รากเหง้าของศิลปกรรม : หน้า 35/128

น) พระรูปสมเด็จพระมหิตลาธิ บศรอดุลยเดชวิกรม พระบรมราช นก (ขวา) รูปปั้นนายอภัย นทวิมล อดีตปลัดกระทรวง กษาธิการ ฝีมือช่างกองหัตถ ลป์ กรมศิลปากร ดังนั้น สิ่งเหล่านี้จึงเป็นที่มา หรือเป็นรากเหง้าแห่งศิลปกรรมของ มนุษย์ ที่ได้มีการรังสรรค์และปรับปรุง กันมาโดยตลอด การพัฒนาได้มีมาก ขึ้นตามลำดับ เพื่อให้เป็นสิ่งที่แสดงออก ถึงความรู้สึกนึกคิดหลากหลายรูปแบบ จนกลายเป็นศิลปกรรมแขนงต่างๆ เช่น ภาพเขียนฝาผนัง งานประติมากรรม จิตรกรรม ดนตรี เป็นต้น แม้สังคม ปัจจุบันมนุษย์จะมีการพัฒนาแตกต่าง จากยุคดึกดำบรรพ์ มีวิถีชีวิตผูกพัน กับความเจริญของเทคโนโลยีที่ซับซ้อน กว่าเดิม แต่งานทางด้านศิลปกรรม ก็ ยังคงมีการปรับปรุงพัฒนาและมีการ แสดงออกให้เห็นหลากหลายรูปแบบ ด้วยความสลับซับซ้อนมากขึ้น เช่น เดียวกัน ศิลปกรรมสร้างสรรค์คุณค่าแห่งชีวิต เนื่องจากปัจจุบัน ศิลปกรรมมี รูปลักษณะการแสดงออกที่สลับซับซ้อน และแตกแขนงออกไปมากมาย จึงยาก ที่จะให้ความหมายของคำว่า “ศิลปะ” ได้อย่างสมบูรณ์ แต่สิ่งที่เป็นลักษณะ สำคัญของงานศิลปกรรม มี ๒ ประการ คือ ความงาม ความพอใจในรูปแบบ ของการแสดงออก และวัตถุประสงค์ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๙ ๓๓