ข้อความต้นฉบับในหน้า
-
2,000,000
เคารพศพหลวงพ่อ ก็รู้สึกประหนึ่ง นั้นผู้เขียนยังรักษาการเจ้าอาวาสวัด ใครมีทุกข์ร้อนก็ยินดีช่วย คนป่วยก็
ว่าท่านยังอยู่ เพียงแต่พูดไม่ได้เท่า ปากน้ำอยู่ ก่อนที่จะทำงานนั้น มี หาย โดยมากใช้วิชชาธรรมกายเป็น
นั้น ใครมีทุกข์ร้อนก็มาขอพรจาก หลายคนที่มากราบขอพรต่อหน้าศพ เครื่องปลอบขวัญ ก่อนที่ท่านจะช่วย
พระคุณท่าน ก็พอดับความร้อนใจ หลวงพ่อว่า ขอให้ได้เงินสัก ๓- ต้องให้คนป่วยรับศีลเสียก่อน เอา
ตามวิสัยของบุคคลผู้หาที่พึ่ง การ
บาท (สามหรือสี่ พระไตรรัตน์เป็นสรณะ ถ้าไม่หาย
ศึกษาและการปฏิบัติธรรมก็ยังทรงอยู่ ล้านบาท) ผู้เขียนเรื่องนี้จึงพูดขึ้นว่า จากโรค คนป่วยยังได้กำไรในการ
แม้นถึงจะไม่เชี่ยวชาญอย่างหลวงพ่อ พวกแกขอท่านไม่ให้ ฉันขอซิท่าน รักษาศีล เป็นวิธีการที่แยบคายดี
แต่ก็มีพอให้การศึกษาได้ เวลานี้มี จึงจะให้ พวกนั้นดีใจบอกให้ผู้เขียน คนป่วยไม่รังเกียจเพราะต้องการหาย
ผู้สนใจมาปฏิบัติกันมาก เมื่อเจ้าคุณ ขอเงินในงานนั้นจากหลวงพ่อ เรา จากโรค จึงเต็มใจรักษาศีล
พระภาวนาโกศลเถรมรณภาพไปแล้ว จึงจุดธูปเทียนบูชาที่ศพและอธิษฐาน ธรรมกายนั้นช่วยให้วัดเจริญ
พระครูภาวนาภิรม รับหน้าที่ทำการ ในใจว่า งานผูกพัทธสีมานี้ ขอให้ ขึ้น เมื่อพูดถึงอำนาจบารมีของเจ้า
สอนวิปัสสนากรรมฐาน นับว่าการ มีรายได้สักล้านบาทเป็นอย่างน้อย คุณพระมงคลเทพมุนี ก็เท่ากับว่า
ศึกษาธรรมวินัยสำนักวัดปากน้ำยัง จะได้มีทุนสร้างถาวรวัตถุต่อไป พูดถึงธรรมกาย เมื่อพูดถึงธรรมกาย
ไม่เสื่อม ยังดำรงอยู่ในนามของเจ้า เมื่ออธิษฐานดังนั้น ความ ก็หมายถึงหลวงพ่อวัดปากน้ำ เพราะ
คุณพระมงคลเทพมุนี จะเสื่อม รู้สึกเหมือนกล่าวแล้วข้างต้น มี ท่านนำเอาคำว่า "ธรรมกาย" มาใช้
อย่างไรได้ พระพุทธเจ้าตรัสว่า ปฏิกิริยาเกิดให้รู้ว่าต้องได้แน่นอนเรา ท่านว่าธรรมกายนี้คือองค์พระอรหันต์
ธมฺมาราโม ธมฺมรโต
ธมฺม์ อนุวิจินฺตย์
- ธมุม อนุสสร์ ภิกขุ
สทฺธมฺมา น ปริหายติฯ
ภิกษุผู้มีธรรมเป็นที่ยินดีเป็น
ผู้สนใจในธรรม ตรึกถึงธรรมเนือง ๆ
ใคร่ครวญในธรรมเนือง ๆ ย่อมไม่
เสื่อมจากพระสัทธรรม
! เมื่อผูกพัทธสีมาวัดปากน้ำ
ขอไม่มากอย่างพวกก่อน ท่านคง สัมมาสัมพุทธเจ้า ที่พูดอย่างนี้ตรง
เห็นว่าเราไม่โลภมากนัก ขอแต่พอควร กับบาลีพุทธภาษิตในพระธรรมบท
เมื่อเสร็จงานแล้วปรากฏว่าได้เงินล้าน ว่า "โย โข วกุกล ธมฺม ปสฺสติ, โส
กว่าบาท หักค่าใช้จ่ายแล้วเหลือสุทธิ มีปสฺสติ, ดูกรวักกลิ ผู้ใดแล เห็นธรรม,
แปดแสนบาทเศษ นับว่าเป็นโชคดี ผู้นั้น ชื่อว่า เห็นเราตถาคต”
มาก สมัยนั้นไม่มีวัดไหนหารายได้ เรื่องหนังสือธรรมกายที่พิมพ์
เกี่ยวกับการผูกพัทธสีมาเท่าเทียม ออกแจกให้บุคคลปฏิบัติธรรมนั้น
วัดปากน้ำ ขึ้นชื่อฤชากันมาก แสดงอานุภาพสูงเหมือนกัน เมื่อ
เจ้าคุณพระมงคลเทพมุนี เจ้าคุณพระมงคลเทพมุนีมรณภาพได้
คณะศิษย์ร่วมใจกันจัดงาน เวลา มีบารมีธรรมมากมีเมตตาแก่คนทั่วไป ๒-๓ เดือน มีพระภิกษุรูปหนึ่งเดิน
000000
ทางมาจากภาคใต้จะเป็นจังหวัดอะไร
ก็ลืมเสียแล้ว มาหาผู้เขียนเรื่องนี้ แจ้ง
ความประสงค์ว่าจะขอไปปฏิบัติธรรม
ที่วัดปากน้ำ
ได้ถามว่า เป็นอย่างไรจึง
มาเรียนถึงวัดปากน้ำ มีใครแนะนำ
มาหรือ เคยพบเห็นหลวงพ่อวัด
ปากน้ำหรือ พระภิกษุรูปนั้น
ตอบว่าไม่เคยรู้จัก และไม่เคยได้
ยินข่าว คราวอย่างไรเกี่ยวกับวัด
ปากน้ำ ที่ต้องเดินทางมานี้ ก็เนื่อง
ด้วยวันหนึ่ง เจ้าอาวาสให้เด็กเอา
๖๒
ก ล ย า ณ ม ต ร
พฤศจิกายน ๒๕๓๔