การอโหสิกรรม : หน้า 36/120

แม่ไก่ในบ้านเดียวกัน พอไก่ตกไข่แมว ก็มากินไข่ ไก่ก็พยาบาทแมว ครั้น ละโลกฝ่ายหนึ่งเกิดเป็นเสือ อีกฝ่าย หนึ่งเกิดเป็นเนื้อ จองล้างจองผลาญ กันอีก ชาติต่อมาฝ่ายหนึ่งเกิดเป็น หญิงชาวบ้านธรรมดา อีกฝ่ายหนึ่ง เกิดเป็นยักษิณี จะจองเวรกันอีกไม่รู้จบ จนพระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมโปรด ว่า “เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร” ทั้งคู่จึงอโหสิกรรมกันไป... คนเรา เกิดมาควรให้อภัยซึ่งกันและกันมิใช่ หรือ ก้มหัวไม่ลง กำแพง ๗ ชั้น ทำด้วยแก้ว ๗ ตัดจมูกอย่างเหี้ยมโหด ดาบสแม้ถูก ประการ มีซุ้มประตูสวยงาม ๗ ประตู ทำร้ายก็มิได้โวยวายคร่ำครวญร้อง สัญชัยปริพาชก อาจารย์ มีขุมทรัพย์ ๔ ขุมอยู่มุมปราสาท ขอชีวิต แต่กลับบอกว่า “ขันติอยู่ที่ เก่าของพระสารีบุตร พระโมคคัลลานะ ยามค่ำคืนไม่ต้องจุดไฟ ไม่ต้องใช้ ใจ” แล้วถวายพระพรพระราชาว่า ได้ปฏิเสธการไปเข้าเฝ้าพระบรม- ไฟฟ้าแต่ใช้แสงจากแก้วมณีแทน แล้ว "พระราชาพระองค์ใดให้ตัดมือ เท้า ศาสดาจากคำชักชวนของอดีตศิษย์ ถวายแก้วมณี (โคตรเพชร) ใหญ่ หู จมูกของเรา ขอพระราชาพระองค์ ทั้งสอง โดยอ้างว่า เคยเป็นอาจารย์ ประมาณเท่าผลแตงโมแก่พระเจ้า นั้นมีพระชนมายุยืนยาวเถิด คนมากมายไม่สามารถเป็นลูกศิษย์ พิมพิสาร และที่ทำประจำคือ เปิด อย่างเราจะได้โกรธแก่ผู้ใดหามิได้” .. ใครได้ แล้วถามพระสารีบุตรพระ ขุมทรัพย์ให้คนทั้งหลายได้นำติดตัวไป ดาบสท่านนี้เกิดมาเพื่ออ โมคคัลลานะว่า ในโลกนี้คนฉลาด แม้จะมีคนทั้งเมืองทั้งทวีปถือเอาทรัพย์ ให้อภัยโดยแท้ หรือคนเขลามีมากกว่ากัน ตอบว่า ไป ขุมทรัพย์ก็มิได้พร่องลงเลยแม้ คน ออดทนและ "คนฉลาดมีน้อย คนเขลามีมากกว่า” แต่นิ้วเดียว (อดีตชาติเคยสร้าง เกิดใหม่อย่างทรงเกียรติ อาจารย์สัญชัยจึงพูดต่อไปว่า "คน พระคันธกุฎี ถวายพระวิปัสสีพุทธเจ้า ธัมมิกกอุบาสก พร้อม ฉลาดจงไปสำนักพระสมณโคดม พวก และโปรยรัตนะเพชรพลอยสิ่งมีค่า ครอบครัวเป็นคนมีศีลมีกัลยาณธรรม คนเขลาจงมาสำนักของเรา” ด้วย รอบพระคันธกุฎี) ภายหลังเกิด ตั้งใจมั่นในการทำทานรักษาศีลเจริญ ความเป็นมิจฉาทิฐิ เกิดมาเพื่อยึด สลดใจเมื่อเห็นพระเจ้าอชาตศัตรูมึน ภาวนาเป็นนิจ แม้ช่วงท้ายชีวิต มั่นถือมั่น ถือสิ่งที่ไม่มีสาระว่ามีสาระ เมาในทรัพย์ของตน จึงออกบวช ธัมมิกกอุบาสกยังแนะนำให้ทุกคนได้ ถือสิ่งอันมีสาระว่าไม่มีสาระ เขาจึง แล้วสามารถเข้าถึงธรรมกายอรหัต ตั้งอยู่ในบุญกุศล ก่อนจะละโลก ต้องเสวยทุกข์ชั่วกาลนาน เป็นพระอรหันต์ในที่สุด...ชีวิตของ เทวดาพร้อมราชรถ 5 ชั้นฟ้า ได้ร้อง ผู้เกิดมาเพื่อจะให้ย่อมประสบสุข รวยทรัพย์รวยบุญ เชื้อเชิญให้ขึ้นรถของตน เพื่อไปสู่ เทวโลกชั้นของตน ๆ ธัมมิกกอุบาสก ทราบดีว่า ชาตินี้ยังไปนิพพาน ขันติวาที่ดาบส ถูกพระเจ้า ไม่ได้ จึงเลือกเทวโลกชั้นที่ ๔ ชื่อ ท่านโชติกะเศรษฐี อภิมหา- อดทน ให้อภัย เศรษฐีผู้มีสมบัติมากแม้แต่พระ ราชายังต้องเสด็จมาทอดพระเนตร กลาบุกษัตริย์พาลสั่งเพชฌฆาตให้ ชั้นดุสิต เพราะเป็นที่อยู่ของพระ แล้วถึงกับตกตะลึงก้าวพระบาทไม่ เฆี่ยน ให้ตัดผิวหนังและเนื้อออกที โพธิสัตว์ พระพุทธมารดา พระ ออก ท่านมีปราสาท ๗ ชั้นและ ละชิ้น ๆ ตัดมือและเท้าทั้ง ๒ ตัดหู พุทธบิดา และนักสร้างบารมีผู้มีใจ ๓๔ ก ล ย า ณ ม ต ร พฤศจิกายน ๒๕๓๔