การผสมผสานระหว่างพุทธศาสนาและฮินดู : หน้า 59/112

fan พุทธศาสนา โดยอาศัยสายตาของชาวฮินดู พราหมณ์ ปางที่เกิดเป็นพระกฤษณะ เป็นต้น พระพุทธศาสนากับศาสนาฮินดู (หรือพราหมณ์) การสังวาทะก็มีลึกซึ้งลงไปตามลำดับ จนในที่ ก็เริ่มถูกกลืนมากขึ้น เมื่อทางฮินดูอ้างว่าปางหนึ่งของ สุดแล้ว ศาสนาพุทธกับศาสนาพราหมณ์ในอินเดีย ก็ พระวิษณุนั้นคือ พระพุทธเจ้า ถึงกับนำไปเขียนเป็น ดูเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันคือ คนที่นับถือพุทธก็นับถือ ตำราไว้เรื่องหนึ่ง กล่าวถึงที่มาของพระพุทธศาสนา ฮินดูไปด้วย คนที่นับถือฮินดูก็นับถือพุทธไปด้วย สาระ เริ่มเรื่องกล่าวถึงเทวโลก ก็มีเทวดากลุ่มหนึ่งบ่นกันว่า ในศาสนาพุทธก็กลายไปเป็นสาระในฮินดู สาระใน ทำไมบนสวรรค์ถึงเต็ม เทวดามาเกิดกันแน่นเหลือเกิน ฮินดูกลายไปเป็นสาระในพุทธไป ก็เป็นอุบัติการในทาง เกิดมลภาวะในโลกทิพย์ เทวดาเหล่านั้นก็เลยไปขอ ศาสนาที่ดำเนินติดต่อกันมาเป็นพันปี การสังวาทะก็มา พระผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ให้แก้ปัญหา พระผู้เป็นเจ้า ถึงกาลยุติลงในที่สุดเมื่ออินเดียถูกกองทัพอิสลามรุกราน ผู้นั้นคือ พระวิษณุ และพระนารายณ์ ซึ่งรับปากว่า เออ การเผยแผ่ศาสนาของอิสลาม ทำให้ยุติข้อขัดแย้งทาง แล้วเราจะแก้ปัญหาให้ ส่วนพระนารายณ์ก็บอกว่า วิธี ศาสนาในอินเดียลงอย่างสิ้นเชิง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แก้ปัญหาก็ง่ายนิดเดียว เราจะไปเกิดในโลกเป็นพระ สมณโคดม แกล้งสอนคนให้ตกนรกมาก ๆ สวรรค์จะ ได้ไม่มีเทวดาอยู่แน่นอย่างนี้ ซึ่งก็เป็นวิธีการวางแผน ครอบครัวตามแบบฉบับของฮินดูในยุคโน้น คือทำให้ เทวดาไม่ล้นสวรรค์ ว่าแล้วพระวิษณุก็อันตรธานจากที่ ประทับในเกษียรสมุทร (ทะเลน้ำนม) ลงมาเกิดเป็น เจ้าชายสิทธัตถะ แล้วต่อจากนี้ ก็สวมรอยในพระไตร ปิฎกของเราทีเดียว ในเรื่องที่ว่า มีเทวดามาอาราธนา พระโพธิสัตว์ให้ไปจุติ ก็กลายเรื่องมาเป็นพระวิษณุแทน และในที่สุดก็กลายเป็นเรื่อง อธิบายสัจธรรมของพระ อ่านต่อฉบับหน้า มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๕๗