ศิลปะและความงามในมนุษย์ : หน้า 30/128

3. ถ้านานการสร้างรูปเหมือน บุคคลสําคัญ โดย สมศักดิ์ ดวงสีเสน ขอขอบคุณกองหัตถศิลป์ กรมศิลปากร เอื้อเฟื้อสถานที่ถ่ายภาพ นุษย์เป็นสัตว์ประเสริฐ เพราะมีความรู้สึกนึกคิดเป็นเลิศกว่าสัตว์ทั้งหลาย มนุษย์เป็นสัตว์โลกประเภทเดียวที่มีความรู้สึกนึกคิดถึงความงาม สุนทรียภาพ ทั้งที่มีอยู่แล้วตามธรรมชาติ และที่มนุษย์สร้างสรรค์ขึ้นมา ความรู้สึกดัง กล่าวนั้นได้มีรูปแบบการแสดงออกจนกลายมาเป็น “ศิลปะ” ที่มีวิวัฒนาการ เจริญควบคู่มากับมนุษย์ อีกทั้งยังสะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึกของจิตใจอันละ เอียดอ่อน ความรัก ความเคารพ ยกย่องบูชา ที่แฝงเร้นในงานศิลปกรรมต่างๆ ดังเช่น งานศิลปะทางพระพุทธศาสนาที่มุ่งแสดงถึงพุทธธรรมและศิลปะที่ประ สานกลมกลืนกันอย่างงดงาม ไม่ว่าจะเป็นการสร้างพระพุทธรูป จิตรกรรมฝา ผนัง หรือการสร้างรูปหล่อปูชนียบุคคล เป็นต้น รากเหง้าแห่งศิลปะกับมนุษยชาติ ในสมัยโบราณ มนุษย์เริ่มรู้จักการสร้างเครื่องมือเครื่องใช้ เพื่อใช้สอย และป้องกันตนเองจากภัยอันตราย มีการทุบก้อนหินเป็นรูปร่างต่างๆ ให้มีคม เช่น ขวานหิน เป็นการประยุกต์เอาสิ่งที่มีอยู่ตามธรรมชาติมาใช้ด้วยศิลปะที่ แสดงให้เห็นภูมิปัญญาในขณะนั้น ต่อมาได้มีการสรรค์สร้างด้วยความประณีต มีการปรับปรุงรูปร่างและคุณลักษณะของเครื่องมือเหล่านั้นให้ดียิ่งขึ้น ใช้ประ โยชน์ได้กว้างขวางมากกว่าเดิม และจากการที่มนุษย์ได้อยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเสียงนก เสียงน้ำไหล เสียงใบไม้ต้องลมหรือเสียงที่เกิด จากการกระทบกันของวัตถุต่างๆ ก่อให้เกิดจินตนาการที่จะสร้างสรรค์และ ประดิษฐ์ให้เป็นสิ่งที่มีประโยชน์แก่ชีวิต ๒๘ มกราคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร