อานิสงส์ของการบวช : หน้า 25/112

พระธรรมเทศนาเรื่อง อานิสงส์ของ การบวชสืบต่อไป ความว่า ให้ทาสบรรพชาเป็นสามเณร ติสสมหาเถระจึงถวายพระพรแก่พระ บรมกษัตริย์ว่า จะเห็นได้ว่า การบวชเป็นสิ่ง ที่บัณฑิตพึงกระทำ เป็นสัญลักษณ์ "ดูกรพระราชสมภาร กาล อย่างหนึ่งของบุคคลที่มีแววจะเอาดี ได้ผลานิสงส์ ๕ กัลป์ ให้ทาส บัดนี้มหาบพิตรได้เป็นญาติในพระ ได้ อุปสมบทเป็นภิกษุได้ผลานิสงส์ 4 ศาสนาแล้ว” กัลป์ สาธุ สมพหุลา ญาติ ให้บุตรบรรพชาเป็นสามเณร อปี รุกขา อรณา ได้ผลานิสงส์ ๕ กัลป์ ให้บุตร วาโต วาติ เอกฏ ของบัณฑิตโดยแท้” เป็นทางดำเนิน “ฆราวาสเป็นที่คับแคบ เป็น ทางมาแห่งธุลี ส่วนการบรรพชา เป็นโอกาสสว่าง อุปสมบทเป็นภิกษุได้ผลานิสงส์ ๑๖ กัลป์ พรหมตมป์ วนปุปติ มีญาติพวกพ้องมากย่อมเป็น แรงบันดาลใจในการบวชของ ให้ภริยาบรรพชาเป็นสามเณรี การดี เช่นเดียวกับต้นไม้ในป่าที่มี ได้ผลานิสงส์ ๑๖ กัลป์ ให้ภริยา จำนวนมาก ต้นไม้ที่ขึ้นอยู่โดดเดี่ยว แต่ละคนนั้นไม่เหมือนกันบ้างก็บวช ตามประเพณี บ้างก็บวชเพียงเพื่อให้ พ่อแม่ชื่นใจ แต่การบวชที่ดีนั้นควร อุปสมบทเป็นภิกษุณีได้ผลานิสงส์ ถึงจะงอกงามใหญ่โตสักเท่าใด ลม เป็นไปเพื่อการฝึกฝนคน เพื่อขจัด ๓๖ กัลป์ ก็พัดให้โค่นลงได้ ซึ่งอาสวกิเลส กระทำให้ถึงที่สุด แห่งกองทุกข์ ก้าวสู่ฝั่งพระนิพพาน ดังตัวอย่างของ "พระสุธรรมยานเถร (หลวงพ่อธัมมชโย)” ผู้ซาบซึ้งใน ถ้าคนบรรพชาเป็นสามเณรได้ ผลานิสงส์ ๑๒ กัลป์ ถ้าตนอุปสมบท เป็นภิกษุได้ผลานิสงส์ ๖๔ กัลป์ (กัลป์หรือกับ คือระยะเวลาที่ ยาวนานมาก เปรียบเหมือนว่ามีภูเขา แท่งทึบกว้างยาวสูง ด้านละ ๑ โยชน์ (๑๖ กิโลเมตร) ทุก ๑๐๐ ปีมีผู้นำผ้า บางเนื้อละเอียดมาลูบ ๑ ครั้ง จน ภูเขานี้สึก ราบลงไปเสมอกับพื้น แผ่นดิน นี้คือระยะเวลา ๑ กัป ครั้นพระเจ้าธรรมาโศกราชได้ ๑ การบว เครื่องหมาย ของคนดี “คนดี” ในทัศนะหนึ่งของ พระพุทธศาสนา ต้องประกอบด้วย คุณธรรม ๓ ประการที่เรียกว่า สัป ปุริสบัญญัติ (สิ่งที่สัตบุรุษตั้งไว้ ประการ) คือ on ๑. ทาน หมายถึง การให้ การเสียสละ ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ทรงสดับดังนี้ จึงตรัสถามพระราช โอรสและพระราชธิดาคือ เจ้าชาย ความมีน้ำใจต่อกัน มหินทกุมาร กับเจ้าหญิงสังฆมิตตา ๒. ปัพพัชชา หมายถึง การ ทั้งสองต่างมีพระศรัทธาปรารถนา หมั่นฝึกอบรมตน และสำรวมอิน ผลแห่งการปฏิบัติธรรม และพุทธ ปฏิปทาจนปรารถนาจะดำเนินตาม รอยบาทของพระบรมศาสดา ง หนังสือ “เดินไปสู่ความสุข” ฉบับปี ๒๕๑๓ ในเรื่อง “สู่เพศสมณะ” ซึ่ง เขียนโดย พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ความว่า “ ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่กระตุ้น เตือนเร่งรัดให้อาตมามีความปรารถ นายิ่งขึ้นไปกว่านั้นก็คือ การกระทำ ให้ถึงที่สุดแห่งกองทุกข์ โดยละจาก ฆราวาสวิสัยสู่เพศสมณะเพื่อดำเนิน ตามรอยบาทพระพุทธองค์ เพราะ พระองค์ทรงรักการเป็นจอมศาสดา เรื่องเกี่ยวกับการบรรพชาอุปสมบท บวช โดยเว้นจากการเบียดเบียน เอกของโลก มาตาปิตุอุปัฏฐาน หมาย จะบรรพชาอุปสมบทอยู่แล้ว จึงได้ ทรีย์อยู่เสมอ ทรงผนวชเป็นภิกษุ ภิกษุณี ภาย หลังได้บรรลุเป็นพระอรหันต์พร้อม ถึง การหมั่นปฏิบัติดูแลมารดาบิดา ด้วยปฏิสัมภิทาญาณ ๔ ต. ของตนให้เป็นสุข ทั้งโลกนี้และโลก ลำดับนั้น พระโมคคัลลีบุตร หน้า มากกว่าเป็นจอม จักรพรรดิที่เกรียงไกร ทรงรักที่ จะนั่งบนฟ้อนหญ้าคาใต้ควงไม้ศรี- มหาโพธิ์ มากกว่ารัตนบัลลังก์ได้ มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๑