ข้อความต้นฉบับในหน้า
ในกรุงราชคฤห์ มีหญิงมีครรภ์
ผู้หนึ่งถึงคราวหมดอายุจะต้องตายภาย
สำหรับสิ่งของที่ไม่ควรนำไป ในวันนั้น เพราะกรรมชั่วที่สร้างไว้จะ
สิ่งไม่ควรให้....
มอบให้แก่ใครๆ เพราะนอกจากจะไม่
ทำให้นางต้องไปตกนรก แต่เพราะ
เกิดประโยชน์แล้ว ยังก่อให้เกิดโทษทั้ง
ความโชคดีของนาง ขณะที่นางกำลัง
นั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรวจดู
โลกในเวลาใกล้รุ่ง ทรงเห็นนางด้วย
ทิพยจักษุและมีพระดำริว่า “วันนี้ หญิง
ผู้นี้จักตายไปบังเกิดในนรก ถ้ากระไร
ในปัจจุบันและอนาคตแก่ผู้ให้และผู้รับ ล้างเมล็ดงาเพื่อนำไปทำน้ำมันงาไว้ดื่ม
G
มีอยู่ ๔ ประการคือ
๑. สุรายาเมา ที่ให้เพื่อการดื่ม
กิน ไม่ใช่เพื่อการรักษาโรค
6.
มหรสพเพื่อความสนุกสนาน
เพลิดเพลิน เมื่อได้ดูหรือฟังแล้วทำให้ เราจะพึงให้นางได้ไปสวรรค์ด้วยการ
ใจของผู้รับตกต่ำไปในทางชั่ว ถวายอาหารคืองา” ด้วยพระหฤทัยที่
๓. การให้สัตว์ตัวผู้แก่สัตว์ตัวเมีย เปี่ยมไปด้วยเมตตา ทรงเสด็จจาก
หรือให้สัตว์ตัวเมียแก่สัตว์ตัวผู้เพื่อการ กรุงสาวัตถีไปบิณฑบาตในกรุงราชคฤห์
ผสมพันธุ์
๔. การให้หญิงแก่บุรุษเป็นทาน
หรือให้บุรุษแก่หญิง เพื่อมุ่งหวังทาง
กามคุณ
๕. การให้รูปภาพลามก เพื่อมุ่ง
หวังทางกามคุณ
5. การให้อาวุธ เช่น มีด ปืน
เป็นต้น เพื่อมุ่งหวังในการท้าทุจริต
หรือเพื่อการทำร้ายหรือการฆ่า
๓. การให้ยาพิษ เพื่อการทำร้าย
หรือการฆ่า
๔.การให้ยาเสพติดต่าง
ผู้ให้ย่อมได้รับ...
ๆ
ตัวอย่างการให้ของบัณฑิตใน
สมัยพุทธกาล ทานที่ให้เป็นทานที่ประ
เสริฐ เป็นทานที่ท่าถูกทักขิไณยบุคคล
จึงเป็นทานที่มีผลมาก แม้ทำน้อยก็ได้
ผลมากทำมากยิ่งได้มากขึ้นไปอีกทับทวี
ดังเรื่องราวของหญิงผู้หนึ่งที่ได้ถวาย
เมล็ดงาโดยไม่ได้ตั้งใจแด่พระสัมมา
สัมพุทธเจ้า ผู้ทรงเป็นทักขิไณยบุคคล
อันเยี่ยม
การให้อภัยทาน
ละอารมณ์โกรธและความคิด
เมื่อถึงประตูเรือนของนาง หญิงผู้นั้น
เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้า ก็มีดวงใจชุ่ม คือการสละอารมณ์บูด
ชื่นเกิดปีติโสมนัส รีบลุกขึ้นประคอง
อัญชลีประนม นางไม่เห็นสิ่งใดพอใส่
บาตรพระพุทธองค์ได้นอกจากเมล็ดงา พยาบาทให้เป็นทาน
จึงได้กอบเมล็ดงาเต็มมือทั้งสองข้าง ไม่คิดแค้นเคืองผู้ที่ทำให้
แล้วใส่ลงในบาตร พระพุทธองค์ตรัส
อนุเคราะห์แก่นางว่า “จงเป็นสุขเถิด”
แล้วจึงเสด็จกลับ
เกิดอารมณ์เช่นนั้นอีกต่อไป
จะมีผลก่อให้เกิดความสงบสุข
ในเวลาใกล้รุ่งของคืนนั้น นาง ทั้งผู้ให้และผู้รับ
ก็ตายแล้วไปบังเกิดในวิมานทองสูงถึง
สิบสองโยชน์ บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ อย่างแท้จริง
กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๓๗ ๕๑