การพบผีในโรงพยาบาล : หน้า 85/128

(G)) ปาขอคุยด้วยอ่ะ โดย : อุบาสิกาถวิล (บุญทรง) วัติรางกูล เ อ า ข อ ง เ ร า ไ ป เ อ ง ก ก ว่ า ไ ป ข อ เ ข า เ เป็นครั้งแรกที่ได้คุยกับคุณในหนังสือวารสารรายเดือนของวัดเรา หลวงพี่ที่ท่านดูแลการพิมพ์เผยแพร่ ท่านเมตตาให้เขียน คงจะต้องใช้สรรพนามแทนตัวผู้เขียนว่า “ป้า” ตามเดิมนะคะ เพราะใช้จนติดปาก ติดใจแล้ว ไม่ใช่อยากเป็นป้าใคร ๆ หรอกค่ะ แต่สาเหตุที่ถูกเรียกเป็นเพราะเมื่อ ๒๕ ปีที่แล้วมา ขณะที่ เจ้าคุณหลวงพ่อทั้งสองของเรายังเป็นฆราวาสหนุ่มน้อยอยู่นั้น ท่านเรียกผู้เขียนว่า พี่ พอเวลานี้ท่านมาเป็น หลวงพ่อ ท่านจึงให้ใคร ๆ เรียกว่า ป้า ท่านเองก็เรียกว่า “ป้าหวิน” เหมือนกัน จึงชี้แจงและขออนุญาตคุณ ไว้ในการใช้สรรพนามคำนี้นะคะ เป็นเพียงคำสมมุติ คุณคงไม่ว่าอะไร ฉบับนี้ป้าอยากคุยกะคุณเรื่อง “เอาของเราไปเองดีกว่าไปขอเขา” เพราะมีสาเหตุมาจากป่าได้พบผีที่ โรงพยาบาลราชวิถี ในขณะที่ไปนอนป่วยอยู่เมื่อต้นปี ๒๕๓๖ ป้าจะเล่าให้คุณฟัง เวลานั้นเป็นคืนที่สองหลังจากการผ่าตัด ป้าปวดบริเวณหลังมาก จะต้องให้ลูกสาวซึ่งเป็นพยาบาลเฝ้า อยู่คอยพลิกตัวให้ เดี๋ยวนอนหงาย เดี๋ยวนอนตะแคง พลิกเองก็ไม่ไหว เพราะมีสายน้ำเกลือ สายปัสสาวะ และ สายเลือดจากแผลสองข้างท้อง รวม ๔ สาย ตัวป้าเองก็อดอาหารมา ๓ วันเต็ม ไม่มีแรงเอาจริง ๆ พอดี กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๗ ๔๒