อัตตกิลมถานุโยคและการดับกิเลส : หน้า 17/128

เต็มที่หมดความกำหนัดยินดี ควาย เปลี่ยวๆ ยังสยบเลย ถึงอย่างนั้น หาบทราย ไอ้ทรายกองใหญ่ที่พวก อัตตกิลมถานุโยคประพฤติปฏิบัติ อยู่นานเข้ามาอาศัยกองใหญ่มหึมา ทีเดียว หาบมาเอามากองเข้าไว้ หาบเข้ามากองไว้ใหญ่มหึมา นั่น เพื่อจะทำลายกิเลส ดับกิเลส นี่เขา เรียกว่า อัตตกิลมถานุโยคทั้งนั้น ลักษณะอัตตกิลมถานุโยคมีมากมาย หลายประการ ที่ผิดทางมรรคผล ปฏิบัติตนให้เหนื่อยเปล่าไม่มีประ โยชน์ นั่นแหละอัตตกิลมถานุโยค ทั้งนั้น ยินดีในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส อัตตกิลมถานุโยคเหมือนกัน เอาดีไม่ได้ เดือดร้อนร่ำไป นั่น อัตตกิลมถานุโยคเหมือนกัน อัตต กิลมถานุโยค เป็นอย่างไรล่ะ ร่าง กายทรุดโทรมไปตามกัน ฆ่าตัวเอง ทำลายกำลังตัวเอง ตัดแรงตัวเอง นี่ งมงายอวดว่าฉลาด นึกดูที่เอ้อ.. เรา ไม่รู้เท่าทัน ถ้ารู้เท่าทันไม่ถึงขนาด นี้เลย เพราะไม่ได้ยินได้ฟังธรรมของ พระพุทธเจ้า พระอรหันต์ ไม่ได้ ฝึกฝนใจทางพระพุทธเจ้า ความรู้เลย แวะวงเข้าไปใกล้ ซึ่งทางทั้งสองอย่าง นั้น อันพระตถาคต เจ้าตรัสรู้แล้ว ไม่เท่าทันจึงได้เป็นอัตตกิลมถานุโยค ด้วยพระญาณอันยิ่ง นี่ข้อปฏิบัติเป็น อยู่เช่นนี้ สองอย่างนี้กามสุขัลลิกานุโยค อัตตกิลมถานุโยค เลิกเสีย ไม่เสพ อย่าเสพ อย่าเอาใจไปจด อย่าเอา ใจไปติด ปล่อยทีเดียว ปล่อยเสีย ให้หมด เมื่อปล่อยแล้วเดินมัชฌิมา ปฏิปทา ข้อปฏิบัติอันเป็นกลาง ไม่ กลางซึ่งเราควรรู้ กลางนี่ลึกซึ้งนัก ไม่มีใครรู้ใครเข้าใจกันเลย ธรรมที่ เรียกว่าข้อปฏิบัติอันเป็นกลางน่ะ ปฏิบัติ แปลว่า ถึงเฉพาะซึ่งกลาง อะไรถึง ต้องเอาใจเข้าถึงซึ่งกลาง เอาใจเข้าไปถึงซึ่งกลาง กลางอยู่ตรง ไหน กลางมีแห่งเดียวเท่านั้นแหละ เมื่อเราเกิดมาเป็นมนุษย์ใจ เราก็หยุดอยู่กลาง เมื่อเวลาเราจะ หลับใจเราก็ต้องไปหยุดกลาง ผิด กลางหลับไม่ได้ ผิดกลางเกิดไม่ได้ ผิดกลางตายไม่ได้ผิดกลางตื่นไม่ได้ ต้องเข้ากลางถูกกลางละก็ เป็นเกิด เป็นหลับ เป็นต้น กันทีเดียว อยู่ ตรงไหน ในมนุษย์นี่มีแห่งเดียวเท่า นั้น ศูนย์กลางกายมนุษย์ สะดือ ทะลุหลังขึงด้วยกลุ่มเส้นหนึ่งตึง กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๙ ๑๕