การบวชและผลดีต่อชีวิต : หน้า 37/112

คนไทยส่วนมากมักจะไม่สังเกต ไม่ ไม่รู้ ไม่ใช่ว่าออกบิณฑบาต ทั้ง ๆ ที่มีพระเป็นตัวอย่างทางวินัยให้ดู แล้วจะได้กลับมาฉันทุกวัน บางวันก็ เช้าขึ้นก็เดินออกไปบิณฑบาตกันเป็น แถว สวดมนต์ หรือฟังเทศน์ ท่านก็นั่ง เป็นแถว เพราะฉะนั้นคนที่เคยบวชแล้ว นิสัยความมีวินัยก็จะติดตัวออกไปด้วย ๕. ทำให้ได้ฝึกสมาธิ ทำจิตให้ สงบ ซึ่งเป็นผลดีต่อการศึกษาต่อไป ภายหน้า ไม่ได้ ยิ่งไปต่างจังหวัดจะเห็นชัด บางจังหวัดไปแล้วรักน้ำใจพระบางองค์ ไปเยี่ยมวัดท่านตอนใกล้เพล ถึงใบ ท่านก็นิมนต์ "เดี๋ยวฉันด้วยกันนะ ท่านยกข้าวปลาอาหารที่บิณ มณฑบาต ตอนเช้า มีเหลือถึงตอนเพล เหลือบ ไปดู ท่าน ๓ รูป มีปลาทูอยู่อีกเดียว 5. เกิดความปลื้มปีติยินดี ที่ แล้วยังนิมนต์หลวงพ่อให้ฉันช่วยอีก ได้ทำความดีไว้แล้วตั้งแต่ยังเยาว์ รูปหนึ่ง ครั้นเรามองไปที่ฝา ท่านยัง ความปีตินี้จะเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงใจ บอกต่อ ไม่เป็นไร น้ำปลา เรามีอีก ตั้งขวดเบ้อเร่อ อยู่เสมอ ถึงคราวจะตาย ก็ไม่ห่วงหน้า พะวงหลัง นอกจากนี้ ยิ่งไปนอนในกลด คนหนุ่มคนสาวมักมองโลกไป อยู่โคนไม้มาด้วย ได้ผ่านชีวิตมา ข้างหน้า คิดสร้างอนาคตอย่างนั้น อย่างนี้แล้ว ต่อไปจะมีแต่ความอดทน อย่างนี้ ส่วนคนเฒ่าคนแก่จะเหลียว ไม่กลัวอุปสรรคประเภทที่เคยหยิบโหย่ง มองข้างหลังคือ ถ้าเหลียวหลังไปดู มาเท่าไร ๆ นอนห้องแอร์มาเท่าไร เราได้ทำความดีอย่างนั้น ๆ นึกแล้ว ก็ชื่นใจ แต่ถ้าแก่แล้ว เหลียวหลังไปดู หาดีไม่ได้ ก็จะได้ความห่อเหี่ยวใจ เป็นเครื่องตอบแทน ตอนใกล้ตาย ก็ จะตายแบบใจเหี่ยว ตรงกันข้าม ถ้า มาเจอฉันในบาตรอีก กลดอยู่ตาม โคนไม้ โรคสำออยหายเป็นปลิดทิ้ง ขึ้นสำออยอยู่ มดหามตาย นี่ได้มา อย่างนี้ ๔. ทำให้รู้จักตนเอง คือ รู้ว่า เคยบวช เคยทำความดีมาก่อน ก็จะ ตัวเองมีความรู้ความสามารถ มีคุณ ปลื้มปีติว่าได้ทำความดีไว้แล้ว แม้จะ ตายก็ตายดี ตายอย่างคนที่ใช้ชีวิตคุ้ม ค่ามาแล้ว ๙. ธรรมแค่ไหน เพียงใด ๆ แต่ตัวเองเป็นอย่างไร ดูทีไรก็ดีทุกที หลังจากบวชแล้ว เจอวินัย เจอกิจวัตร จึงรู้ว่า แต่ก่อนนึกว่าเราเก่งไม่เบา