ความเสื่อมและการบวช : หน้า 31/112

66 ฆราวาสเป็นที่คับแคบ เป็นทางมาแห่งธุลี ส่วนการบรรพชา เป็นโอกาส สว่าง ผู้อยู่ครองเรือน จะประพฤติพรหมจรรย์ ให้บริสุทธิ์ บริบูรณ์ด้วยดี เหมือนสังข์ที่ขัดแล้ว ย่อมไม่ได้ 99 Awakens) ในโลกนี้ เมื่อถูก ความเสื่อม ๔ อย่าง ไม่ตาย ครั้งที่สองเมื่อท่านกระเด็นไป ตกที่กอหญ้าแฝก ซึ่งเป็นเหตุให้ได้ พระนามตามสถานที่ประสูติด้วย คือ “ทัพพมัลลบุตร” ทัพพะแปลว่า หญ้า แฝก มัลละเป็นชื่อราชวงศ์ของท่าน เข้าครอบงำ คือ หนึ่ง เป็นคนแก่ ถูกความชรา ความคร่ำคร่า เข้าครอบงำ หมด ความเจริญทางโลกแล้วก็ดี สอง ถูกความเจ็บไข้ได้ป่วยเข้า เบียดเบียน หาความสุขความเจริญ ทางโลกไม่ได้แล้วก็ดี สาม เป็นคนสิ้นทรัพย์อัปโภคะ ถูกความยากจนข้นแค้นเข้าครอบงำ หาความสุขความเจริญทางโลกไม่ได้ แล้วก็ดี และเป็นการเรีย ประการสุดท้าย เป็นคนไร้ญาติ ขาดมิตร ไม่มีใครอยากคบค้าสมาคม นับถือแล้วก็ดี บุคคลผู้มีความเสื่อมเหล่านี้ เท่านั้น ที่พากันหันหน้าเข้าพึ่งพระ พุทธศาสนา ออกบวชเพื่อหลีกเลี่ยง พระทัพพมัลลบุตรผู้เยาว์วัยนี้ ความเสื่อมดังกล่าว.... สำหรับตัวท่าน ต่อมาเมื่อบรรพชาเป็นสามเณร ก็เป็น เองยังไม่แก่เฒ่าชรา ยังเป็นคนไม่เจ็บ ที่ยอมรับนับถือของหมู่สงฆ์ในวัด ไข้ได้ป่วยอะไร สุขภาพอนามัยก็ เชตวันว่า เป็นผู้ที่มีความสามารถยอด สมบูรณ์อยู่ ทั้งไม่ใช่คนยากจนคนแค้น ญาติมิตรก็ล้วนนับถือ รักใคร่ มีความ เยี่ยม ยากที่จะหาผู้ใดเสมอเหมือนใน อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพย์สมบัติถึงปานนี้ หน้าที่ภัตตุเทสก์ คือ ผู้แบ่งสันปัน ส่วนอาหารให้แก่พระภิกษุ เรื่องของพระรัฐปาล พระรัฐบาล อดีตเป็นบุตรเศรษฐี แห่งแคว้นกุรุรัฐ ก่อนบวชท่านมีความ สุขสบายเกินหน้าใครมากมาย แต่จู่ ๆ ท่านก็ออกบวช ข่าวการออกบวชของ ท่านถูกนำมาวิพากษ์วิจารณ์กันมาก อาลัยในตัวท่านมากมาย ไฉนจึงออก บวชเสียเล่า a whispe พระรัฐบาลแสดงเหตุ๔ ประการ ซึ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงแล้วแก่ พระราชา โดยแยกแยะเหตุแห่งทุกข์ ออกเป็น ๒ นัย คือ ทุกข์เก่าและ ทุกข์ใหม่ โดยเน้นว่า “มนุษย์มีทุกข์เก่าอยู่มากแล้ว มาย แม้พระราชาผู้ครองแคว้นนั้น ยังไม่วายไปแสวงหาทุกข์ใหม่มาเพิ่ม ครั้นทรงสดับข่าวก็ยังอัศจรรย์พระทัย ให้หนักขึ้นไปอีก เหมือนดินพอก ถึงกับตรัสถามเหตุผลในการที่ท่านออก หางหมู บวชว่า ท่านรัฐบาล บุคคลบางจำพวก ๓ ทุกข์เก่ามี ๓ ประการคือ ๑. สังขารไม่จีรังยั่งยืน สัตวโลก มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๙