ความสำคัญของการบวช : หน้า 27/112

พระองค์ทรงรัก การเป็นจอมศาสดาเอกของโลก มากกว่าเป็นจอมจักรพรรดิ ไม้ศรีมหา ร้อนเพียงใด ฝนจะตกเฉอะแฉะแค่ ไหน จะต้องลำาบากอยู่กลดกลางทุ่ง อดข้าวอดขนมในช่วงเย็น อย่าดูหมิ่นงูพิษว่าตัวเล็ก ทีเกรียงไกร อย่าดูหมิ่นกษัตริย์ว่ายังเยาว์ ทรงรักทีจะนั่งบนฟอนหญ้าคา อดดู อย่าดูหมิ่นสมณะว่าอายุยัง โทรทัศน์ อดเที่ยวสวนสนุก อดอะไร น้อย” อีกต่าง ๆ นานามากมาย แต่เด็ก ชั้นประถมต้นอย่างลูกตาล และ บวชมีอานิสงส์ เพื่อน ๆ ที่ร่วมอบรมต่างไม่เคยท้อ ไม่เคยบ่น ไม่เคยร้องไห้คิดถึงบ้าน หลวงพ่อวัดปากน้ำ (พระ จนกระทั่งได้บวชเป็นสามเณร ท่าม มงคลเทพมุนี) ท่านเป็นพระวิปัสสนา กลางความชื่นชมของโยมพ่อโยมแม่ จารย์ที่ตั้งใจถ่ายทอดการปฏิบัติธรรม และเหล่าพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย เป็นอย่างมาก แม้แต่เวลาที่ท่านเป็น ด้วยความปีติโสมนัสกับชายผ้าเหลือง อุปัชฌาย์บวชกุลบุตร ท่านก็ได้ใช้ ของยุวชน ผู้เป็นอนาคตของชาติ เวลาบวชนี้สอนการปฏิบัติธรรมให้ใจ เหล่านี้ เป็น “อย่าดูหมิ่นไฟว่าเล็กน้อย ได้หยุดนิ่ง จนผู้บวชเข้าถึงธรรมใน ขณะที่กำลังประกอบพิธีกรรมการ ใต้ควงไม้ศรีมหาโพธิ มากกว่าร้ตนบัลลังก์ได้เศวตฉัตร เพราะทรงเห็นแล้วว่า การเวียนว่ายตายเกิด เป็นทุกข์อย่างยิ่ง มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๕