เรื่องราวของนางกานา : หน้า 91/112

ณ นครสาวัตถี หญิงสาว ของนางพอดี อุบาสิกาแม่ของ ผู้หนึ่งชื่อ “กานา” ได้ นางจึงนิมนต์ให้ท่านนั่ง แล้วถวาย แต่งงานกับชายผู้มีความ ขนมเต็มมาตร ภิกษุนั้นรีบไปแล้ว เหมาะสมกันในตำบลใกล้เคียงกัน ได้ไปบอกเพื่อนภิกษุอีกรูปหนึ่ง นางเป็นแม่บ้านแม่เรือนที่ดี เป็น วันรุ่งขึ้นภิกษุรูปนั้น จึงมารับ ที่รักใคร่ของครอบครัวสามี ส่วน บิณฑบาตขนมที่บ้านของนาง เมื่อ มารดาของนางกาณานั้น เป็น กลับออกไปก็ไปบอกอีกรูปหนึ่ง.... อุบาสิกาผู้เคร่งครัดในการทำบุญ เป็นดังนี้รวมถึง ๔ รูป ๔ วัน สุนทาน วันหนึ่ง นางกาณามีกิจธุระ ในแต่ละวันนั้นสามีของนาง ก็ส่งคนให้มาตามนางรวมถึง ๓ ครั้ง มาหามารดาที่บ้าน และพักอยู่ และในครั้งที่ ๓ ได้ยื่นคำขาดว่า แสดงธรรมแก่ทั้งสอง - เรื่องนี้เป็นที่ลือไปในหมู่ พระภิกษุสงฆ์ วันหนึ่งภิกษุทั้ง ได้สนทนาเรื่องนี้กันใน หลาย ธรรมสภา พระองค์ทรงทราบแล้ว ตรัสว่า มิใช่แต่บัดนี้เท่านั้นที่ภิกษุ ทั้ง ๔ นี้กินของของนางกาณา แล้วทำให้นางเสียใจ แม้เมื่อชาติ ก่อนก็กินของของนางและทำให้ นางเสียใจเหมือนกัน จากนั้น ทรงตรัสเล่าเรื่องในอดีต ดังนี้ หลายวัน สามีของนางจึงให้คน ถ้านางไม่กลับไปเขาจะนำหญิงอื่น ในอดีตกาล ณ นครพา มาตามให้กลับ นางกาณาจึงบอก มาเป็นภรรยา แต่นางก็ไม่สามารถ ลามารดา มารดากล่าวว่า ลูกมา จะกลับได้ เพราะแม่ได้เอาขนม ตั้งหลายวันไม่ควรกลับไปมือเปล่า ถวายพระหมดแล้ว นางจึงได้แต่ นางจึงทอดขนมอย่างหนึ่งเพื่อให้ นั่งร้องไห้เสียใจ แม่ของนางก็ ลูกน่าไปฝากทางบ้านสามีด้วย เสียใจมาก พระบรมศาสดาทรง ราณสี ในแคว้นกาสี ไม่ห่างจาก บ้านของช่างสลักหินนัก เคยเป็น ที่อยู่ของเศรษฐีผู้หนึ่ง ซึ่งตัวเศรษฐี และภรรยาได้สิ้นชีวิตไปแล้ว ภรร ยาเมื่อจะตาย ใจมีความห่วงใย ขณะนั้นเอง ภิกษุรูปหนึ่ง ทราบเรื่องนี้แล้วได้เสด็จไปยังเรือน ผูกพันอยู่กับทรัพย์สมบัติที่ฝังไว้ ได้เดินบิณฑบาตผ่านมาถึงบ้าน ของนางกานา ตรัสปลอบใจและ ในดินถึง ๔๐ โกฏิ จึงไปถือ มีนาคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๘๙