การสอนธรรม : หน้า 96/128

ข้อผูกพันแล้วไซร้ ขอให้พระองค์ได้โปรดสอน หม่อมฉันด้วยเถิดว่า จะมีวิธีใดที่เราทั้งสองจะได้ พบกันอีก” “ดูก่อน อุทัยภัทรา วัยล่วงไปรวดเร็วนัก เวลาผ่านไปทุกขณะจิต ความตั้งอยู่ยั่งยืนไม่มี สัตว์ทั้งหลายต่างเดินไปสู่ความตาย ขอให้เธอ จงอย่าประมาท จงประพฤติธรรมเถิด ผืนแผ่น ดินนี้เต็มไปด้วยทรัพย์ หากจะเป็นของพระราชา แต่เพียงผู้เดียว ไม่มีใครยื้อแย่ง พระราชาก็ยัง ต้องทอดทิ้งไป คนทุกคน ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่พี่ น้องกันก็ต้องทอดทิ้งกันไป ร่างกายย่อมเปื่อยเน่า กระจ่างหน่อยเถิดว่า บุคคลเช่นไรเมื่อตายแล้ว เป็นอาหารของสัตว์อื่น ดูก่อนอุทัยภัทรา เธอจง จะไม่ตกนรก” "บุคคลที่ยึดมั่นประพฤติในกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ เมื่ออยู่ครองเรือนก็เป็นผู้มีศรัทธา ทำ ทานแก่ผู้มีศีล ชอบสงเคราะห์ มีวาจาน่าคบหา บุคคลพวกนี้ไม่ต้องกลัวตกนรกเลย” เช่นนั้นก็รู้สึกซาบซึ้งพระทัยนัก ตรัสว่า ประพฤติธรรมเถิด” พระนางอุทัยภัทราทรงเลื่อมใสในธรรมของ พระอินทร์ กล่าวชมเชยว่า “เทพบุตร ท่านช่างพูดดีจริง ชีวิตของสัตว์ น้อยนัก เต็มไปด้วยความลำบากลำเค็ญ เป็นทุกข์ แคว้นกาสี แล้วออกบวช” พระอินทร์ประทานโอวาทแก่พระนางแล้ว จึง พระนางอุทัยภัทรา ได้ฟังพระอินทร์กล่าว หม่อมฉันจักสละสรุ่นธนนคร “ดูก่อนเทพบุตร ท่านสั่งสอนข้าพเจ้าเหมือน ดังบิดามารดาสั่งสอนบุตร ท่านเป็นใครกัน จึงมี เสด็จกลับดาวดึงส์ ฝ่ายพระนางอุทัยภัทรานั้น ร่างกายสง่างามอย่างนี้" วันรุ่งขึ้นก็มอบราชสมบัติให้อำมาตย์รับไว้ แล้ว “ดูก่อนพระนางผู้เลอโฉม เราในภพก่อน ออกผนวชเป็นฤาษีในพระราชอุทยานอันน่ารื่นรมย์ นั้นได้เป็นสามีของเธอ นามว่าอุทัย บัดนี้ได้บังเกิด ทรงประพฤติธรรมตลอดพระชนม์ชีพ ครั้นเมื่อสิ้น เป็นท้าวสักกเทวราชในดาวดึงสพิภพ ที่เรามาใน พระชนม์แล้ว ได้ไปบังเกิดเป็นบาทบริจาริกาของ ที่นี้ มิได้มาด้วยอำนาจกิเลส แต่มาเพื่อทดลอง เธอดู และเพื่อเปลื้องข้อผูกพันตามสัญญา บัดนี้ เราได้บอกเธอแล้วก็จะขอลาไป” พระอินทร์ นิทานเรื่องนี้เป็นอดีตชาติของพระสัมมาสัม พุทธเจ้า เมื่อครั้งที่เสวยพระชาติเป็นพระอินทร์ ส่วนพระนางอุทัยภัทรา ได้มาเป็นพระนางพิมพา พระนางอุทัยภัทราทรงดีพระทัยมาก ความ รักใคร่ผูกพันประดังท่วมท้นหัวใจถึงกับพระอัสสุชล มารดาของพระราหุล หลั่งไหล ทรงคุกเข่าลงแทบเบื้องพระบาท ตรัสว่า “ข้าแต่พระราชสวามี ถ้าพระองค์เป็นพระ เจ้าอุทัยเสด็จมาในที่นี้ เพื่อต้องการจะปลดเปลื้อง พบกันใหม่ฉบับหน้านะคะ น้าอี๊ด (จาก อุทยชาดก) ๙๔ มกราคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร