การให้ผลของกรรม : หน้า 97/112

หนักเบานั้น พระคุณเจ้าได้ให้รายละเอียด สัตว์ดิรัจฉาน กรรมนั้นเป็นอุปัชเวทนีย พร้อมด้วยการจำแนกพอสมควรแล้ว กรรม เมื่อพ้นจากอบายแล้วเศษวิบาก ข้าพเจ้าจึงขอนมัสการถามเลยไปถึงกรรม แห่งกรรมยังเหลืออยู่ ทำให้เขามีอายุสั้น ซึ่งจัดตามกาลที่ให้ผล ประการแรกคือ เมื่อมาเกิดเป็นมนุษย์ กรรมนั้นทำหน้าที่ ทิฏฐธรรมเวทนียกรรม ขอพระคุณเจ้าได้ เป็นอปราปรเวทนียกรรม โปรดอธิบายเพิ่มเติม ในกรณีเดียวกัน บุคคลบางคน “อาตมภาพ ขอถวายวิสัชนารวม ประกอบปาณาติบาต แต่เพราะกุศลกรรม กันไปเลยทีเดียว กรรมใดอันบุคคลทำ ในอดีตคอยแวดล้อมให้ผลอยู่ อกุศลกรรม แล้ว ให้ผลในปัจจุบันทันตาเห็นทั้งฝ่ายดี นั้นไม่สบช่องโอกาสที่จะให้ผลได้ บุคคล และฝ่ายชั่ว กรรมนั้นเรียก ทิฏฐธรรม ผู้นั้นทราบอย่างนั้นแล้ว รีบขวนขวาย เวทนียกรรม ให้ผลอย่างรวดเร็ว ส่วน บำเพ็ญกุศลต่าง ๆ มิได้หยุดหย่อน แรง มากมักเป็นกรรมหนัก - “ส่วนกรรมใดอันบุคคลทำแล้ว ยังไม่มีโอกาสให้ผลในชาติปัจจุบัน จึงไป ให้ผลในชาติถัดจากชาติปัจจุบัน กรรม นั้นเรียกว่า อุปปัชเวทนียกรรม “กรรมใดอันบุคคลทำแล้ว เนื่อง จากรอคอยนานเกินไป เพราะไม่มีโอกาส จึงไม่ให้ผล เลิกแล้วกันไป กรรมนั้น 66 กรรมดีที่บุคคลทำ มิใช่ให้ผลครั้งเดียวแล้วหมดไป มันจะติดตามให้ผลอยู่นาน แห่งกุศลหนาขึ้น ๆ คอยแวดล้อมเขาอยู่ จนกว่าจะหมดแรง ทุกชาติ จนผลแห่งอกุศลกรรมคือปาณา ติบาตไม่สบช่องโอกาส เลยนาน ๆ ไปก็ จะกลายเป็นอโหสิกรรม คือเว้นการให้ผล เลิกแล้วต่อกัน อุปมาเหมือนราษฎรของ พระองค์คนใดคนหนึ่ง ฆ่าคนตายโดย เจตนาแล้วเที่ยวหลบหนีอยู่ จนพ้นอายุที่ กฎหมายบ้านเมืองวางไว้ ทางบ้านเมือง เรียกอโหสิกรรมเหมือนเมล็ดพืชที่ชาวนา ทำลายหลักฐานหมด เขาจึงไม่ถูกลงโทษ หรือชาวสวนเก็บไว้นานเกินไป จนเสียน้ำ ตามกฎหมาย ได้รับอภัยด้วยกาลเวลา กรรม) และกรรมที่บุคคลทำเป็นอาจิณ มาปลูกไม่ขึ้น - อโหสิกรรมก็เป็นทำนองนี้ "ขอถวายพระพร เรื่องกรรม เป็นเรื่องสลับซับซ้อน แต่ก็พอตรองให้ การให้ผลทำนองนี้หรือไม่?” พระเจ้า เห็นตามได้ พระธรรมคำสอนของพระผู้มี อโศกตรัสถาม พระภาคเจ้านั้น ไม่ยากเกินไปจนถึงตรอง ตามแล้วก็ไม่เห็น และไม่ง่ายเกินไปจน “กรรมดีที่บุคคลทำมิใช่จะให้ผลครั้ง ถึงไม่ต้องตรองตามก็เห็น สม่ำเสมอ (อาจิณณกรรม) เมื่อถึงคราว ให้ผล อย่างไหนจะให้ผลก่อน?” “อาสันนกรรมให้ผลก่อน แต่ให้ ผลไม่ยั่งยืน อาจิณณกรรมให้ผลทีหลัง “ในกรรมที่เป็นฝ่ายดีจะมีลีลา “เหมือนกัน” พระเถระทูลตอบ แต่ให้ยั่งยืน” “ขอพระคุณเจ้าจงยกตัวอย่าง ผลอยู่นานจนกว่าจะหมดแรง กรรมอย่าง ในคอก” พระเถระถวายวิสัชนา “โคที่อยู่ ปากคอก แม้จะเป็นโคแก่หรือลูกโคซึ่งมี กำลังน้อย เมื่อนายโคบาลเปิดประตูคอก โคที่อยู่ปากคอกจะออกก่อน เพราะอยู่ เดียวแล้วหมดไป มันจะคอยติดตามให้ “อุปมาเหมือนโคซึ่งยังรวมกันอยู่ “พระคุณเจ้า! มีหรือไม่ กรรม อย่างเดียวนั่นเอง แต่เมื่อทำหน้าที่อย่างอื่น เดียวกัน เมื่อทำหน้าที่ต่างไป ก็เรียกชื่อ ก็เรียกชื่อไปเสียอีกอย่างหนึ่ง?” ต่างออกไปเช่นกัน เหมือนมหาบพิตรเอง เป็นพระราชโอรสของพระราชมารดา เป็น “ขอถวายพระพร! มี และความ จริงก็เป็นเช่นนั้น ตัวอย่างเช่น บุคคลผู้ พระสวามีของพระมเหสี เป็นพระราชา ใกล้ประตูนั่นประการหนึ่งอีกประการหนึ่ง หนึ่งประกอบกรรมคือปาณาติบาต กรรม ของราษฎร ในการแข่งขันกีฬาระหว่าง เพราะแรงดันของโคหนุ่มที่ขังอยู่ไกลประตู อันนั้นทำให้เขาได้รับการฆ่าตอบในชาติ แคว้น หากพระองค์สมัครพระทัยจะทรง คอก อยากจะออกจากคอก จึงดันโคแก่ ปัจจุบัน เขาต้องเสวยผลของกรรมนั้นใน แข่งขันด้วย เวลานั้นพระองค์ก็ทรงเป็น หรือลูกโคออกมา แต่เมื่อออกจากประตู ช่วงนี้ กรรมนั้นทำหน้าที่เป็นทิฏฐธรรม นักกีฬาแต่ที่แท้คือพระองค์ผู้เดียวเท่านั้น” คอกแล้ว โคใดมีกำลังมาก โคนั้นย่อมเดิน เวทนียกรรม เมื่อสิ้นชีพแล้ว เขาต้องไป “พระคุณเจ้า ในกรรม ๒ อย่างคือ ออกหน้า ทิ้งโคแก่ทุพพลภาพไว้เบื้องหลัง เสวยทุกข์ในอบาย เช่น นรก หรือกำเนิด กรรมที่บุคคลทำเมื่อจวนสิ้นชีพ (อาสันนะ ฉันใด มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๔๕