เจดีย์รุวันเวลิซายา : หน้า 74/120

เจดีย์รุวันเวลิซายา เจดีย์ที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย ที่คัมภีร์มหาวันสะได้อธิบายว่า พระเจ้าเทวานัมปิยะติสสะ ได้เป็นผู้มีส่วนร่วมเป็นอันมาก ในการออกแบบการก่อสร้างในครั้งนั้น ศาสนา ไม่ให้ องค์เจดีย์ที่มีอยู่มากมาย เขตโคลัมโบ ๗ ผู้แกะสลัก ได้แกะ ให้ต้องยกมือขึ้นจับจีวรไว้ ล้วนสวยงาม และที่สำคัญคือพระ ให้มือซ้ายของพระพุทธรูปนั้นยกขึ้น ปลิวแรงจนเกินไปต่างหาก...ไม่ใช่ พุทธปฏิมากร ที่ดูและไม่เหมือนใคร จับจีวรบนไหล่ซ้าย เป็นเหตุให้ผู้ เป็นปางใหม่อย่างที่หลายคนพยายาม เพราะจีวรที่ครองนั้นจะมีลักษณะ ชำนาญการสมัครเล่นหลายรายพากัน จะตีความ คล้ายจะเป็นจีบเป็นริ้วพลิ้วไปทั้งองค์ ตีความไปว่าเป็นปางใหม่ ยังไม่ได้ ทั้งนี้ก็เพราะศรีลังกาเป็นเกาะ ลมจึง ตั้งชื่อ และไม่เป็นที่แพร่หลาย มี กระนั้น ก็อยากจะขอ พัดแรงอยู่เสมอ เป็นเหตุให้จีวรของ แต่เฉพาะที่ศรีลังกาเท่านั้น หาก กระซิบสักนิดว่า...พระพุทธรูปที่ พระภิกษุสงฆ์มักพลิ้วเป็นริ้วทั่วองค์ ความจริง มิได้เป็นเช่นนั้นเลย ศรีลังกานี้งามนัก มองพระพักตร์ดู เสมอ เมื่อถึงคราวปั้น หรือแกะ เพราะเขาแกะพระพุทธรูปองค์นี้ขึ้นมา อวบอิ่มสมบูรณ์ เกตุดอกบัวตูม สลักรูปพระ จึงได้ออกมาตามความ เป็นการยกย่องผู้นำสงฆ์ของเขาที่ คล้ายขมวดผมดูนุ่มนวล พระกรรณ เป็นจริงที่ทุกคนที่นั่นเห็นจนคุ้นตา พยายามยอยกพระพุทธศาสนา ให้ ยาวพอดูงามสมตามลักษณะมหา พ้นจากวิบัติภัยในยุคสมัยจักรวรรดิ บุรุษ รูปพระองค์ หรือพระวรกาย และที่น่าขำก็คือ มีพระ นิยมได้ และพระสงฆ์องค์นั้นท่าน สลักเสลากลมกลึง เมื่อได้กราบ พุทธรูปยืนอยู่องค์หนึ่งอยู่ตรงบริเวณ ได้ยืนพูดบนที่สูง มีลมพัดจัด ทำ ได้มอง แล้วรับรองว่าทุกคนต้องพิศ Glo ก ล ย า ณ ม ต ร พฤศจิกายน ๒๕๓๔