การบวชในประเพณีไทย : หน้า 23/112

UP bunvnnu การบวช แก่ตัว ต้องห้ามใจจากสิ่งยั่วยุทั้ง ภายนอกและภายในจิตใจของตัวเอง การบวชเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง ตลอดจนต้องต่อสู้กับสิ่งอื่น ๆ ที่ ในชีวิตของชนชาติไทย เป็นประ- ประดังเข้ามาอีกมากมาย แต่ในที่ เพณีไทยอย่างหนึ่งตั้งแต่โบราณ สุดจะพบกับความเบิกบานกว้างขวาง ฝังแน่นในจิตใจของชายไทยทุกคน อิสระอย่างไม่มีที่สิ้นสุด จะพบกับ ว่า ชาตินี้จะต้องออกบวชอย่างน้อย ความปลอดโปร่งโล่งเบาอย่างไม่มี ก็สักครั้งหนึ่ง ดังเช่น พระบาทสม ประมาณ เด็จพระเจ้าอยู่หัว และเจ้านายใน การบวช จึงเป็นกระบวนการ ราชวงศ์แทบทุกพระองค์ตั้งแต่อดีต ฝึกอบรมตนที่ได้ผลเป็นอย่างดีมากที่ กาลมา แม้ว่าจะมีพระราชกรณียกิจ สุดวิธีการหนึ่ง ที่ใครได้ปฏิบัติตาม มากมายเพียงใด ก็ยังทรงใฝ่พระทัย หลักในพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง ในการออกผนวชและสนับสนุนผู้ที่ แล้ว ย่อมจะพัฒนาตนเองทั้งด้าน จะบวชทุก ๆ คนเป็นอย่างดี คำว่า "บวช” เป็นคำภาษา บาลีมาจากคำว่า "ปะวะซะ” หมาย ถึง การงดเว้น, การเว้นโดยสิ้นเชิง ซึ่งนับได้ว่า ผู้บวชเป็นนักเสียสละ อย่างสูงส่ง เพราะต้องงดเว้นความ อยาก ความมักง่าย ความเคยชิน ต่าง ๆ ต้องตัดใจจากครอบครัว บุคลิก อุปนิสัยใจคอ การทำงาน ความเป็นผู้ไม่มีพิษมีภัยแก่ใคร ๆ การ บวชจึงเป็นสิ่งหนึ่งที่บรรพบุรุษไทย ได้วางเป็นขนบประเพณีอันดีงามสืบ สานมาถึงปัจจุบัน “เกิดมาเป็นคน ต้องบวชสัก ทรัพย์สิน กิจการ ต้องหักใจจาก คาโร ปริพฺพเช หนสิน่า” อปี เจ ปตฺตมาทาย อนา ความเป็นคนเจ้าอารมณ์ คนเห็น อญญ์ อริสย์ โลเก อปี รช โดย ทันตจิต มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๑