ซุ้มจตุรมุขและยักษ์ประตูวัด : หน้า 94/120

น้อยรีบบอกก่อนฉันถาม มิน่าประตูนี้จึงมีรูปทรงแปลก กว่าประตูทางเข้าด้านอื่น น้าน้อย อธิบายว่า รัชกาลที่ ๓ โปรดให้รื้อ ของเก่าออกทำเป็นซุ้มจตุรมุข มี หลังคา ๓ ชั้น โปรดให้ทำยอดมงกุฎ ก็คงอย่างว่าแหละเพื่อเป็นนิมิตรแก่ ปวงชนว่า เจ้าฟ้ามงกุฎจะได้เสวย ราชย์ต่อไป ทศกัณฐ์(ซ้ายของรูป) และสหัสเดชะ (ขวา) เฝ้าซุ้มประตูจตุรมุข ทางเข้าสู่เขตพระอุโบสถวัดอรุณฯ คนไว้เป็นอนุสรณ์ ก็เท่านั้นเอง... เฮ้อ! อรุณฯ มียักษ์คู่เดียวเท่านั้นที่เฝ้าประตู - พอหันหลังกลับก็จ๊ะเอ๋กับ ไม่มีมากเหมือนวัดพระแก้วตั้ง 5 คู่ ยักษ์ใหญ่ ๒ ตน สูง ๕-๖ เมตรกระมัง สงสัยหนีไปเที่ยวหมด เลยเหลือ แต่งตัวพราวด้วยกระเบื้องถ้วยเคลือบ แต่ยักษ์ใหญ่รุ่นเดอะ (The) เท่านั้น สี คือ ท้าวสหัสเดชะผิวกายขาว แหละจ้ะ ประตูนี้เป็นด้านหน้าอยู่ และท้าวทศกัณฐ์ผิวกายเขียว ยืนถือ ทิศตะวันออกนะจ๊ะ ก็หันหน้าออก ตะบองแสยะยิ้มต้อนรับฉันอยู่หน้า สู่แม่น้ำไงล่ะ ประตูทางเข้าเขตพระอุโบสถใหญ่ “ทางวัดจะเปิดก็ต่อเมื่อ เบญจ์จำ พี่นิภาเรียกทาน ข้าว ๒ หนแล้ว เดี๋ยวใคร ๆ จะคอย ฉันจึงต้องขอจบสั้น ๆ แต่ก็ส่งรูป มาแยะนะ เบญจ์ดูรูปไปก่อนแล้วกัน เอาไว้คราวหน้าจะฝอยให้จบเรื่อง วัดอรุณฯเลย ยิ่งเที่ยววัดยิ่งคิดถึงเบญจ์มากจะ ลักขณา ศกุนะสิงห์ อยู่พอดี แต่ปิดประตู อ้อ! ที่วัด พระเจ้าอยู่หัวเสด็จเท่านั้นจ้ะ” น้าจะเป็นการ ๙๒ กั ล ย า ณ ม ต ร พฤศจิกายน ๒๕๓๔