ข้อความต้นฉบับในหน้า
66
247
ถ้ามีเงินมาก
อย่างไรดี บังเอิญมียายแก่คนหนึ่ง "หนูพุกตัวนี้ถูกหมากัดตาย
เดินงุ่มง่ามถือตะกร้าผ่านหน้าเขา ผมตั้งใจจะหิ้วไปฝากแมวที่บ้าน
แล้วไปหยุดยืนเจรจาซื้อปลาสดจาก ยายดูสิ มันเพิ่งตายตัวยังอุ่น ๆ อยู่
แม่ค้า หนุ่มจูฟันฯชักสนใจจึงก้าว เลย แมวของผมคงอิ่มอร่อยไป
ไปใกล้คอยยืนฟัง
"เศษปลาพวกนี้ ๑ การนึก
ขายไหม?”
“อะไรกันยาย ปลาสด ๆ ตัว
หลายวันเชียวล่ะ แต่ว่าแมวของผม
มันเป็นแมวสาว อดสักหน่อยก็แค่
ตัวมัน ไม่เหมือนแมวแม่ลูกอ่อน
ของยาย ผมขายหนูตัวนี้ให้ยายก็
"อะไรกันพ่อหนุ่ม แค่หนูตาย
ขนาดนี้จะเป็นเศษปลาไปได้ยังไง แล้วกัน หนึ่งกากนึก
๓
กากนึกเอาไหม ไม่เอาก็ถอยออกไป
เกะกะคนอื่น แม่ค้าปลาสดพูดแบบ ตัวเดียวนี่หรือหนึ่งกากนึก ฉันไม่
ฉุน ๆ
จะลงทุนทำอะไร
ก็ได้ไม่ยาก
หญิงชราถอยออกมาเล็กน้อย
แต่ยังคงจด ๆ จ้อง ๆ ปลากองนั้น
เงินหนึ่งกาก ก
จึงเป็นโอกาสที่น้อย
- นิดเหลือเกินสำหรับ
ผู้เป็นเจ้าของ
เขาจะต้องคิด
ใคร่ครวญให้รอบคอบ
เพราะการลงทุน
ะ 4
ครั้งนี้เท่ากับเป็น
การทุ่มทั้งตัว
เลยทีเดียว
ไม่วางตา หนุ่มจูฟันฯ รู้สึกเห็นอก
เห็นใจหญิงชราที่ถูกแม่ค้าปลาว่าเอา
จึงพูดปลอบใจไปว่า
เคยได้ยินใครเขาซื้อขายหนูกัน
"โธ่ยาย หนูตัวนี้น่ะตัวมันโต
กว่าปลาที่ยายจะขอซื้อจากแม่ค้าตั้ง
หลายเท่าเชียวนา ไอ้หนูสด ๆ มัน
เป็นของโปรดแมวซะด้วย ยิ่งเป็น
แมวแม่ลูกอ่อนของยายละก็รับรอง
แม่ค้าคนนี้พูดจาไม่ดีเลยนะ กินเข้าไปยังไม่ถึงครึ่งตัว น้ำนมมัน
ยาย ขายของแพงแล้วยังไล่ลูกค้า พุ่งจืดลูกดูดไม่ทันแน่ ๆ
อีก คนอย่างนี้ขายปลาทั้งปีทั้งชาติ "เอ้า ซื้อก็ซื้อ” ยายจ่ายเงิน
ก็ไม่รวย ยายชอบทานปลาหรือครับ” รับหางหนูมาแล้วรีบหิ้วเดินกลับบ้าน
ยายไม่ได้ซื้อไปกินเองหรอก หนุ่มจูฟันเตวาสิกดีใจจนเนื้อ
เต้นที่ขายหนูได้ ๑ การฝึก กำลัง
ใจมาเป็นกอง เงินในมือถูกกำไว้
แน่น จะทำอย่างไรต่อไปดี เจ้า
พ่อหนุ่ม ยายจะเอาไปปิ้งคลุกข้าว
ให้แม่แมวที่บ้านกิน มันออกลูก
อ่อนมาหลายตัว น้ำนมไม่พอให้ลูก
กิน ทั้งแม่ทั้งลูกผอมโซเห็นกระดูก หนุ่มเริ่มคิดหาช่องทางทำมาค้าขาย
เป็นซี่ ๆ หนูเหนอเดี๋ยวนี้ก็ไม่มี ไม่ ด้วยเงินทุนที่มีอยู่เพียงหนึ่งกากก
รู้มันหายไปไหนหมด ยายมีเงิน ถ้ามีเงินมากจะลงทุนทำอะไร
เหลือแค่กากนึกเดียว จะขอแบ่งซื้อ ก็ได้ไม่ยาก เงินหนึ่งกากนึกจึง
ปลาเขาซักตัว ไม่รู้แม่ค้าจะว่ายังไง” เป็นโอกาสที่น้อยนิดเหลือเกินสำหรับ
แม่ค้าหน้าเลือดพรรค์นี้ รู้ ผู้เป็นเจ้าของ เขาจะต้องคิดใคร่
ว่าเราไม่มีเงิน ยิ่งจะพูดจาซ้ำเติม ครวญให้รอบคอบ เพราะการลงทุน
ประจานให้เราอายเข้าไปอีก เอา ครั้งนี้เท่ากับเป็นการทุ่มทั้งตัวเลย
อย่างนี้ไหมยาย
มือหิ้วหนูที่เขาเอาไพล่ไปข้าง
หลัง นิ้วหนูกลับมาข้างหน้า พลาง
พูดต่อว่า
ทีเดียว
อ่านต่อฉบับหน้า
มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๐๒