะพระธรรมเป็นอมตะ วัด หายแก่วัดปากน้ำ ทำตนเหมือนพวก ไม่ได้ เรื่องที่เขียนนี้เป็นสัจจะเกิด
ปากน้ำได้ทำงานได้ผลทันตาเห็น จะ เปรตเศษสวรรค์ ใครผู้ใดอย่าเชื่อถือ แต่ประสบการณ์
สร้างตึกกี่หลัง ๆ ก็มีคนเห็นชอบ พระของขวัญของวัดที่แท้นั้น ต้องมา
และเข้าช่วยเหลือ การถวายอาหาร เช่าที่วัดปากน้ำเฉพาะที่หน้ากุฏิบรรจุ สรรพสัตว์
บิณฑบาตเช้าเพล ก็ดำรงคงอยู่ด้วย ศพหลวงพ่อเท่านั้น ถ้าแจกที่อื่นแม้
พฤศจิกายน ๒๕๓๔
ในที่สุดนี้ ขอสันติจงมีแก่
ก ล ย า ณ ม ต ร ๖๓