ข้อความต้นฉบับในหน้า
ส า ร ค ดี
HARVARD UNIVERSITY
จดหมายจากฮาร์วาร์ด
โดย เมตตานันโท ภิกขุ
เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๖๒ ปีที่ 5 กุมภาพันธ์ ๒๕๓๔
b
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
n
an
ารบวชในวัดนครแห่ง อุปสมบทว่าเป็นผู้บริสุทธิ์จากอนัน เข้าสู่สีมาในห้องกระจก และกล่าว
พระพุทธเจ้าหมื่นพระ ตริยกรรมหรือไม่ เช่น ไม่เป็นคนที่ คำขอบวชพร้อมกันทุกรูป นับว่า
องค์ มิใช่สิ่งที่เกิดขึ้น เคยฆ่ามารดา บิดา ไม่เคยทำ เป็นเรื่องแปลก เพราะในประเทศไทย
ได้ง่าย ๆ เลยเพราะ สังฆเพท เป็นต้น ถ้าเป็นสตรีก็ไม่ โดยปกติแล้วจะบวชไม่เกินชุดละ
ก่อนจะได้บวชนั้น ผู้ขอบวชหรือที่ เคยเสพเมถุนกับพระภิกษุ ถ้าเป็น รูป ส่วนในจีนนิกายธรรมคุปตกะนี้
เรียกว่า อนาคาริกะ ต้องฝึกฝนตน บุรุษหากเคยบวชมาแล้วต้องไม่ไป มิได้กำหนดไว้ จึงบวชได้อย่างไม่
เองเป็นเวลากว่า ๑๐๐ วัน แม้ใน ทำอาบัติปาราชิกมาก่อน พระภิกษุ จำกัดจำนวน โดยสามเณรทั้ง ๗ รูป
วันสุดท้ายก่อนที่จะเข้าพิธีบรรพชา ผู้สอบประวัติจะจดบันทึกไว้ การ เดินอุ้มบาตรจีวรของตนเองเข้ามา
อุปสมบท อนาคาริกะทั้งหญิง-ชาย ซักถามอนาคาริกะแต่ละคนกว่าจะ พร้อมกับผ้านิสีทนะ (ซึ่งฝ่ายเถร
ก็ต้องผ่านการสอบประวัติจากพระ เสร็จก็หมดเวลาในภาคเช้า ส่วน วาทใช้สำหรับปูนั่ง ส่วนในจีนนิกาย
เถระในวัด และมีพิธีหนึ่งเรียกว่า พิธีบวชนั้นเริ่มขึ้นในภาคบ่าย โดย ใช้สำหรับรองกราบ) แล้วกล่าวคำ
พิธีสารภาพบาป คือทุกคนที่เข้า อนาคาริกะทั้งหญิงและชายจะรับศีล ขออุปสมบท โดยกล่าวว่า “เอสาหัง
บวชจะต้องเล่าถึงความไม่ดีต่าง ๆ ๑๐ เป็นการบรรพชาเข้าสู่เพศภาวะ ภันเต สุจิระปรินิพพุตัมปิ...” ตาม
บาปที่ตัวเองทำมาตั้งแต่จำความได้ เป็นสามเณร และสามเณรีในตอน แบบการบวชเอสาหังของธรรมยุติก
จนกระทั่งถึงปัจจุบัน แล้วเขียนสาร เย็นวันนั้น
นิกาย ต้นฉบับในการบวชนี้ทางวัด
ภาพไว้เป็นหลักฐานให้กับพระภิกษุ พิธีอุปสมบทมีในวันรุ่งขึ้น นครแห่งพระพุทธเจ้าหมื่นพระองค์
และพระเถระ พิธีนี้มีข้อดีประการ ด้วยวิธีญัตติจตุตถกัมมอุปสัมปทา นำมาจากหนังสือบรรพชาอุปสมบท
หนึ่งคือ เป็นการตรวจสอบกุลบุตร ในภาคเช้าสามเณรที่จะบวชเป็น ฉบับของมหามกุฏราชวิทยาลัย หลัง
กุลธิดา ก่อนจะเข้ามาบรรพชา พระภิกษุรวม ๗ รูปเข้าแถวเดิน
(อ่านต่อหน้า ๔๒)
๑๖ ก ล ย า ณ ม ต ร
พฤศจิกายน ๒๕๓๔