ที่ ไหนได้ ไม่ได้เรื่องเลย ๑๐. ทำให้เป็นคนมีเหตุมีผล ๑๑. ได้ชื่อว่าได้ชำระโทษทาง กาย วาจา ใจ ให้สิ้นไป เพราะ ศีล ชำระโทษทางกาย วาจา สมาธิ ชำระโทษ ทางใจ ปัญญา ชำระโทษทางสันดาน ให้เป็นคนมีสัมมาทิฐิ ๑๒. ได้ชื่อว่า ปฏิบัติบูชา ซึ่ง เป็นการบูชาอันสูงสุด แม้จะเป็นช่วง สน ๆ ก็ตาม ๑๓. ทำให้มีโอกาสเอาชนะ กิเลสได้ระยะหนึ่ง แห่งความเป็นผู้ชนะ งมเชอสาย คนเราเมื่อมีเชื้อแห่งความชนะ แล้ว ต่อไปเห็นอะไรก็ไม่ท้อ เพียรจนสำเร็จได้ การปฏิบัติตามที่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนไว้อย่าง เคร่งครัด จนสามารถเอาชนะกิเลสได้ ในการบวชระยะสั้น ๆ นั้น ย่อมเกิด กำลังใจว่า เราก็มีฝีมือ ฉะนั้นการ ดำาเนินตามรอยเบื้องพระยุคลบาท เมื่อก่อนเราก็ว่าเราเก่ง แต่พอ แห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มาบวชแล้วได้ฝึกตน รู้เลยว่า จริง ๆ และพระอรหันตสาวกทั้งหลายนั้น ทำให้รู้จักเป้าหมายของชีวิต แล้ว ความสามารถแค่ไหน แต่เราได้ แม้จะยากยิ่ง แต่ก็มิใช่สิ่งที่เหลือวิสัย พัฒนาปรับปรุงตัวเองขึ้นมาได้อีกระดับ ที่แท้จริงว่า เกิดมาทำไม เพราะฝึก แล้วรู้ว่า ทำให้กิเลสหมดไปได้ เกิด หนึ่ง อย่างที่ภาษิตจีนว่า “ระยะทาง เป็นความสุขภายในขึ้นมาตามลำดับ พิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน เมื่อรู้ จะได้แก้ไขปรับปรุงตัวเองได้อย่าง อย่างนี้แล้ว ทำให้เราประมาณฝีมือ หรือความสามารถของตัวเองได้ กลาย ถูกต้อง ๔. ทำให้มีความอดทน ไม่ หวั่นไหวในอุปสรรคใด ๆ ตลอดเวลาที่บวชอยู่ อาหารไว้ไม่ได้ พรุ่งนี้เช้าจะมีฉันหรือ สะสม เป็นผู้รู้จักประมาณตน ซึ่งการที่จะรู้จัก ตัวเองนั้นเป็นเรื่องยาก แต่การรู้จัก คนอื่นนั้นง่าย คนนั้นเป็นอย่างนั้น คนนี้เป็นอย่างนี้ วิจารณ์ได้สารพัด ใจสู้ขึ้นมาเมื่อไหร่ หนทางข้างหน้าก็ ไปได้ไม่ยาก QC. ทําให้แสวงหาความสุขได้ มากที่สุด เท่าที่มนุษย์จะพึงมีพึงได้ ๑๕. ได้ชื่อว่า เป็นผู้มีกำไรชีวิต แล้ว เพราะได้กระทำกรรมอันบริสุทธิ์ ทั้งกาย ทั้งกาย วาจา และใจ ๑๖. ได้ชื่อว่า เป็นผู้เริ่มถาก กางหนทางไปพระนิพพาน แล้ว มีนาคม ๒๕๕๕ ศัลยาณมิตร ๒๕