การสนทนากับพระอินทร์ : หน้า 95/128

ให้หญิงเออออด้วยทรัพย์ ก็มีแต่จะเพิ่มพูนมูลค่า ของทรัพย์ให้มากขึ้น จนถึงขั้นที่หญิงนั้นพอใจ แต่ ท่านกลับตรงกันข้าม ท่านกลับประมูลราคาลดลง นี้คือสิ่งที่หม่อมฉันเห็นแปลก ขอพระองค์ทรงโปรด อธิบายด้วยเถิด” พระอินทร์จึงอธิบายว่า “ดูก่อนนางผู้เจริญ หม่อมฉันเป็นพ่อค้าผู้ฉลาด ย่อมจ่ายเงินตาม มูลค่าของสิ่งของ ก็ในเมื่อสังขารของพระนางมี แต่จะเสื่อมถอยลงไปทุกวัน ผิวพรรณย่อมซูบซีด ลงไปทุกวันๆ ด้วยเหตุนี้ หม่อมฉันจึงต้องลด จำนวนทรัพย์ลง เพราะวันนี้พระนางชราลงกว่า วันก่อน ดูก่อนพระบุตรีผู้ทรงพระยศ เมื่อหม่อมฉัน กำลังเพ่งมองอยู่อย่างนี้ สังขารของพระนางย่อม เข้ามาได้ บุคคลผู้นี้เป็นใครกัน จึงบังอาจเข้ามาได้ พระนางจึงตรัสถามไป พระอินทร์ก็ตอบนาง “ดูก่อน พระนางผู้เลอโฉม หม่อมฉันเป็น เทพบุตรมาตำหนักของนาง ขอให้พระนางมาขึ้น เสื่อมไป เพราะวันคืนล่วงไปๆ สังขารของมนุษย์ ชมกับหม่อมฉันหน่อยเถิด หม่อมฉันจักถวายถาด ย่อมเสื่อมถอยไปเหมือนน้ำที่ราดลงในผ้ากรองน้ำ ทองคำอันเต็มเปี่ยมไปด้วยทองนี้แด่พระนาง” “นอกจากพระราชาอุทัยแล้ว หม่อมฉันไม่ ปรารถนาผู้ใดอีกเลย ไม่ว่าจะเป็นเทวดา ยักษ์ หรือมนุษย์คนไหนทั้งสิ้น ขอให้ท่านกลับไปเสีย เถิด แล้วอย่ามาอีกเลย” พระอินทร์กลับไปแล้ว ครั้งวันรุ่งขึ้นในเวลา ดูก่อนพระนางผู้เจริญ พระนางควรประ พฤติธรรมอันประเสริฐ คือทรงถือบวชบำเพ็ญ สมณธรรมในวันนี้ทีเดียว คือในวัยที่ผิวพรรณ ยังงามอยู่ ยังไม่ถูกความชราปล้นไปเสียก่อน” พระราชธิดาจึงตรัสถามต่อไปอีกว่า “เทวดาทั้งหลายไม่แก่ชราเหมือนมนุษย์ เดียวกัน พระอินทร์ก็กลับมาใหม่พร้อมกับถาด หรือไร เส้นเอ็นของเทวดาไม่มีหรือไร ดูก่อนเทพ เงินที่เต็มไปด้วยเหรียญเงินมา แล้วพูดจาประเล้า ประโลมขออยู่ร่วมกับนาง แต่นางไม่พูดด้วย เพราะ คิดว่าถ้าขึ้นพูดด้วยก็คงจะมาอีก พระอินทร์ทราบ ความในใจนาง จึงกลับไป วันรุ่งขึ้นในเวลาเดียวกัน พระอินทร์ก็กลับ มาอีก พร้อมกับถาดโลหะที่มีเหรียญกษาปณ์อยู่เต็ม แล้วขออยู่ร่วมด้วยเช่นเคย ถามว่า บุตร ร่างกายของเทวดาเป็นอย่างไรเล่า” “เทวดาทั้งหลายไม่แก่ชราเหมือนมนุษย์ เส้น เอ็นในร่างกายของเทวดาเหล่านั้นไม่มี ผิวพรรณ ของเทวดาผุดผ่องยิ่งขึ้นทุกวัน เทวดายิ่งอยู่นาน รูปสมบัติก็ยิ่งขึ้น บริวารสมบัติก็ยิ่งขึ้น ผิดกับมนุษย์ ยิ่งอยู่นานยิ่งเสื่อมถอย ยิ่งชรา ตอนนี้พระนางยัง ไม่ชรานัก ออกบวชเสียเถิด เมื่อตายจากโลกมนุษย์ พระนางอุทัยภัทรารู้สึกแปลกพระทัยจึงตรัส จะได้ไปเกิดเป็นเทวดา ซึ่งมีแต่สิ่งที่ไม่เสื่อมถอย “ดูก่อนเทวดา ธรรมดาของชายที่หมายจะ เป็นสภาวะ” “เช่นนั้นหรือเทวดา ขอให้ท่านจงบอกให้ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๗ ๕๒