การอบรมธรรมทายาท : หน้า 23/132

ผมเริ่มศึกษาพระพุทธศาสนาควบคู่ไปกับการเรียน “อัศจรรย์จริงๆ !!!” ผมอุทานออกมาเบาๆ ขณะอ่านหนังสือธรรมะอยู่คนเดียว ผมซาบซึ้งและมีความสุขมากที่ได้ศึกษาพระพุทธศาสนา เพราะยิ่งศึกษายิ่งทำให้ผมรู้โลก กว้างมากยิ่งขึ้น ยิ่งทำให้ผมมีความสุขและเบิกบานใจแม้ว่าผมจะเพิ่งเริ่มศึกษา แต่ธรรมะยัง สามารถให้ผลได้ถึงขนาดนี้ ผมจึงตั้งใจว่าหลังจากจบการศึกษาแล้ว ก่อนที่จะไปสมัครทำงานที่ไหนผมจะหาโอกาส ศึกษาธรรมะ และปฏิบัติธรรม อย่างจริงๆ จังๆ เพิ่มพูนศักยภาพของตัวเองในทุกๆ ด้าน เพื่อที่ผม จะได้ดีมีหลักในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องและไม่ผิดพลาด ซึ่งจะทำให้ผมสามารถยืนหยัดอย่างองอาจ บนโลกใบนี้อย่างมีความสุข และแล้วความตั้งใจของผมก็เป็นจริง ผมได้เข้าอบรมธรรมทายาท ณ วัดพระธรรมกาย ซึ่ง ณ ที่นี้เองทำให้ผมเข้าใจโลกและเข้าใจชีวิตของตัวเองมากขึ้น ผมได้รู้ว่าเป้าหมายที่แท้จริงของการ เกิดมาเป็นมนุษย์ว่าคืออะไร คุณธรรมความดีต่างๆ หลั่งไหลเข้าสู่ตัวผมอย่างไม่ขาดสาย สิ่งที่ไม่ดีต่างๆ นิสัยที่ไม่ดีต่างๆ ที่เคยมีมาได้หลุดร่อนออกจากใจของผมแทบหมดสิ้น ผมได้รับมิตรภาพอันเกิด จากความบริสุทธิ์ใจจากเพื่อนๆ ที่เข้ามาอบรมด้วยกัน พ่อแม่ของผมมีความสุขที่เห็นผมดีขึ้นและ ท่านก็ได้มีโอกาสเข้าวัดปฏิบัติธรรมด้วย และที่สำคัญ ณ ที่นี้เอง ที่สามารถตอบปัญหาที่ค้างคาใจของผมได้หมดทุกข้อ ทางข้าง หน้าของผมสว่างแล้วครับ ทางข้างหน้าของผมเปิดโล่งและเป็นหนทางที่ราบเรียบสวยงามซึ่งปูลาด ไปสู่จุดหมาย ผมอยากบอกกับทุกคนว่าผมพร้อมแล้วครับ ที่จะยืนหยัดอยู่บนโลกใบนี้อย่างองอาจ สง่างาม เป็นคนดีของโลกและเป็นแสงสว่างดวงหนึ่งให้กับชาวโลกต่อไป สิ่งดีๆ มากมายที่บังเกิดขึ้นในตัวผมนี้ เกิดมาจากบทฝึกที่กลั่นออกมาจากพุทธวจนะขององค์ พระศาสดา ที่พระอาจารย์และพระพี่เลี้ยงได้แนะนำอบรม สั่งสอน เคี่ยวกรำผม วันแล้ววันเล่าตลอด ระยะเวลาการอบรม จนบทฝึกเหล่านั้นได้หลอมรวมเข้ากับเลือดเนื้อชีวิตและจิตวิญญาณของผม ๒ เดือน ที่ผ่านไป กับบทฝึกอันทรงคุณค่านี้ เป็นประสบการณ์ที่ไม่อาจลืมเลือนได้ชั่วชีวิต มันเป็นช่วงเวลาที่มีคุณค่ามหาศาล ซึ่งผมจะได้นำมาถ่ายทอดให้กับทุกท่าน เป็นธรรมดาว่าเพียงแค่ ตัวหนังสือนั้นย่อมไม่สามารถพรรณนาถ่ายทอด ความรู้สึก ความประทับใจต่างๆ ที่พรั่งพรูขึ้นมา จากการอบรมได้หมด นอกจากว่าท่านจะต้องมาพิสูจน์ด้วยตัวเอง.... ภาคสนาม เมื่อเข้าสู่การอบรม ผมได้รับการฝึกภาคสนามเป็นด่านแรก ตอนแรกไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่า “เอ๊ะ.... ! เราจะมาบวช ทำไมต้องฝึกอย่างนี้ด้วย” ได้แต่เก็บความสงสัยนี้ไว้ น่าแปลกที่การฝึก ไม่ได้เหนื่อยอย่างที่คิด กลับทำให้เรามีความเป็นระเบียบ มีวินัย มีความเข้มแข็งอดทน และมีความ เป็นทีมมากยิ่งขึ้น หรือนี่เองคือคำตอบว่า ทำไมต้องฝึกภาคสนาม กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๕๓ ๒๑