ยุคแห่งการผสมผสานทางวัฒนธรรม : หน้า 65/112

อนับตั้งแต่ช่วงปี ๓๓๔ ไปถึง ๓๒๔ ก่อนคริสต- แต่ถูกข่มขู่โดยการปกครองที่อ้างอิงไสยเวทย์มนต์ปีศาจ กาลนั้น ช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่โลกทั้งโลกได้ มากกว่าความรักและเคารพในศักดิ์ศรีแห่งการดำรงตน เป็นอาณาจักรเดียว โลกเป็นหนึ่งโดยไม่มี ในฐานะมนุษย์ ตะวันตกและตะวันออก เป็นช่วงเวลาที่ตะวันออกและ มันเป็นยุคสมัยที่นักวิชาการเรียกว่าเป็นยุคแห่ง ตะวันตกเป็นเอกภาพ ภายใต้การผสมผสานและผนึก การริเริ่มศิลปะวิทยาการและการแสวงหามรรคผลแห่ง กำลังด้วยการประสานวิทยาการและสิ่งที่ดีที่สุด สร้าง ความรู้ความเข้าใจต่อโลกและสรรพสัตว์ จัดได้ว่าเป็น ศาสนาและความเชื่อที่เน้นความเป็นมนุษย์ ปฏิเสธพระ วิทยาศาสตร์ขั้นต้น และในบางสำนักที่มีความคิด ผู้เป็นเจ้าซึ่งปราศจากตัวตน หรือถ้ามีตัวตนก็ช่วยคน ก้าวหน้าทันสมัย ก็เริ่มในยุคเดียวกันนี้ ยามทุกข์ไม่ได้ มนุษย์ต้องการเป็นอิสระทางความคิด Hellenistic World เป็นชื่อโลกในยุคนั้นที่นัก และหวังพึ่งความสามารถของตัวเองเป็นหลัก ความเชื่อ วิชาการได้กำหนด โดยเริ่มจากแกนนำคือ พระเจ้า ในมนุษย์ การสอนให้รู้จักตัวเองและดำรงตนอยู่กับร่อง อลิกะสุนทระ หรือ Alexander แห่งมาซิโดเนีย ผู้สร้าง กับรอยของศีลธรรม เพื่อแสวงหาความสุขอันสมบูรณ์ อาณาจักรด้วยกำลัง แต่ปราชัยกับชะตากรรมอันรันทด ได้แพร่สะพัดไปครองใจคนจำนวนมาก จากตะวันออก ของผู้คนที่ทรงออกล่า การเข้าสู่ดินแดนแห่งอารยะอีก ไปสู่ผืนดินกว้างใหญ่ทางตะวันตก จากดินแดนของ แบบหนึ่งในอินเดียทำให้พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ตระหนัก อนารยชน (ในสายตาของคนตะวันตก) ไปสู่ถิ่นฐานอัน ถึงสภาพของพระองค์ว่า ความยิ่งใหญ่ทางโลกนั้นเปรียบ อุดมด้วยอารยธรรม ทั้งตะวันตกและตะวันออก โลก ได้เพียงหยดน้ำหยดเดียวในมหาสมุทรแห่งการดำรงอยู่ ทั้งมวลถูกตราตรึงด้วยความคิดใหม่ ความคิดที่ประกอบ เพื่อแสวงหาความเมตตาปรานี และความสุขอันเป็น ด้วยเหตุและผล ทัดทานความคิดที่กดคนลงไปเป็นทาส ปรมัตถ์ ด้วยข้ออ้างชั้นวรรณะ หรือการปกครองด้วยพระเจ้า ภายใต้คำขวัญเดียวกันที่กล่าวว่า "โลกทั้งผองเป็น ซึ่งมนุษย์ไม่สามารถกำหนดชะตากรรมของตนเองได้ พี่น้องกัน” โลกปกครองโดยคติพจน์ของพระเจ้าอเล็ก มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๖๓