ชนชาติไทและอาณาจักรทวาราวดี : หน้า 73/128

แถวของถ้ำที่อชันตา ซึ่งขุดไปในหน้าผาที่ชัน อินเดียอพยพมาจากแคว้นปูนตะในอินเดียตอนใต้ กุมาร เป็นโอรสพระเจ้าเทวกาลแห่งนครไทยคือ เข้ามาสู่สุวรรณภูมิ ราวพุทธศตวรรษที่ ๒ ได้ตั้ง ราชคฤห์ และสืบเชื้อสายมาจากไทเมือง เสด็จ หลักแหล่งอยู่ที่เมืองละวะปุระ หรือละโว้ (เมือง ออกจากเมืองราชคฤห์มาทางทิศตะวันออกเฉียง ลพบุรีในปัจจุบัน) ใต้ เมื่อมหาศักราช ๑๙ (ตอนต้นพุทธกาลประ เนื่องจากชนชาติมอญมีวัฒนธรรมสูง มี มาณ พ.ศ.๗๐๐ ) มาตั้งบ้านเมืองใกล้กับแม่น้ำ ภาษาพูดเป็นของตนเอง และนับถือพระพุทธ โขง และไม่ไกลจากเมืองสุวรรณโคมคำมากนัก ศาสนานิกายเถรวาท เมื่อได้ตั้งหลักแหล่งลงแล้ว เมืองสุวรรณโคมคำเป็นเมืองร้างมาแต่เก่าก่อน สามารถขยายอำนาจครอบคลุมดินแดนลุ่มแม่น้ำ ในถิ่นนั้นเป็นที่อยู่ของชนเหล่าหนึ่ง มีปู่เจ้าลาวจก เจ้าพระยาได้จนหมดสิ้นและเรียกดินแดนแห่งนี้ว่า เป็นหัวหน้า สิงหนวัติกุมารสร้างเมืองใหม่ขึ้น “อาณาจักรทวาราวดี” ต. ชนชาติไท จีนเรียกชนชาติไทว่า เต ๒ แปลว่า ผู้ยิ่งใหญ่ เช่น ฮ่องเต้ หมายถึง ราชาธิ ราช หรือ มหาจักรพรรดิ เพราะชนชาติไทเป็น ชนชาติใหญ่ชาติหนึ่งเคียงคู่กับชนชาติฮั่นหรือจีน ในยุคนั้น ชุมชนเผ่าไทมีผู้นำสำคัญ ราชวงศ์คือ ราชวงศ์ไทเมืองของพระเจ้าสิงหนวัติ กุมาร และราชวงศ์ลวจักราช ซึ่งมีเรื่องราวปรากฏ ในตำนานสิงหนวัติกุมาร พงศาวดารเมืองเงิน ยางเชียงแสน และตำนานสุวรรณโคมคำ ตำนานสิงหนวัติกุมารกล่าวว่า สิงหนวัติ เรียกว่า เวียงนาคพันธนคร หรือนาคพันธุ์สิงหน วัตินคร (ปัจจุบันชาวบ้านเรียกที่ตั้งเมืองนี้ว่า เวียงหนองหรือเชียงแสนเก่า ในจังหวัดเชียงราย) แล้วต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น โยนกนครราชธานีชัย- บุรีศรีช้างแสน สิงหนวัติกุมารทรงเป็นผู้สถาปนา อาณาจักรโยนก มีเชื้อสายปกครองสืบกันมา หลายชั่วกษัตริย์เป็นเวลาหลายร้อยปี ประมาณ พุทธศักราชพันปีเศษ พระเจ้าพรหมมหาราช แห่งราชวงศ์สิงหนวัติทรงพระปรีชาสามารถมาก ได้กวาดต้อนขับไล่ชนชาติขอมลงมาทางใต้ แล้ว สร้างนครเวียงชัยปราการขึ้น (สันนิษฐานว่าอยู่ใน กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๙ ๗๑