การทำร้ายพระมหาโมคคัลลานเถระ : หน้า 106/128

อย่างมากมาย แต่ก็ถูกพวกเดียรถีย์ ชีเปลือยคิดทำร้ายโดยไม่กลัวบาป เพราะคิดว่าการที่พวกตนเสื่อมจาก ลาภสักการะ มีผู้นับถือน้อยลงเป็น เพราะผู้คนพากันไปเลื่อมใสพระบรม ศาสดา และสาวกที่เป็นตัวการทำให้ คนหันไปเลื่อมใสพระบรมศาสดานั้น ก็คือ พระมหาโมคคัลลานเถระ เนื่องจากสาวกรูปนี้มีฤทธิ์ไปนรก ไป สวรรค์ แล้วกลับมาเทศนาสั่งสอน จนคนเกิดความเลื่อมใสศรัทธา ถ้า หากไม่มีสาวกรูปนี้ พระบรมศาสดา ก็หมดความหมาย ผู้คนก็จะกลับมา นับถือพวกตนเหมือนเดิม ครั้นปรึกษากันแล้ว จึงได้ว่า จ้างโจรให้ไปฆ่าพระเถระซึ่งขณะนั้น ท่านจ่าพรรษาอยู่ในกุฏิ นอกถ้ำากาฬ- พึงระลึกไว้เสมอว่า ในช่วงชีวิตอันน้อยนิดของเราไม่ควรหลง ไปท่าความชั่วโดยเด็ดขาดแม้เพียงน้อยนิด เพราะผลที่ได้รับ นั้น ย่อมเป็นความเจ็บปวด ความทุกข์ แสนสาหัส ทั้งชาตินี้ และชาติหน้า อาจนับภพนับชาติไม่ถ้วน แม้ที่สุด ชาติสุดท้าย ที่จะเข้านิพพานก็ยังคงต้องรับกรรมนั้นเช่นเดียวกัน ศิลา พอท่านทราบว่าโจรมาล้อมกุฏิ หมายจะฆ่า ท่านก็เข้าฌานอธิษ ฐานจิตหายตัวไป วันต่อมาโจรก็มาล้อมกุฏิท่าน อีก แต่ไม่สามารถจับตัวท่านได้ เพราะท่านใช้ฤทธิ์หายตัวไม่ยอมให้ โจรจับได้ พวกโจรใช้ความพยายาม อยู่ถึง ๒ เดือนเต็ม สร้างความเจ็บ แค้นให้แก่พวกเดียรถีย์ชีเปลือยมาก ขึ้น เป็นลำดับ ท่าน พอถึงเดือนที่สาม พิจารณาถึงเหตุแห่งกรรมนี้ ก็ทราบ ถึงภาวะแห่งบาปกรรมที่ท่านเคย กระทำไว้ คือในอดีตชาติ ท่านได้ เกิดเป็นกุลบุตรชาวเมืองพาราณสี เป็นผู้มีความกตัญญู ได้กระทำกิจ การงานต่างๆ ภายในบ้านทุกอย่าง ปรนนิบัติเลี้ยงดูบิดามารดาผู้ตาบอด เป็นอย่างดี บิดามารดากลัวว่าท่าน จะลำบาก จึงหาหญิงคนหนึ่งให้มา เป็นภรรยา หญิงคนนั้นเมื่อเข้ามาเป็น สะใภ้ใหม่ ๆ อยู่ดูแลบิดามารดาของ ๑๐๔ มกราคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร