ข้อความต้นฉบับในหน้า
ปัฏฐาน ถูกส่วนเข้าก็ถึงดวงศีล
หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงศีล ถูกส่วน
เข้าถึงดวงสมาธิหยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลาง
ดวงสมาธิถูกส่วนเข้าก็ถึงดวงปัญญา
หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลางดวงปัญญาถูก
ส่วนเข้าก็ถึงดวงวิมุตติ หยุดนิ่งอยู่
ศูนย์กลางดวงวิมุตติ ถูกส่วนเข้าก็ถึง
ดวงวิมุตติญาณทัสสนะ หยุดนิ่งอยู่
ศูนย์กลางดวงวิมุตติญาณทัสสนะ
ถูกส่วนเข้าเข้าถึง กายธรรมพระ
อรหัตละเอียด ใหญ่หนักขึ้นไป
นี้วานนี้ได้สอนเจ้านาคให้ถึงนี้
พอบวชเณรเสร็จแล้ว ไปตามญาติ
ไปนิพพานก็ได้ ไปโลกันต์ก็ได้
พวกพ้องไปตายอยู่ที่ไหนไปตามเอา
รับส่วนบุญเสียด้วย ตากับยายทั้ง
สองคนไปตามมาและเห็น ฝ่ายพระ
บวชใหม่ก็เห็นด้วย นี่ทางพุทธ
ศาสนา ความจริงเป็นอย่างนี้
นี่แหละ เอส มคฺโค วิสุทธิยา
หนทางหมดจดวิเศษที่เดียว หมด
จุดวิเศษกว้างขวางนัก ทางปฐม-
เป็นหลักเป็นประธานเช่นนี้ เพราะ
เอเตน สจฺจวชเชน ด้วยอำนาจ
ต้นจนอวสานนี้ ขอความสุขสวัสดิ์จง
บังเกิดแด่ท่านทั้งหลายบรรดาสโมสร
ในสถานที่นี้ทุกถ้วนหน้า อาตมภาพ
ชี้แจงแสดงมาพอสมควรแก่เวลา
ฉะนั้นต้องฟังจริงๆ ตั้งใจจริงๆ ไม่ ความสัจที่ได้อ้างธรรมปฏิบัติตั้งแต่
ใช่พอดีพอร้าย ไม่ใช่เป็นง่าย เป็น
ของยากนัก ผู้แสดงก็ตั้งอกตั้งใจ
แสดง ถ้าผู้ฟังไม่ตั้งใจฟังก็ขี้เกียจ
มรรค มรรคจิต มรรคปัญญา โคตรภู เดี๋ยวก็เลิกเสียเท่านั้น ถ้าผู้ฟังตั้งใจ
โสดา สกทาคา อนาคา อรหัตต์ ฟัง ผู้แสดงก็ตั้งใจแสดง ตรงกัน สมมุติว่ายุติธรรมิกถาโดยอรรถนิยม
ทางมรรคทางผล ทางศีล ทางสมาธิ เข้าขันกับพานมันก็รับกันเท่านั้น นี่
ปัญญา ทางวิมุตติ วิมุตติญาณ ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย ผู้แสดงก็
ทัสสนะ นี่แหละเป็นทางหมดจด ได้ ผู้รับก็ได้ด้วยกันทั้งสองฝ่าย ถ้า
วิเศษ ทางอื่นไม่มี นี่วันนี้ที่ตั้งใจ ว่าพูดเสีย ได้ทั้งสองฝ่าย คือฝ่าย
แสดงก็ให้รู้ทางหมดจดวิเศษ ที่จะ ขาวไม่ใช่ฝ่ายดำ ให้รู้จักความจริง
เข้าไปทางนี้ก็เพราะเห็นสังขารทั้ง ทางพุทธศาสนาดังนี้ เมื่อรู้จักหลัก
หลายไม่เที่ยง สังขารทั้งหลายเป็น อย่างนี้แล้ว
ทุกข์ ธรรมทั้งหลายไม่ใช่ตัว ที่ได้ชี้แจงแสดงมานี้ตามวาระ
ก็ตกอกตกใจหาหนทางไปทางนี้ ก็ พระบาลีคลี่ความเป็นสยามภาษา
ถูกมรรคผลนิพพานทีเดียว นี้ทาง
ตามมตยาธิบายพอสมควรแก่เวลา
ความเพียงเท่านี้ เอว กมด้วย
ประการฉะนี้
มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๗