การช่วยเหลือจากผี : หน้า 86/128

ผู้หญิงคนหนึ่งเข้าไปในห้อง เอาผ้าปิด หน้าแล้วเรียกคนไข้ว่า “อมรา อมรา ขอน้ำชั้นกินหน่อยนะ” คนไข้รู้สึก แปลกใจมากที่สตรีไม่รู้จักกันเรียกชื่อ ขณะที่กำลังปวดหลังต้องการพลิกตัวอีกครั้ง ลูกของป้าก็เข้าห้องน้ำ เสียงอาบน้ำซูๆ ป้าคอยไม่ไหว จึงพยายามช่วยตัวเอง ค่อยๆ ขยับ พลิกตัวจากนอนตะแคง จะให้เป็นท่านอนหงาย เอนตัวไปได้นิด เดียว ก็ไม่สามารถหงายตัวได้ หลังก็ยิ่งปวดมาก กำลังไม่รู้จะทำ ยังไงดีอยู่นั่นเอง ป้าก็รู้สึกว่ามีคนเอามือมารองรับหลังป้าแล้วค่อยๆ ตนถูก พยุงให้นอนหงายโดยสะดวก พอถึงขั้นนี้ มีพยานเห็นตัว ป้า ป้ารู้ว่าคนที่มาช่วยไม่ใช่ลูกเพราะในห้องน้ำยังมีเสียงอาบน้ำ ก็ให้ลูกไปถามพยาบาลว่าห้องที่ป่าอยู่ ดังอยู่ ป้าก็คิดว่าคงเป็นพยาบาลประจำตึก เดินเข้ามาในห้องพัก พอดี จึงเข้ามาช่วย ป้าเงยหน้าขึ้นจะขอบคุณเขา แต่ป้ามองจน ทั่วห้อง ก็ไม่มีใครสักคนเดียว ป้าเริ่มเฉลียวใจว่าได้พบสิ่งที่ไม่ใช่ คนเข้าแล้ว แต่ก็ไม่รู้สึกกลัวจนนิดเดียว เพราะอยู่ที่ไหน ๆ ป้าก็ เคยพบอยู่เป็นประจำ บางทีถึงกับให้เห็นเป็นรูปร่างด้วยซ้ำไป นี่มา ช่วยเหลือก็ต้องขอบใจกัน พอตอนดึกสงัดประมาณตีสอง ป้าก็ต้องตื่นเพราะมีความ รู้สึกว่ามีคนมาดึงสายเลือด ดึงแล้วดึงอีก ป้าไม่ได้ลืมตา คิดเอาว่า คงเป็นลูกสาว แกคงเห็นว่าป้านอนเอาขาทับสายยาง ทำให้เลือด ที่ค้างจากแผลข้างในเดินไม่สะดวก จึงดึงสายยาง แต่ป้าก็ตำหนิ ลูกว่า “น่าจะใช้วิธีจับขาแม่ยกขึ้น ดีกว่ามาดึงจนแม่ตื่นยังงี้ แม่ ยิ่งไม่ใคร่ได้นอนอยู่ด้วย” ป้าเห็นว่าตนเองก็ตื่นแล้ว และรู้สึกหิวน้ำ จึงพูดขอน้ำลูกจิบ แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ทุกอย่างเงียบกริบ ลืมตาขึ้นดู ก็เห็นลูก หลับสนิทกรนดังๆ ไม่มีทีท่าว่าตื่นอยู่เมื่อครู่เลย ใครกันมาช่วยดูแลป้า คราวนี้เลยหายง่วง นอนคิดต่อไปว่า “เออ...ผีใจดียังงี้ก็มีด้วยช่วยดูแลเรายังงี้ขอให้ได้บุญไปมากๆ เถอะนะ” ระยะนั้นป้านอนไม่ใคร่หลับ เพราะความเจ็บปวดมีมาก ต่อมาอีก ๒-๓ คืน ป้าต้องสะดุ้งตื่น มีเสียงคุยกันอยู่ข้างเตียงนอนป่า ป้าตื่นแล้วยังไม่ลืมตา เงี่ยหูฟังถ้อยคำที่คุยกัน เป็นเรื่องชีวิตใน ครอบครัว มีเรื่องภรรยาน้อยภรรยาหลวงรวมอยู่ด้วย ป้าเริ่มรำ คาญ และหนวกหู ต้องการนอนพักผ่อนต่อ จึงลืมตาขึ้น ก็มองไม่ เห็นใครซักคน แต่เสียงคุยเหมือนคนนั่งอยู่ข้างเตียงก็ยังอยู่ ป้าจึง แน่ใจว่าผีคุยกัน เกิดความไม่พอใจ ไล่ไปว่า “ไปไป ไปให้พ้น อย่ามาคุยกันหนวกหู คนเขาจะหลับได้มั่ง ก็มาคุยกันจนตื่น ยิ่ง นอนไม่ใคร่หลับอยู่ด้วย ก็มาทำเสียงรบกวน ไปคุยกันที่อื่นไป” เสียงคุยเงียบลงทันที ป้าหันไปมองดูนาฬิกา เป็นเวลาใกล้ที่ ๓ ป้าก็ไม่หลับอีกจนสว่าง พอสายหน่อย คนเฝ้าไข้ห้องถัดไปเล่าว่า คนไข้ของเขานอนไม่หลับ เมื่อคืนราว ๆ ตีสาม คนไข้บอกว่ามี มีใครตายหรือเปล่า ก็ได้รับคำยืนยัน ว่ามีผู้หญิงลักษณะอย่างที่คนไข้ห้อง ข้างๆ กันเห็น ตายเมื่อไม่นานมานี้ ป้าฟังแล้วรู้สึกไม่สบายใจ แม้จะไม่ กลัวนักแต่ก็ไม่อยากให้มาเยี่ยมบ่อย คิด เดาเอาว่า ผีตนนี้คงอดอยาก ขนาดน้ำ ยังต้องขอเขากิน อาหารคงไม่มีกินแน่ๆ ป้าก็นึกสงสาร จึงให้ลูกสาวเอาของ ไปใส่บาตรแล้วกรวดน้ำอุทิศส่วนกุศล ให้ทุกเช้า มีอยู่วันหนึ่งลูกสาวไม่ว่างตอน คนเราถ้าไม่เคย ทําทานด้วยอาหาร ไว้ ตายไปก็ไม่มี อาหารกิน ต้อง อดอยากหิวโหย จะขอใครกินก็ ยากมาก ๘๔ มกราคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร