เสียงโหยในรัตติกาล : หน้า 93/132

จ กยอดดอย ทันจิตต์ คืนนี้... มีเสียงโหย เสียงในโลกนี้มีทั้งเสียงที่น่ายินดี และไม่น่ายินดี และก็มีเสียงอีกหลายๆ ประเภทที่ได้ยินแล้วไม่รู้ความหมาย ทำให้บางคนหวาดกลัวขวัญผวา น่าสยดสยองเป็นยิ่งนัก หากเรารู้ความหมายที่แท้จริงก็ย่อมจะดีไม่น้อย คืนนี้มีเสียงโหย ดึกสงัดยามเที่ยงคืนแห่งรัตติกาลนี้ ช่างเย็นยะเยือก และสงบนิ่งราวกับว่าจะสะกดสรรพสิ่งไม่ให้เคลื่อนไหว แต่ แล้วพระราชาพระนามว่า พระเจ้าปเสนทิโกศลเป็นอันต้อง สะดุ้งสุดพระองค์ เมื่อทรงได้สดับเสียงอันโหยหวนบ่งบอก ถึงความแร้นแค้นเป็นอย่างยิ่ง พระราชาทรงข่มความกลัวเอาไว้ จนรุ่งเช้าจึงทรง เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทูลถามสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน พระบรมศาสดาทรงปลอบประโลมพระราชาผู้ตื่นตระหนก นั้นว่า “มหาบพิตร ! ขอพระองค์อย่าได้ทรงกลัวเลย จะไม่ มีอันตรายใดๆ แก่พระองค์ เพราะเหตุที่ทรงสดับเสียงเหล่า นั้น มหาบพิตร! พระองค์ทรงสดับเสียงแสดงความ แร้นแค้นอันน่าสะดุ้งกลัวเช่นนี้แต่พระองค์เดียวก็หามิได้ แม้พระราชาองค์ก่อนๆ ก็ได้สดับเสียงเช่นนี้..." พระราชาทูลอาราธนาให้พระพุทธองค์ ตรัสเรื่องราว จึงทรงนำเรื่องในอดีตมาเล่าดังนี้ กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๔๓ | ๔๑