ลวดลายและการตกแต่งภายใน : หน้า 88/112

เพดานพื้นแดงปิดทองด้วยลายเครือเถาของ เบญจมาศดอกโต สลับผีเสื้อ นก และผลไม้ นานาชนิด สงสัยเป็นผลไม้สวรรค์ของไซที โหว่งโป๊กระมัง (เบญจดูรูปเองแล้วกัน) เมื่อ คราวพระราชโมลี อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ ๑๐ ปฏิ สังขรณ์วัดครั้งใหญ่ พ.ศ. ๒๕๑๙ ท่านสร้างลาย เขียนสีบนเพดานใหม่หมด แม้จะทำตามลายที่ ลอกไว้ แต่ก็นั่นแหละจ้ะ ฝีมือช่างไม่ประณีต เท่าของเดิม ส่วนพื้นท่านปูหินอ่อนสีเทาจะ นั่งเย็นสบายดีนะ น่านอนเล่นสักตื่นด้วย ถ้า ไม่เกรงน้าน้อยเทศนา ๑๐ กัณฑ์ พระประธานเป็นพุทธรูปปูนปั้นปิดทอง ประทับนั่งกำลังแสดงพระธรรมเทศนา ที่คิด เช่นนั้นก็เพราะพระหัตถ์ซ้ายถือตาลปัตรนี้จะ องค์ใหญ่พอสมควรเฉพาะองค์ท่านก็สูงประมาณ ๓ เมตรคงได้ ไม่นับฐานชุกชีปูนปั้นฝีมืองามที่ ลงรักปิดทองประดับกระจกใหม่เสียหรูเชียว อ้อ.... ฉันลืมบอกเบญจ์ไป ๒-๓ อย่าง อย่างแรกคือตรงบริเวณที่ว่างหน้าศาลาการเปรียญ มีถะหินขนาดย่อมรูปหกเหลี่ยม ทรงจีนเหมือน กัน แต่แปลกไปจากถะที่อยู่หน้าเขตพระอุโบสถ (ที่เล่าและส่งรูปมาให้ดูคราวที่แล้ว) น้าน้อยว่า องค์ละเป็นของใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ.๒๕๑๕ นี้เอง โดยกรมศิลปากรออกแบบเป็นจีน ๆ ให้เข้า กับสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ที่มีอยู่ ส่วนฐาน ๒ ชั้น ที่รองรับองค์ละเป็นของเก่าแก่สมัยสงครามโลก ครั้งที่ ๒ นี่เอง แต่ก็หกเหลี่ยมเช่นกัน (เข้าใจว่า สร้างองค์จะให้เข้ากับฐานที่มีอยู่มากกว่า) ต่าง กันนิดตรงที่ฐานบนแกะสลักลายแบบจีนด้วย แต่ละด้านขององค์กะเขาเจาะเป็นช่องบรรจุอัฐิ อดีตเจ้าอาวาสตั้งแต่รูปที่ 5 เป็นต้นมา แล้ว ทำแผ่นจารึกประวัติปิดไว้ ทุก ๆ วันที่ ๒๗ กันยายน ทางวัดจะมีงานทำบุญอุทิศส่วนกุศล และสักการะอนุสาวรีย์อดีตเจ้าอาวาสวัดราช โอรสฯ ฉันว่าดีนะประเพณีนี้ ไม่รู้ว่ามีทุกวัด หรือเปล่า อีกอย่างที่จะบอกเบญจ์ก็คือ กำแพง E ลายเขียนหน้าต่าง ด้านในของศาลาการเปรียญ ๔๖ กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๕